“สีหน้าคุณตอนนี้ทำให้ฉันสงสัยว่าคุณไปเจอเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เข้าแล้วหรือเปล่า”
เมื่อเห็นแววตาอยากรู้อยากเห็นของฟางหนานที่ลุกโชน เผยซีก็ตอบตามตรงว่า
“ก็แค่มีคนที่เพิ่งรู้จักกันวันนี้เลี้ยงอาหารเดลิเวอรีฉันมื้อหนึ่งเท่านั้นเอง”
“หล่อไหม?”
หลังฟางหนานถาม ใบหน้าของเสิ่นเยี่ยนก็ผุดขึ้นมาในหัวเผยซีทันที
ใบหน้านั้นมีเสน่ห์พอให้คนจดจำได้ตั้งแต่แรกเห็นจริง ๆ
“หล่อ”
เธอตอบอย่างหนักแน่น
“เขาคิดจะจีบเธอหรือเปล่า?”
เผยซีส่ายหน้า
“ดูไม่เหมือนนะ”
ไม่อย่างนั้นจะรอจนป่านนี้ค่อยส่งข้อความมาหาเธอทำไม!
อีกอย่าง อีกฝ่ายก็รู้ว่าเธอแต่งงานแล้ว คงไม่คิดจะจีบเธอหรอก
เผยซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู สีหน้าก็ยิ่งสับสน
ข้อความในเวยซิ่นที่เข้ามากลับไม่ใช่ของเสิ่นเยี่ยน
ตั้งแต่เสิ่นเยี่ยนสั่งอาหารเดลิเวอรีมาให้ เผยซีก็คิดว่าเขาคงจะส่งข้อความมาหาเธออีก
เธอเฝ้ารออยู่ตลอด แต่สุดท้ายกลับเป็นข้อความจากคนอื่น
หลังคุยธุระเสร็จ เผยซีก็เหลือบมองเวลา
ในเมื่อเสิ่นเยี่ยนไม่เป็นฝ่ายทักมาก่อน เธอก็ต้องส่งข้อความไปขอบคุณเขาเองแล้ว
พอกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของเสิ่นเยี่ยน เผยซีก็เพิ่งสังเกตว่าเขายังใช้รูปโปรไฟล์ดั้งเดิมของเวยซิ่นอยู่เลย
แม้แต่พ่อของเธอก็ยังรู้จักเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ ไม่ใช้รูปถ่ายบัตรประชาชนก็ใช้โลโก้บริษัท
เสิ่นเยี่ยนคนนี้…
คงไม่ได้ใช้บัญชีสำรองแอดเธอมาหรอกนะ!
เผยซีส่งข้อความไปว่า: ขอบคุณสำหรับอาหารเดลิเวอรีนะคะ
ผ่านไปห้านาที เสิ่นเยี่ยนก็ยังไม่ตอบ
เผยซีไม่ได้คิดอะไรมาก ก้มหน้าทำสมการต่อ
คฤหาสน์เซิ่งซื่อหัวฝู่
หลังจากกู้เฉินกับกู้หว่านหนิงแนบชิดกันอย่างเร่าร้อน พอกู้หว่านหนิงอาบน้ำเสร็จก็กลับไปนอนเป็นเพื่อนหยวนหยวนในห้องนอนใหญ่