กู้ลี่เฉิงส่งสายตาให้อิ่นเจวียนทันที ชัดเจนเสียจนเผยจื้อเทาไม่อาจนั่งนิ่งเฉยได้
“หรือว่าเสี่ยวซีไปก่อเรื่องอะไรเกินเลยอีกแล้ว? ลี่เฉิง เราสองคนสนิทกันถึงขั้นยอมตายแทนกันได้ เสี่ยวซีเป็นลูกสาวฉัน ถ้าเธอทำอะไรผิด นายห้ามปิดบังฉันเด็ดขาด”
เมื่อเผยจื้อเทาพูดเช่นนี้ กู้ลี่เฉิงย่อมต้องรับลูกต่อ
“ก็ไม่ถึงกับเป็นเรื่องผิดอะไรหรอก...แค่...อาจมีความเข้าใจผิดกันนิดหน่อย...”
ขณะพูด กู้ลี่เฉิงก็หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดภาพภาพหนึ่งขึ้นมา
จากนั้นจึงยื่นโทรศัพท์ให้เผยจื้อเทาดู
เมื่อเห็นภาพ สีหน้าของเผยจื้อเทาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหันไปมองกู้ลี่เฉิง
“นี่คือ...”
“ภาพนี้ถ่ายโดยช่างภาพชื่อดังคนหนึ่ง เขาคงบังเอิญเห็นตอนกินข้าว แล้วรู้สึกว่าภาพสวย เลยถ่ายเก็บไว้ จากนั้นก็อัปโหลดลงบัญชีคลิปสั้นของเขา ผมเองก็แค่เลื่อนผ่านแล้วบังเอิญเห็นเข้า”
คำพูดของกู้ลี่เฉิงยังไม่เข้าประเด็น เผยจื้อเทาจึงไม่ได้ซักต่อ เพียงรออย่างอดทนให้อีกฝ่ายพูดต่อ
“ประเด็นสำคัญคือ...ภาพนี้ถ่ายที่ลิมาอาโต”
ทันทีที่กู้ลี่เฉิงพูดจบ เผยจื้อเทาก็หันขวับไปถามเผยซีเสียงเข้ม
“บอกฉันมาให้ชัด เธอไปลิมาอาโตกับผู้ชายคนหนึ่งทำไม?”
เผยซีไม่แม้แต่จะเงยหน้า ตอบส่ง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
“ก็ไปกินข้าวสิคะ”
เผยจื้อเทาตบโต๊ะอย่างแรง
ตอนนั้นเอง หลานลี่เหวินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ถามด้วยความสงสัย
“ลิมาอาโต...ใช่ร้านดังในหมู่เศรษฐีที่คนดังในโลกออนไลน์ชอบไปกันหรือเปล่าคะ? ฉันได้ยินว่าค่าใช้จ่ายขั้นต่ำแพงจนน่าตกใจ กินข้าวมื้อหนึ่งต้องจ่ายหลายสิบล้านเลยหรือเปล่า?”
เผยซีหัวเราะเยาะในใจอย่างไร้เสียง
ตั้งแต่พ่อของเธอยกสถานะให้หลานลี่เหวิน อีกฝ่ายก็คลุกคลีอยู่กับเหล่าภรรยาตระกูลร่ำรวยทุกวัน จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าลิมาอาโตคิดค่าใช้จ่ายเท่าไร?
