ในเมื่อเผยซีไม่ได้อยู่ที่เอลฟ์ทุ่งเขียวแล้ว เสิ่นเยี่ยนก็ไม่มีเหตุผลต้องอยู่ที่นี่ต่อ
ตอนเดินออกจากร้าน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก
“สกัดตัวไว้ให้ฉัน”
รถไมบัคสีดำแล่นฉิวไปบนถนนใหญ่ ทิ้งเสาไฟริมทางทั้งสองข้างไว้ไกลลิบ
เผยซีรู้ว่าเส้นทางนี้มุ่งกลับไปยังโครงการเม่ยหลินตี้จิ่ง—
บ้านที่เธอกับกู้เฉินเคยใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน
แต่สำหรับเธอในตอนนี้ ที่นั่นคือบ้านของกู้เฉิน
ไม่ใช่บ้านของเธอ
ตลอดทาง เธอพยายามหาข้ออ้างสารพัดเพื่อให้กู้เฉินเลิกคิดจะพาเธอกลับบ้าน
แต่ครั้งนี้กู้เฉินหนักแน่นเป็นพิเศษ
เผยซีดูออกว่ากู้เฉินคงทะเลาะกับกู้หว่านหนิงมา
ไม่อย่างนั้นกู้เฉินคงไม่นึกถึงเธอ
และคงไม่ถึงกับยืนกรานว่าจะพาเธอกลับบ้านให้ได้
เผยซีไม่ได้กังวลว่ากู้เฉินจะคิดไม่ซื่อกับเธอ
ทั้งคู่แต่งงานกันมาสี่ปีแล้ว กู้เฉินรักษาความบริสุทธิ์เพราะกู้หว่านหนิงมาตลอด
เธอเดาว่าที่คืนนี้กู้เฉินรีบร้อนพาเธอกลับบ้าน ก็คงอยากใช้เธอยั่วโมโหกู้หว่านหนิง
รถไมบัคสีดำแล่นเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรร ก่อนจอดลงที่ใต้ตึก
กู้หว่านหนิงเดินไปยืนริมหน้าต่างมองออกไปข้างนอกหลายครั้งแล้ว
หลังจากวันนี้ทะเลาะกับกู้เฉิน เขาก็ไม่ได้ติดต่อมาง้อเธอเหมือนเมื่อก่อน
ดึกป่านนี้แล้วยังไม่กลับบ้านอีกด้วย
กู้หว่านหนิงรู้สึกไม่มั่นใจ แต่ก็ไม่อยากเป็นฝ่ายยอมลงให้ก่อน
เมื่อเห็นรถไมบัคสีดำคุ้นตาปรากฏอยู่ด้านล่าง ดวงตาที่หม่นหมองมาตลอดทั้งวันของเธอก็พลันสว่างขึ้น
จากนั้นเธอก็เห็นกู้เฉินลงจากรถ แล้วเปิดประตูเบาะหลังให้ด้วยตัวเอง
เผยซีก้าวลงมาจากรถ
“อะไรนะ?”
สีหน้ากู้หว่านหนิงเปลี่ยนไปทันที
ตั้งแต่เธอกับหยวนหยวนย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ เผยซีก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย