ถ้าไม่ใช่เพราะซีเอ๋อร์บอกความจริงแก่เขา ตอนนี้เขาคงซาบซึ้งในการกระทำของพ่อจนแทบหลั่งน้ำตาไปแล้ว
ชายชราหยวนขมวดคิ้ว ไอสองครั้ง ก่อนวางท่ากล่าวว่า “ลูกคนโตเอ๋ย น้องชายกับหลานชายของเจ้ายังรอใช้เงินอยู่นะ
พ่อช่วยลดเงินให้เจ้าไปตั้งครึ่งหนึ่งแล้ว เจ้าก็ควรพอใจได้แล้ว
ทางตะวันตกยังมีที่รกร้างอีกตั้งมากมายไม่ใช่หรือ? ถ้าพวกเจ้าสองสามีภรรยาว่าง ก็ไปบุกเบิกดูสิ เปิดที่รกร้างสักสองหมู่ อย่างน้อยก็น่าจะได้เงินสักสามถึงห้าตำลึง”
ทางตะวันตกหรือ?
ที่รกร้างทางตะวันตกเต็มไปด้วยโขดหิน แค่ที่ดินหนึ่งหมู่ก็ทำให้คนแทบหมดแรงแล้ว แม้แต่ครอบครัวที่ยากจนที่สุดในหมู่บ้านก็ยังไม่อยากไปบุกเบิก
ให้เขาไปหรือ?
หยวนผู้เป็นลูกชายคนโตหลับตาลงชั่วครู่ ความรู้สึกผิดหวังในใจก็ยิ่งทวีขึ้น
เขาไม่ใช่คนหนุ่มแล้ว หากเป็นตอนหนุ่ม ๆ เขาอาจจะตอบตกลง แต่ตอนนี้...
คำพูดของลูกสาวคนเล็กยังวนเวียนอยู่ในหัว วินาทีนี้เขารู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัว
“ท่านปู่ ท่านย่า!” หยวนเยว่ปรากฏตัวขึ้นตรงประตูอย่างกะทันหัน ทำลายความเงียบในห้อง
“เจ้าสี่?” ชายชราหยวนหันไปมอง “มีอะไรหรือ?”
“เข้ามาสิ เจ้าสี่” หญิงชราหลิ่วกวักมือเรียกอย่างใจดี
หยวนเยว่เดินเข้ามา สีหน้าดูประหม่าเล็กน้อย “ท่านปู่ เมื่อเช้าข้าไปตัดหญ้าหมู ได้ยินคนในหมู่บ้านพูดกันว่ามีคนเห็นซีเอ๋อร์ตอนตกแม่น้ำ และมีอีกคนอยู่ข้าง ๆ ด้วย
ซีเอ๋อร์ถูกคนคนนั้นผลักตกน้ำ
ข้าคิดจะพาท่านพ่อกับท่านแม่ออกไปถามให้รู้เรื่อง ถ้าเจอตัวคนที่ผลักซีเอ๋อร์ตกน้ำ พวกเราก็เรียกเงินสิบตำลึงนี้คืนได้ไม่ใช่หรือ?”