เฉิงจงเจ๋อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก ร่างกายดีดผึงขึ้นจากเก้าอี้ราวกับมีสปริงรองอยู่ใต้ก้น เขาชี้หน้าหวังซิงอวี่แล้วตวาดว่า “แกกล้าข่มขู่ฉันเหรอ”
ที่แท้คลิปวิดีโอที่หวังซิงอวี่เปิดให้ดูคือภาพเฉิงจงเจ๋อลักลอบมีสัมพันธ์กับจ้าวฮุ่ย หัวหน้าพยาบาลของโรงพยาบาล
หลังจากได้ยินว่าเฉิงจงเจ๋อมีความสัมพันธ์ไม่เหมาะสมกับผู้หญิงหลายคน หวังซิงอวี่จึงขอให้เสี่ยเซี่ยวชิงช่วยหานักสืบเอกชนมาถ่ายคลิปนี้ไว้
ถ้าคลิปนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ครอบครัวและหน้าที่การงานของเฉิงจงเจ๋อก็เป็นอันจบสิ้น
หวังซิงอวี่เก็บโทรศัพท์แล้วกล่าวว่า “ถ้ายังตะคอกใส่ฉันอีก ฉันจะส่งคลิปนี้เข้ากลุ่มงานของโรงพยาบาล”
เฉิงจงเจ๋อกลืนน้ำลาย ดวงตาฉายแววหวาดหวั่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังผ่านไปพักใหญ่ “การไล่คุณออกเป็นการตัดสินใจของโรงพยาบาล ฉันแก้เรื่องนี้ไม่ได้”
หวังซิงอวี่กล่าวว่า “ผมลาออกได้ แต่ต้องได้รับเงินชดเชยสูงสุดตามที่กฎหมายแรงงานกำหนด”
เฉิงจงเจ๋อกลับไปนั่งบนเก้าอี้แล้วพูดว่า “ได้ แล้วมีอะไรอีก”
หวังซิงอวี่แบมือทั้งสองข้าง “ไม่มีแล้ว”
เฉิงจงเจ๋อขมวดคิ้ว “ฉันหมายถึงคลิปวิดีโอ”
หวังซิงอวี่ยิ้มบาง ๆ “คุณจะเสนอราคาซื้อกลับไปก็ได้ ถ้าผมเห็นว่าราคาเหมาะสม บางทีอาจตกลงก็ได้ จำไว้ว่าคุณมีโอกาสเสนอราคาแค่ครั้งเดียว”
ตอนนี้หวังซิงอวี่กำลังขาดเงินพอดี เฉิงจงเจ๋อทำเรื่องชั่วไว้มากมาย แถมยังหาเงินสกปรกมาได้ตั้งมากมาย หวังซิงอวี่จึงไม่รังเกียจที่จะช่วยเขาใช้เงินสักหน่อย
เฉิงจงเจ๋อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกนิ้วขึ้นห้านิ้วแล้วพูดว่า “ห้าแสน”
หวังซิงอวี่พยักหน้า “ห้าแสนดอลลาร์ ราคานี้ก็ไม่เลว”
เฉิงจงเจ๋อร้อนใจ “ไม่ใช่ดอลลาร์ ฉันจะมีเงินมากขนาดนั้นได้ยังไง”
สีหน้าหวังซิงอวี่เย็นชาลง เขาลุกขึ้นแล้วพูดว่า “ผมต้องการแคชเชียร์เช็คแบบไม่ระบุชื่อผู้ถือจากธนาคารซิตี้แบงก์ มูลค่า 500,000 ดอลลาร์ ถ้าก่อนเที่ยงวันนี้ผมยังไม่เห็นคลิปก็จะถูกส่งเข้ากลุ่มงานของโรงพยาบาล เฉิงจงเจ๋อ ผมจะรอคุณอยู่ที่ห้องทำงาน ตอนนี้คุณมีเวลาแค่ 3 ชั่วโมง”
พูดจบ หวังซิงอวี่ก็เดินจากไปอย่างสง่าผ่าเผย
“ไอ้สารเลว!”
เฉิงจงเจ๋อสบถแล้วรีบร้อนออกจากโรงพยาบาล
เงิน 500,000 ดอลลาร์ไม่ใช่เงินก้อนใหญ่สำหรับเขา
สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือหาทางไม่ให้หวังซิงอวี่เผยแพร่คลิปนี้
ส่วนจะมีสำเนาหรือไม่นั้นไม่สำคัญ
เพราะเฉิงจงเจ๋อวางแผนไว้แล้วว่า หลังผ่าตัดเสร็จในคืนพรุ่งนี้ จะให้กลุ่มค้าอวัยวะจัดการฆ่าหวังซิงอวี่
ถึงตอนนั้นจะมีคลิปหรือไม่ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
หวังซิงอวี่กลับไปที่ห้องทำงาน ล็อกประตูจากด้านในและไม่พบใครทั้งนั้น
เขาค้นหาในแอปเช่าบ้านบนโทรศัพท์อยู่กว่าชั่วโมง จนเจอสถานที่ 3 แห่งที่ดัดแปลงเป็นคลินิกแพทย์ได้ จึงตั้งใจว่าจะไปดูในช่วงบ่าย
ต้องบอกว่าประสิทธิภาพในการทำงานของเฉิงจงเจ๋อรวดเร็วมาก
ใช้เวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมง เขาก็มาเคาะประตูห้องทำงานของหวังซิงอวี่
“นี่เช็ค 500,000 ดอลลาร์”
เฉิงจงเจ๋อวางเช็คกระแทกโต๊ะอย่างแรง สีหน้าบึ้งตึงถึงขีดสุด ในใจอยากสับหวังซิงอวี่เป็นหมื่นชิ้น
หวังซิงอวี่หยิบเช็คขึ้นมาดูแล้วกล่าวอย่างพอใจว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณนะครับ ผู้อำนวยการเฉิง”
เฉิงจงเจ๋อตวาดว่า “คุณยังไม่ได้ลบคลิป!”
หวังซิงอวี่พูดอย่างมีเลศนัยว่า “ผมมีสำเนา ต่อให้ลบคลิปต่อหน้าคุณก็ไม่มีประโยชน์หรอก วางใจได้ ผมรักษาคำพูดเสมอ ถ้าบอกว่าจะไม่เผยแพร่ ก็จะไม่เผยแพร่แน่นอน”
เฉิงจงเจ๋อพูดด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “จำคำพูดของคุณไว้ ถ้าคลิปนี้หลุดออกไป ฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่”
หลังจัดการเรื่องลาออกเรียบร้อย หวังซิงอวี่ก็เดินออกจากห้องทำงานพร้อมเช็ค 500,000 ดอลลาร์และเงินชดเชย 620,000 หยวน
แค่ช่วงเช้าวันเดียวก็ได้เงินมากกว่า 4 ล้านหยวน การมาโรงพยาบาลครั้งนี้ทำให้หวังซิงอวี่ได้ผลตอบแทนไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม หวังซิงอวี่ไม่ได้คิดจะปล่อยเฉิงจงเจ๋อไป
ค่ากรรม 2 ล้านกว่านั้นบ่งบอกว่าเฉิงจงเจ๋อเป็นเดรัจฉานหน้าเนื้อใจเสือ หวังซิงอวี่มีหน้าที่ส่งเขาไปสารภาพบาปต่อพระยูไลแห่งแดนตะวันตก
ลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้น 10 แล้วหยุดลง
ชายสวมสูท 3 คนเดินเข้ามาจากด้านนอก
ชายที่เป็นหัวหน้าอายุไล่เลี่ยกับเฉิงจงเจ๋อ แต่สูงกว่าและกำยำกว่าอีกฝ่ายมาก เขาสวมแว่นกันแดด ผิวคล้ำ ดูภูมิฐานเต็มไปด้วยบารมี
ชายอีก 2 คนก็สวมแว่นกันแดดเช่นกัน เดินตามหลังเขาไม่ห่าง คาดว่าน่าจะเป็นบอดี้การ์ด
มณีเหตุกรรมของหวังซิงอวี่ขยับอีกครั้ง
ตัวเลข “558520” ปรากฏขึ้นตรงหว่างคิ้วของชายที่เป็นหัวหน้า
สิ่งที่ต่างออกไปคือ ตัวเลขนั้นไม่ใช่สีแดง แต่เป็นสีเขียว
หวังซิงอวี่รู้สึกสงสัยเล็กน้อย จึงเร่งเร้ามณีเหตุกรรมทันทีเพื่อตรวจดูเส้นเหตุกรรมที่หนาที่สุดของอีกฝ่าย
ไม่นานเขาก็เข้าใจ ที่แท้ชายคนนี้บริจาคเงินสร้างโรงเรียนประถมความหวังไว้หลายแห่งทั่วประเทศ
ถ้าเป็นเช่นนั้น ตัวเลขสีเขียวก็น่าจะแทนกุศล แสดงว่าอีกฝ่ายเป็นผู้มีเมตตาที่ทำความดีไว้มาก
ส่วนตัวเลขสีแดงแทนกรรมชั่ว แสดงว่าคนผู้นั้นเคยทำเรื่องเลวร้ายที่ผิดต่อฟ้าดินมามาก
คนที่ไม่มีตัวเลขปรากฏขึ้น ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านธรรมดา ไม่ได้ทำความดีหรือความชั่วไว้มากนัก
ขอเพียงเขาทำความดี กำจัดความชั่ว ช่วยเหลือผู้มีบุญกุศล และกำจัดคนที่ก่อกรรมชั่วไว้มาก ก็น่าจะดูดซับพลังเหตุกรรมได้ แล้วนำมาใช้เป็นพลังวิญญาณสำหรับฝึกวิชาวัฏสงสาร
“คุณผู้ชาย ท่านนอนไม่หลับตอนกลางคืนใช่ไหมครับ? พอหลับก็มีผีร้ายมาหา”
ตอนเดินออกจากลิฟต์ หวังซิงอวี่หยุดกะทันหัน หันไปถามชายผู้มีบุญกุศลมากกว่า 500,000 แต้ม
เขามองออกว่าชายคนนี้ถูกลอบเล่นงาน มีคนใช้วิชาอำมหิตเล่นงานเขา
หากอยู่ในโลกบำเพ็ญเต๋าของดาวเฟิงเยว่ วิชาเช่นนี้ก็เป็นเพียงกลเม็ดเล็กน้อย นักบำเพ็ญขั้นบำรุงปราณช่วงกลางคนไหนก็ใช้ได้
แต่ในโลกที่พลังวิญญาณเบาบางแห่งนี้ แค่เป็นนักบำเพ็ญที่มีพลังเวทได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการไปถึงขั้นบำรุงปราณช่วงกลาง
ชายวัยกลางคนสะดุ้งไปทั้งตัว เขาถอดแว่นกันแดด เผยใบหน้าคมคายรูปเหลี่ยม ทว่าท่าทางดูอ่อนเพลีย ดวงตาทั้งสองแดงก่ำราวกับตากระต่าย ทำให้บุคลิกโดยรวมดูหม่นหมองลงไม่น้อย
“คุณรู้ได้ยังไง”
น้ำเสียงของชายวัยกลางคนหนักแน่นทรงพลัง แสดงถึงความมั่นใจอย่างยิ่ง
หวังซิงอวี่ไม่ได้ตอบ เพียงยิ้มน้อย ๆ แล้วเดินออกไปทางโถงด้านนอก
ชายวัยกลางคนรีบวิ่งออกจากลิฟต์ตามหวังซิงอวี่ไปทันที
บอดี้การ์ดทั้งสองก็เดินตามไปติด ๆ
“คุณเป็นหมอของโรงพยาบาลนี้หรือครับ? ขอทราบนามสกุลได้ไหม”
ชายวัยกลางคนรีบเดินไปข้างหวังซิงอวี่แล้วถาม
“ผมชื่อหวังซิงอวี่ เดิมเป็นหมอที่นี่ แต่ลาออกไปเมื่อ 10 นาทีก่อนครับ”
ชายวัยกลางคนหยิบนามบัตรออกมาจากเสื้อแล้วกล่าวว่า “ผมหลัวไห่เฟิง ประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ไห่เฟิง ช่วงนี้ผมนอนไม่หลับทุกคืนจริง ๆ ขอแค่หลับตาก็ฝันเห็นภูตอาฆาต 5 ตนมาทวงชีวิต คุณหวัง ในเมื่อคุณมองออก ก็น่าจะช่วยแก้ปัญหานี้ให้ผมได้ใช่ไหมครับ”
หวังซิงอวี่รับนามบัตรมาดูแล้วพูดว่า “ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณคงถูกศัตรูเล่นงาน นี่เป็นวิชาปราณอำมหิต คล้ายกับวิชาภูตอาฆาต ต่อให้คุณไปหาผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชทั่วโลกก็รักษาไม่ได้ กินยานอนหลับมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์”
สีหน้าหลัวไห่เฟิงเปลี่ยนไป “แล้วผมควรทำยังไง”
หวังซิงอวี่ยิ้ม “ง่ายมาก แค่หาผู้เชี่ยวชาญเต๋าหรือพุทธที่มีฝีมือมาช่วยถอนวิชานี้ให้คุณก็พอ”
หลัวไห่เฟิงกล่าวว่า “คุณหวัง คุณเองก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ไม่ใช่หรือครับ”
หวังซิงอวี่เผยรอยยิ้มลึกลับ “คนที่ลงมือกับคุณเป็นยอดฝีมือสำนักลี้ลับที่บรรลุวิชาแล้ว คุณคิดว่าจะมีใครยอมเป็นศัตรูกับบุคคลใหญ่โตเช่นนั้นเพื่อช่วยคุณหรือ? หากอีกฝ่ายมีระดับการบำเพ็ญเพียงพอ คนที่ช่วยคุณก็อาจถึงตายได้ ประธานหลัว ปีนี้ผมอายุแค่ 28 ปี พลังเวทยังตื้นเขิน ไม่กล้าไปหาเรื่องเขาจริง ๆ ขอโทษด้วยครับ”
พูดจบ หวังซิงอวี่ก็ขึ้นจักรยานแล้วออกจากโรงพยาบาลไป