เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: อันดับหนึ่งนี่ไม่ใช่คนจริง ๆ!

ตอนที่ 17 เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: ที่หนึ่งไม่ใช่คนจริง ๆ!

7 นาที· 1.6K คำ

ถึงขั้นได้ยินเสียงกระแทกใส่กระจก

ภาพตรงหน้าทำให้ผู้เล่นหลายคนรู้สึกขวัญผวา

【ผู้ตื่นรู้แห่งโลกมนุษย์: พวกคุณรู้สึกไหมว่าวันนี้มีมอนสเตอร์ข้างนอกเยอะเป็นพิเศษ? โล่ป้องกันนี่แข็งแรงพอหรือเปล่า? ถ้าโดนชนจนแตกขึ้นมาจะทำยังไง?】

【เจ้าทึ่มแสนฉลาด: เพิ่งสังเกตเหมือนกัน ฮือ ๆ ตอนนี้ฉันกลัวมากเลย รู้สึกไม่ปลอดภัยสุด ๆ ใครก็ได้มาอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม】

【ปีศาจเฒ่าเฮยซาน: ถ้าไม่อยากตายก็รีบเพิ่มความแข็งแกร่งซะ มีเวลามาพ่นอยู่ตรงนี้ สู้ไปฟันมอนสเตอร์เพิ่มอีกสักสองตัวฝึกมือไม่ดีกว่าหรือไง】

【ผู้เฒ่าเก็บของเก่า: เฮ้อ เป็นคนแก่หูตึงนี่ก็ดีเหมือนกันนะ ไม่ได้ยินเสียงอะไรไร้สาระพวกนั้นเลย】

【กึ่งหลับกึ่งตื่น: โห ตาแก่ข้างบนยังไม่ตายอีกเหรอ? นึกว่าหายไปแล้วซะอีก】

【ผู้เฒ่าเก็บของเก่า: ไปตายซะไอ้หลานเอ๊ย พูดจาอะไรของแก? ต่อให้แกตาย ฉันก็ไม่มีวันตาย! สมัยก่อนฉันชกตั้งแต่อนุบาลยันเตะบ้านพักคนชราเลยนะ】

【มะเขือเทศครีม: แล้วไงต่อ? แล้วไงต่อ? กลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งวัยชราเลยหรือเปล่า?】

【ผู้เฒ่าเก็บของเก่า: เปล่า โดนบ้านพักคนชราไล่ออกมาต่างหาก】

【กึ่งหลับกึ่งตื่น: ……】

【มะเขือเทศครีม: ……】

เย่ซิงฉือมีเส้นดำผุดขึ้นบนหน้าผาก ตอนแรกเธอนึกว่าจะได้เห็นข่าวสารที่เป็นประโยชน์บ้าง สุดท้ายกลับเจอคนกลุ่มนี้เล่นมุกกันอยู่ตรงนี้

เธอหยิบระบบขับขี่อัตโนมัติอัจฉริยะกับแผนที่ติดรถออกมาวางไว้ในรถ

【ติ๊ง! ตรวจพบไอเทมที่สามารถติดตั้งกับรถคันปัจจุบันได้ ต้องการติดตั้งหรือไม่?】

“ติดตั้ง!”

【ติดตั้งสำเร็จ!】

แผนที่ขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป