ลองมองสภาพแวดล้อมรอบตัวเธอดูสิ
นอกจากดินแห้งสีเหลือง ก็มีแต่ก้อนหินรูปร่างประหลาด
อย่าว่าแต่ต้นไม้เลย แทบไม่เห็นสีเขียวสักนิด
ลมหนาวพัดหวีดหวิวจนรถคันเล็กของเธอส่งเสียงครางเบา ๆ
ตัวรถโคลงเคลงจนเธอกลัวว่าจะพลิกคว่ำ
กอหญ้าแห้งกอหนึ่งกลิ้งผ่านถนนตรงหน้าไป
“……”
ไม่มีคำไหนเหมาะจะใช้อธิบายไปกว่าความรกร้างว่างเปล่าและเงียบเหงา
“เหมียว!”
จู่ ๆ เสี่ยวไป๋ก็ร้องขึ้นมาทางด้านหน้าไม่ไกล
เย่ซิงฉือรีบขับชิดขอบทางแล้วจอดรถ
เธอเปิดประตูรถ ลงไปพร้อมกับเสี่ยวไป๋
ข้างทางมีหีบสมบัติทองคำถูกดินเหลืองกลบไปครึ่งหนึ่ง
โชคดีสองเท่านี่สมคำร่ำลือจริง ๆ เธอยกหีบกลับขึ้นรถ แล้วไม่หยุดพัก รีบเดินทางต่อทันที
ใช้การ์ดเพิ่มโชคสองเท่าไปแล้ว จะเสียเวลาเปล่าไม่ได้
เธอไม่รู้ว่าค่าความโชคดีของคนอื่นอยู่ที่เท่าไร แต่ตอนนี้ค่าความโชคดีของเธออยู่ที่ 8
เมื่อได้โบนัสสองเท่า ค่าความโชคดีของเธอก็เทียบเท่ากับ 16 แต้ม
คงไม่มีใครมีค่าสูงกว่าเธอแล้วล่ะ
ตั้งแต่ 1 ทุ่มถึง 10 ทุ่ม เธอลงจากรถมายืดเส้นยืดสายก็ต่อเมื่อเหนื่อยจนทนไม่ไหว ระหว่างนั้นยังใช้เวลา 20 นาทีกินข้าวอีกมื้อ
ส่วนเวลาอีก 9 ชั่วโมงที่เหลือ เธอขับรถตลอด
ใช้แบตเตอรี่ไปถึง 2 ก้อน ขับมาได้ไกลถึง 420 กิโลเมตร
ไม่รู้ว่าเมื่อไรถึงจะติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ได้สักที
บางทีอาจช่วยประหยัดแบตเตอรี่ได้บ้าง
ปกติวันหนึ่งเธอเก็บหีบได้แค่ 5-6 ใบ
แต่วันนี้แค่ช่วงบ่ายถึงค่ำ กลับเก็บได้ถึง 9 ใบ
ในนั้นเป็นหีบสมบัติทองคำ 4 ใบ ที่เหลืออีก 5 ใบเป็นหีบสมบัติเงินทั้งหมด
เรียกได้ว่าเก็บเกี่ยวได้มหาศาล