“เมียร์ซ่อมได้ แค่จ่ายค่าบริการนิดหน่อยก็พอ ถ้าไม่รีบใช้ก็ส่งของมาได้เลย”
เย่ซิงฉือมองขาตัวเอง แล้วหันไปมองหน้าต่างแชต
“ขอโทษนะ ของชิ้นนี้ส่งไปไม่ได้ มีวิธีอื่นไหม?”
อีกฝ่ายส่งตำแหน่งมาให้
“งั้นขับรถมาตามเส้นทางนี้เลย ฉันช่วยซ่อมแบบเร่งด่วนให้ได้ ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง”
ไม่นึกเลยว่าการเพิ่มเพื่อนเอ็นพีซีจะมีข้อดีแบบนี้ แถมยังระบุตำแหน่งสถานีพักได้โดยตรงด้วย
เย่ซิงฉือมองเวลาตอนนี้ บ่ายสามโมง
ขับรถไปอู่ซ่อมของเมียร์ใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมง
เธอจึงขับรถไปตามตำแหน่งที่ส่งมาให้ทันที
ขาทั้งสองข้างนี้ยังต้องใช้เดินและต่อสู้ด้วยนี่นา
ถ้าเกิดพังขึ้นมาตอนคับขัน เผลอ ๆ อาจต้องเอาชีวิตน้อย ๆ ของเธอเข้าแลกด้วย
1 ชั่วโมงต่อมา รถของเย่ซิงฉือก็ขับเข้ามาในสถานีพัก
เมียร์รีบออกมาต้อนรับทันที
“เย่หล่านซิงเหอ? เปลี่ยนรถแล้วเหรอ? คันนี้ดูกว้างขวางกว่ามอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กคันก่อนตั้งเยอะ”
เย่ซิงฉือทักทายอีกฝ่ายพอเป็นพิธี จากนั้นก็ถกขากางเกงขึ้น เผยให้เห็นขากลจักรที่บาดเจ็บ
“เมียร์ ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่าต้องซ่อมยังไง สอนฉันด้วยได้หรือเปล่า? คราวหน้าถ้าเจอปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันจะได้ซ่อมเอง”
เมียร์ย่อตัวลงตรวจดูขาของเย่ซิงฉือ จากนั้นก็เงยหน้ามองเธอ สลับไปมาหลายครั้งกว่าจะมั่นใจว่าขาข้างนี้เชื่อมติดกับร่างกายของเธอจริง ๆ
“โอ้! พระเจ้า! นี่มันผลงานชิ้นเอกที่สมบูรณ์แบบที่สุดในโลกชัด ๆ เชื่อมเส้นประสาทเข้ากับเครื่องจักรได้ แถมยังคล่องแคล่วขนาดนี้ นี่มันฝีมือปรมาจารย์ ไม่สิ ผลงานระดับเทพเลย!”