ระบบเฮงซวยนี่ไม่บอกไม่กล่าวก็เปิดเพลง ‘วันดี ๆ’ เสียแล้ว!
ทำเอาเธอไม่มีแม้แต่สิทธิ์เลือกว่าจะเสียใจทีหลังหรือเปล่า
เสียงเพลงราวกับมนตร์ปีศาจกรอกหู การโจมตีทางจิตที่ทรงพลังถาโถมเข้าใส่หูของผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์
ปฏิกิริยาของผู้เล่นแทบทุกคนไม่ต่างจากเย่ซิงฉือ พวกเขาถูกเสียงร้องที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาขวัญหนีดีฝ่อกันหมด
ผู้เล่นทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์แทบจะสบถออกมาพร้อมกัน “เชี่ย!”
เสี่ยวไป๋ที่นอนหลับอยู่บนตักเย่ซิงฉือสะดุ้งจนขนทั้งตัวฟูชัน ก่อนจะผวาร่วงลงจากตักเธอ
หูพับราบลง หลังโก่งขึ้น มันกวาดตามองรอบตัวอย่างระแวดระวัง
“……”
【ปีนั้นที่ผ่านไปอย่างเร่งรีบ: เชี่ย! แม่งเอ๊ย เกือบทำฉันตกใจตาย!】
【บ้านมหัศจรรย์ของมิกกี้เมาส์: ฉันกำลังเปิดกล่องอยู่เลย สะดุ้งจนเกือบโดนมอนสเตอร์กัด】
【ขบถโดยสันดาน: ตายแล้ว! ระบบเฮงซวยนี่กำลังทำบ้าอะไรเนี่ย?】
【น้ำแข็งไสเกล็ดน้ำตาล: เมื่อกี้ฉันกำลังทำกับข้าว ข้าวทั้งถุงหกกระจายเต็มพื้นเลย】
【ปีศาจเฒ่าเฮยซาน: สวรรค์! สักวันเกมเอาชีวิตรอดเฮงซวยนี่ต้องทำฉันเป็นบ้าแน่!】
【เย่หล่านซิงเหอ: บังเอิญจัง ฉันบ้าไปพักหนึ่งแล้ว】
【เฟิงเซิงสุ่ยฉี่: ……】
【อาปู้: ……ไม่เห็นตลกสักนิด】
【บัณฑิตเมามาย: ……】
เย่ซิงฉือรู้สึกว่าตัวเองบริสุทธิ์ เธอพูดความจริงทั้งนั้น
เมื่อครู่เธอเหลือบมองค่าสติที่เดิมก็ร่อแร่อยู่แล้ว พอถูกระบบตะโกนใส่ก็ลดฮวบไป 10 แต้ม
ตอนนี้เหลือแค่ 34 แต้ม
ไม่รู้ว่าต่งต่งเหยาไปโดนอะไรกระตุ้นมาอีก?
เพลงที่ดังอยู่สิบกว่าวินาทีจบลง ในที่สุดเสียงกวนประสาทที่ห่างหายไปนานของต่งต่งเหยาก็ดังขึ้นอีกครั้ง