หญ้าโคมไฟห้อยอยู่บนหลังคารถ เปล่งแสงสีเหลืองเรืองรอง ลำแสงนั้นดูราวกับทะลุทะลวงได้ กระทั่งยังมองเห็นภาพบางอย่างในหมอก
การค้นพบนี้ทำให้เย่ซิงฉือดีใจขึ้นมา ในเมื่อมันขับไล่หมอกดำได้ นั่นหมายความว่าเธอไม่ต้องกลัวว่าจะถูกหมอกดำปกคลุมแล้วหรือเปล่า?
น่าเสียดายที่เรื่องนี้เกี่ยวพันกับชีวิต เธอจึงทำได้แค่คิดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น
ตอนนี้เธอยังไม่ได้ลงจากรถ ไม่อย่างนั้นคงเห็นว่าบนหลังคารถมีทานตะวันดอกใหญ่กำลังดูดซับแสงอาทิตย์ ส่วนแบตเตอรี่ในรถก็แสดงสถานะว่ากำลังชาร์จไฟ
ส่วนหญ้าหนามนั้นพันอยู่รอบตัวรถชั้นหนึ่ง
ดูคล้ายกับหุ้มรถไว้ด้วยเกราะสีเขียวที่เต็มไปด้วยหนาม และมีคุณสมบัติป้องกันอยู่ระดับหนึ่ง
น่าเสียดายที่ตอนนี้หญ้าหนามยังอยู่ในสภาพต้นกล้า จำนวนหนามบนตัวรถมีไม่มากนัก แถมยาวเพียงราว 3 เซนติเมตรเท่านั้น
ประสิทธิภาพน้อยนิด แต่มีไว้ก็ดีกว่าไม่มี
รถยนต์สีดำคันเล็กที่เดิมทีดูธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น ตอนนี้กลับดูราวกับสวมเสื้อคลุมที่ทำจากพืชอยู่
ระหว่างที่รถแล่นไปโดยอัตโนมัติ เย่ซิงฉือเอนตัวพิงเบาะอย่างเกียจคร้าน พลางเคี้ยวเนื้อแห้งอยู่ชิ้นหนึ่ง
“ถ้าบนรถมีตู้เย็นก็คงดี เธอจะได้ให้เสี่ยวซวงซุ่ยซุ่ยปิงช่วยทำของกินอย่างอื่นให้ได้ด้วย”
น่าเสียดายที่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไรถึงจะหาพิมพ์เขียวตู้เย็นเจอ
ระหว่างที่เธอกำลังเสียดาย รถก็ชะลอความเร็วและเบี่ยงเข้าข้างทางกะทันหัน
เธอเหลือบมองแผนที่ แล้วพบว่าทางด้านขวามีกล่องอยู่ใบหนึ่ง!
