แต่ไม่ว่าอย่างไร ต่งต่งเหยาก็ยังไม่ยอมสนใจเธอ
เย่ซิงฉือทำได้แค่ฮึดฮัด ก่อนจะงัดหีบสมบัติหินออบซิเดียนใบนั้นขึ้นมาจากหลุม
เมื่อเห็นหีบสมบัติที่ยังสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วนวางอยู่บนพื้น เธอก็อดจุ๊ปากไม่ได้
“จุ๊ ๆ ไม่นึกเลยว่าหีบที่ดูธรรมดา ๆ ใบนี้จะแข็งแรงขนาดนี้ ตกลงมาจากที่สูงขนาดนั้นยังไม่พังเลย”
เย่ซิงฉือกำลังจะใช้ปลายกระบี่งัดหีบให้เปิดออก
เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู
【ผู้เล่น ‘ขำอะไรนักหนา’ ใช้การ์ดระบุตำแหน่งกับคุณ】
【ผู้เล่น ‘ไข่ดาวไม่พลิกด้าน’ ใช้การ์ดระบุตำแหน่งกับคุณ】
【ผู้เล่น ‘อี้เย่ฟางโจว’ ใช้การ์ดระบุตำแหน่งกับคุณ】
【ผู้เล่น ‘โคล่าไม่มีฟอง’ ใช้การ์ดระบุตำแหน่งกับคุณ】
【ผู้เล่น ‘กล้วยเอ๊ยน้ำส้ม’ ใช้การ์ดระบุตำแหน่งกับคุณ】
เย่ซิงฉือชะงักมือ แล้วก็เห็นถนนเพิ่มขึ้นมาข้าง ๆ ห้าสายเรียงกันเป็นตับ
“……”
เธอว่าแล้วไงว่าทำตัวเด่นเกินไป!
ถ้ามาอีกสองคนก็ครบเจ็ดเซียนลูกน้ำเต้าแล้ว
น่าเสียดายที่เธอไม่ใช่ปีศาจงู
ทั้งหมดเป็นความผิดของต่งต่งเหยา ชอบหาเรื่องยุ่งยากมาให้เธออยู่เรื่อย
ถ้าไม่ใช่เพราะทุกครั้งที่ประกาศข่าว มันฉวยโอกาสเหน็บแนมเธอ แล้วเธอจะไปมีเรื่องกับคนมากมายขนาดนี้ได้ยังไง?
เธอไม่เคยคิดเลยว่าในฐานะอันดับหนึ่งของทั้งสี่กระดานจัดอันดับ ตัวเองก็เป็นเป้าสายตาอยู่แล้ว
ถ้าสองวันก่อนคนมีสติในโลกมนุษย์ไม่ได้ข่มขวัญทุกคนไว้ ตอนนี้คนที่ตามล่าเธอคงไม่ได้มีแค่เจ็ดคน