เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: อันดับหนึ่งนี่ไม่ใช่คนจริง ๆ!

ตอนที่ 47 ทางหลวงเอาชีวิตรอด: อันดับหนึ่งไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ!

7 นาที· 1.6K คำ

เขารีบติดต่อคนกลุ่มนั้นทันที

“อีกฝ่ายอาจเข้าไปในสถานีพักแล้ว ทุกคนรีบเดินทางไปก่อน รอคำสั่งจากฉันแล้วค่อยออกเดินทาง!”

ตอนนี้ไข่ดาวไม่พลิกด้านก็กำลังดูอันดับอยู่เช่นกัน

ค่าความชั่วร้าย 150 แต้มที่สะดุดตาหลังชื่อเย่หล่านซิงเหอแทงตาเขาจนปวด

เจ้าคนที่อยู่อันดับสอง ชื่อว่าเงาเมามายในยามพลบค่ำ ยังมีค่าความชั่วร้ายแค่ 90 แต้มเท่านั้น

*

“ฮัดชิ่ว~”

เย่ซิงฉือถีบประตูห้องน้ำสาธารณะเปิด ฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นมาทำให้เธอสำลักจนจาม

เธอโบกมือปัดฝุ่น ก่อนมองไปรอบ ๆ อย่างรังเกียจ

ยกมือฟันใยแมงมุมที่พุ่งใส่จากด้านหน้าด้วยกระบี่

ภายในนี้มีแต่ใยแมงมุมเต็มไปหมด นอกจากนั้นก็มีแมงมุมยักษ์อยู่ตัวหนึ่ง

บนใยยังมี ‘รังไหม’ ขนาดเล็กใหญ่แขวนอยู่หลายรัง

เดิมทีแมงมุมตัวเล็กนิดเดียว เธอจึงไม่คิดว่ามันน่าเกลียดอะไร แต่ตอนนี้เมื่อมันขยายใหญ่ขึ้น ดวงตาสีแดงทั้ง 8 ดวงบนหัวของมันก็วาววับด้วยแสงเย็นเยียบ

โดยเฉพาะปากขนาดมหึมานั่น พอเห็นเย่ซิงฉือก็เปิดปิดอย่างตื่นเต้นไม่หยุด พร้อมรีบคลานเข้าหาเธอ

ขาทั้งแปดของมันมีหนามขนยาวกว่าฝ่ามือเสียอีก

วินาทีถัดมา หางของมันกระตุก ใยแมงมุมเส้นหนึ่งพุ่งใส่เย่ซิงฉืออย่างรวดเร็วและติดชายเสื้อของเธอเข้า

เธอชักกระบี่ฟันใยแมงมุมขาดอย่างว่องไว ก่อนถอยออกไปนอกห้องน้ำ

ระหว่างถอย เธอชักปืนยิงใส่ท้องแมงมุมสองนัด แล้วรีบหันไปหลบหลังกำแพงก่อนที่การโจมตีด้วยพิษระลอกใหม่จะมาถึง

พิษสีเขียวข้นเหนียวพ่นออกมาจากประตู

พื้นซีเมนต์ถูกกัดกร่อนจนเกิดฟองทันที

เย่ซิงฉือใจหายวาบ โชคดีที่เธอหลบทัน ไม่อย่างนั้นถ้าพิษกระเด็นโดนตัว ต่อให้ไม่ตายก็คงหนังถลอกไปชั้นหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป