เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: อันดับหนึ่งนี่ไม่ใช่คนจริง ๆ!

ตอนที่ 63 เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: อันดับหนึ่งไม่ใช่คนจริง ๆ เหรอ!

6 นาที· 1.4K คำ

แม้เกล็ดหิมะจะละลายกลายเป็นน้ำทันทีที่ตกลงบนมัน ก่อนจะหยดลงมา แต่ก็ยังดูน่าเวทนาอยู่ดี

เห็นได้ชัดว่าความคิดเพ้อฝันเองก็สังเกตเห็นเรื่องนี้

เขาทำอะไรไม่ได้ จึงใช้กิ่งไม้กับแผ่นไม้สองสามแผ่นมัดเป็นโครงเล็ก ๆ แล้วครอบมันไว้ด้านล่าง

แบบนี้ก็ช่วยกันไม่ให้เกล็ดหิมะตกลงบนดอกไม้ได้

แต่ความร้อนที่แผ่ออกมาก็ยังถูกลมหนาวพัดพาไปไม่น้อย

เมื่อหิมะกองหนาขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดความคิดเพ้อฝันก็เดินต่อไม่ไหว

เขาจำต้องจอดรถไว้ตรงนั้น ท่ามกลางพายุหิมะ เสื้อผ้าบาง ๆ ของชายหนุ่มกับมือที่แดงเพราะความหนาวค่อย ๆ แนบลงบนขอบนอกของดอกไม้เพลิงอย่างระมัดระวัง

เกล็ดหิมะตกลงบนเส้นผมและร่างกายของเขา ก่อนจะพอกพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว ความหนาวทำให้ฟันกระทบกันกึก ๆ

น่าเสียดายที่โชคของเขาไม่เคยดีเลย เปิดหาของที่มีประโยชน์ไม่ได้สักอย่าง

ยามค่ำใกล้เข้ามา เขากระชับเสื้อผ้าบนตัว แล้วอุ้มกระถางดอกไม้เพลิงที่แผ่ไอร้อนไว้แนบอก

เขาหักกิ่งไม้ข้างทางมา แล้วนำแผ่นไม้ที่ได้มาก่อนหน้านี้มาประกอบกันเป็นเพิงไม้แบบง่าย ๆ

เกล็ดหิมะหนาหนักกองทับลงบนหลังคาอย่างรวดเร็ว เขานั่งบนหนังสัตว์ป่า แทะขนมปังแห้งก้อนหนึ่ง

แหล่งความอบอุ่นเพียงอย่างเดียวคือกระถางดอกไม้เล็ก ๆ ในอ้อมแขน

【เมล็ดกาแฟโกโก้: ไม่ไหวแล้ว หนาวจนจะแข็งตายอยู่แล้ว เท้าชาไปหมด พายุหิมะยังมาไม่ถึงเลย ถ้ามาจริงจะไม่แข็งตายกันเหรอ?】

【เงาเมามายใต้โคมสลัว: กระถางดอกไม้ของเย่หล่านซิงเหอใช้ดีมากนะ ซื้อสักกระถางสิ】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป