ชั้นสองต่างจากชั้นหนึ่ง ตรงฝั่งซ้ายถูกจัดเป็นพื้นที่พักผ่อนและโซนอาบน้ำ
ตี้น่าชี้ไปยังโต๊ะวางอาหารทางนั้นพลางแนะนำ
“สมาชิกระดับวีไอพีของเราสามารถใช้สิ่งอำนวยความสะดวกและอาหารทั้งหมดได้ฟรี แค่แสดงบัตรสมาชิกก็พอ บัตรเป็นชื่อของผู้สมัคร โอนให้ผู้เล่นคนอื่นไม่ได้ค่ะ”
แบบนี้ก็ป้องกันไม่ให้หลายคนสมัครบัตรใบเดียวกันได้
ถือว่ารัดกุมพอสมควร
ส่วนฝั่งขวามีอุปกรณ์ออกกำลังกายหลายอย่าง ถ้าไม่ต้องการเทรนเนอร์ ห้องอุปกรณ์ฝั่งนี้คิดวันละ 20 เหรียญเอาชีวิตรอด เมื่อเทียบกันแล้วคุ้มกว่ามาก
“อย่าเห็นว่าฝั่งนี้ราคาถูกนะคะ ถ้าไม่มีเทรนเนอร์มืออาชีพคอยแนะนำและฝึกด้วย การฝึกยกน้ำหนักหรือวิ่งอย่างเดียวเพิ่มค่าสถานะได้ยาก อย่างมากก็แค่ทำให้รูปร่างดูดีขึ้นนิดหน่อย”
พอขึ้นมาถึงชั้นสาม ตี้น่าก็ชี้ไปยังห้องข้าง ๆ
“ห้องนั้นเป็นห้องฝึกส่วนตัวของพี่ชายฉันเอง อยากไปหาเขาไหมคะ? เขาพูดถึงคุณอยู่หลายครั้งเลยนะ แล้วลูกพีชกระป๋องที่คุณให้พี่ชายคราวก่อนก็อร่อยมาก หวานสุด ๆ เลย~”
ตี้น่าดูเหมือนเด็กสาวที่เก็บความในใจไม่อยู่
เธอกระโดดโลดเต้นนำทางไปข้างหน้า
หูกระต่ายก็กระดิกขึ้นลงตามไปด้วย
เสี่ยวไป๋พลอยคึกคักตามไปด้วย มันกระโดดลงจากไหล่ของเธอแล้ววิ่งตามตี้น่าไปมา
ตี้อ้าวได้ยินเสียงจึงเปิดประตูออกมา
เขาเห็นเย่ซิงฉือที่เดินตามหลังมาในทันที ดวงตาพลันเป็นประกาย
“คุณนี่นา! คนใจดีคนนั้น”
แม้แต่ตี้อ้าวเองก็ไม่คิดว่าเพิ่งผ่านไปแค่สองสามวัน จะได้พบผู้เล่นมนุษย์ที่เคยช่วยเขาอีกครั้ง
ตี้น่าวิ่งเข้าไปกอดแขนพี่ชาย แล้วเขย่าเบา ๆ อย่างออดอ้อน