เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: อันดับหนึ่งนี่ไม่ใช่คนจริง ๆ!

ตอนที่ 42 เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: อันดับหนึ่งอย่างเธอไม่ใช่คนจริง ๆ หรอก!

7 นาที· 1.5K คำ

หางเส้นนั้นยาวถึงสามเมตร แต่กลับยืดหยุ่นดีเยี่ยม เป็นวัตถุดิบชั้นยอดสำหรับนำไปหลอมอาวุธ

บางทีอาจลองถามเมียร์ดูว่าเขารู้จักปรมาจารย์หลอมอาวุธบ้างไหม

เธอเก็บมันเข้าไปไว้ในพื้นที่ภายในรถ

จากนั้นก็ส่งเนื้อสัตว์กับกระดูกสัตว์ทั้งหมดให้ถังซวงซุ่ยสุ่ยปิง

ยังไงที่นี่ก็ไม่มีที่เก็บ ส่วนทางถังซวงทำเสร็จแล้วก็ขายได้ทันที

เธอไม่ลืมแบ่งเนื้อเป็นชุด ๆ ชุดละ 100 ชั่งแล้วส่งไปให้ด้วย

ถ้าทำแบบนี้อีกฝ่ายก็หยิบไปใช้ได้ทีละส่วน ส่วนที่เหลือจะได้ไม่ต้องเอาออกมาทีเดียวจนไม่มีที่เก็บ

หลังส่งของเสร็จ เย่ซิงฉือยังมองผลงานตัวเองอย่างชื่นชม

เธอนี่ช่างเอาใจใส่จริง ๆ

“เสี่ยวไป๋ มานี่หน่อย ทำความสะอาดที”

เย่ซิงฉือใช้แท่งทำความสะอาดเวทมนตร์ทำความสะอาดตัวเอง เสี่ยวไป๋ และรถทีละอย่าง

เสี่ยวจิ่วแจ้งเตือนประจำวัน

“นายท่าน วันนี้เป็นวันที่ 7 ของการเอาชีวิตรอดบนทางหลวง อากาศแจ่มใส อุณหภูมิ 23 องศา ความชื้น 48%

ระยะทางที่วิ่งไปทั้งหมด 2,398 กิโลเมตร นับถึงเที่ยงคืนเมื่อคืน ระยะห่างจากหมอกดำ 1,578 กิโลเมตร”

เธอมองเวลา อีกครึ่งชั่วโมงก็จะถึงหกโมงแล้ว

ถังซวงซุ่ยสุ่ยปิงได้รับเนื้อที่เธอส่งไป จึงส่งข้าวหน้าหมูตุ๋นมาให้หนึ่งชุด ซุปกระดูกหนึ่งชาม และกระดูกหมูตุ๋นซีอิ๊วชิ้นใหญ่สองชิ้นที่ยังมีเนื้อติดและไขกระดูกเต็ม ๆ แถมยังมีเนื้อบดผสมฟักทองของเสี่ยวไป๋อีกหนึ่งชุด

เธอใช้ฟักทองเบบี้ลูกจิ๋วทำเป็นถ้วย ข้างในอัดแน่นไปด้วยเนื้อบด ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ

ที่สำคัญยังอุตส่าห์พักให้เย็นลงแล้ว อุ่นกำลังดี ลูกแมวกินได้โดยไม่ลวกปาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป