ห้องพยาบาลโรงงานรีดเหล็ก.
ซ่งเซียงหยางก้าวเข้ามาแล้วสูดหายใจลึก ๆ กลิ่นนี้ช่างคุ้นเคย
“อ้าว น้องซ่ง กลับมาแล้วเหรอ”
“กลับมาได้หลายวันแล้วครับ คุณเจี้ยว”
“ได้ยินว่าเธอสร้างผลงานใหญ่ที่แนวหน้า แถมยังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเก็บกู้ระเบิดอะไรนั่นด้วยเหรอ” คุณเจี้ยวถามอย่างสงสัย “เธอเก็บกู้ระเบิดแบบไหนล่ะ”
“แฮ่ม เรื่องนี้เป็นความลับครับ”
“หมอหลิน สวัสดีครับ”
“สวัสดี”
พี่สาวคนสวยที่ดูหยิ่งคนนี้ ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันตอนอยู่ในห้องยังไม่ได้เย็นชาขนาดนี้เลย
เขายังนั่งไม่ทันร้อน เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากทางเดิน
หัวหน้าลี่ผลักประตูเข้ามาเป็นคนแรก “น้องซ่ง ผลงานของเธอที่แนวหน้าทำให้โรงงานรีดเหล็กของเราหน้าชื่นตาบานขึ้นเยอะเลย”
ผอ. หยางเดินตามมาติด ๆ สีหน้าเบิกบาน ด้านหลังยังมีคนตามมาอีกหลายคน
เขารู้สึกว่าตำแหน่งที่ตัวเองนั่งอยู่คงขยับสูงขึ้นไปได้อีกสองขั้น
“สหายซ่ง ยินดีต้อนรับกลับโรงงาน”
“สวัสดีครับ ผอ.”
“เธอทำผลงานโดดเด่นที่แนวหน้า หัวหน้าจ้าวชมเธอด้วยตัวเอง โรงงานเราก็พลอยได้รับเกียรติไปด้วย ผู้บริหารระดับบนยังพูดเลยว่า สหายที่โรงงานรีดเหล็กฝึกฝนขึ้นมา สู้ศึกหนักได้จริง ๆ”
ผอ. หยางพูดอย่างฮึกเหิม นี่จะเป็นผลงานของซ่งเซียงหยางคนเดียวได้อย่างไร
เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นเพราะโรงงานรีดเหล็กฝึกสหายดี ๆ ขึ้นมา ผู้บริหารระดับบนชมซ่งเซียงหยาง ก็เท่ากับชมผอ. อย่างเขาว่าเป็นผู้นำที่มีความสามารถไม่ใช่หรือ
หัวหน้าลี่ที่รู้เรื่องมาก่อนแล้วเอ่ยขึ้น “สวัสดิการของน้องซ่งต้องปรับขึ้นหน่อยแล้ว...”
“จะปรับขึ้นยังไงอีก ตำแหน่งของเขาก็สูงสุดแล้วนี่” มีคนทักท้วงขึ้นมา