ทั้งสองดื่มกันอีกแก้ว
ฉินหวยยู่เห็นสามีดื่มเหล้าราวกับดื่มน้ำเปล่า สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ “ที่รัก อย่าดื่มอีกเลย คุณเมาแล้วนะ”
“หวยยู่ของฉันพูดถูกแล้ว ตงซี เลิกดื่มเถอะ อย่าให้เสียเรื่องสำคัญคืนนี้เลย”
เจียตงซีวมองฉินหวยยู่ที่ทั้งอ่อนโยนและเอาใจใส่ แววตาเต็มไปด้วยซ่งเซียงหยาง ก็รู้สึกริษยาจนไฟลุกโชนในใจ
“ดื่มต่อ!” เจียตงซีวตาแดงก่ำ ลากซุยต้าเหมากับยั่นเจี๋ยเฉิงมาดื่มต่ออย่างเอาเป็นเอาตาย วันนี้เขาจะต้องทำให้อีกฝ่ายขายหน้าให้ได้!
“พอเถอะ ฉันว่าแกเมาแล้ว”
“ฉันไม่เมา ฉันยังมีสติดี ถ้าไม่เชื่อ ฉันเดินเป็นเส้นตรงให้ดู!” เจียตงซีวตะโกนจนคอแดง
เหล้าหลายขวดถูกดื่มลงท้องไปอีก
พวกเจียตงซีวเห็นว่าซ่งเซียงหยางยังดูไม่เมาสักนิด ก็เริ่มเสียใจขึ้นมาแล้ว มือที่กำลังรินเหล้าจึงหยุดลง
ซ่งเซียงหยางเห็นว่าจังหวะได้ที่แล้ว จึงเริ่มโงนเงนเล็กน้อย แถมยังจงใจพูดเสียงอ้อแอ้ขึ้นอีกหลายส่วน
หลายคนสบตากัน ‘สหายทั้งหลาย ชัยชนะอยู่ตรงหน้าแล้ว ลุยเลย!’
ตอนแรกหญิงชราหูหนวกมองคนหนุ่มสาวกลุ่มนี้ดื่มประชันกันอยู่ ขอแค่ไม่มีใครรังแกหลานรักอย่างฉาจู เธอก็ขี้เกียจเข้าไปยุ่ง
แต่พอหันไปมอง เหออีจู้เกือบจะเมาหมดสติอยู่แล้ว
“อวี่สุ่ย รีบพาพี่ชายเธอกลับไปเร็ว!” หญิงชราหูหนวกพูดอย่างร้อนใจ
บรรยากาศที่พวกเจียตงซีวคะยั้นคะยอให้ดื่ม ทำให้อี้จงไห่ดื่มเข้าไปอีกหลายเหลี่ยง
หลิวกวงฉีลางานกลับมากินเลี้ยง พอเห็นซ่งเซียงหยางถูกกรอกเหล้าใส่ก็ถามว่า “พ่อ ผู้ชายคนนั้นเป็นใครหรือครับ? ผมไม่เคยเห็นมาก่อน”
“ลูกชายของเหล่าซ่ง เพิ่งย้ายมา” หลิวไห่จงเล่าเรื่องครอบครัวซ่งให้ฟังยืดยาว
หลิวกวงฉีส่งเสียง “อ้อ” แววตาฉายแววดูแคลน