เวินอวี่ยู่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า ดวงตาพร่าพรายด้วยหยาดน้ำตา ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันเบา ๆ
กระโปรงผ้าสีเรียบที่ซักจนซีดขาว กลับยิ่งขับเน้นเสน่ห์เย้ายวนอันแปลกตา
โดยเฉพาะยามนางเงยหน้าขึ้นมอง ลำคอเรียวยาว เส้นผมเปียกชื้นสองสามปอยแนบอยู่บนแก้ม ท่าทางที่พยายามกลั้นไม่ให้สะอื้นออกมา ช่างทำให้หัวใจคนมองคันยุบยิบ
ลู่เซวียนมองแล้วใจร้อนวูบ เกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่ สุดท้ายก็ยังพยักหน้ารับ
เขารีบเบือนสายตา กดความกระสับกระส่ายในใจลง แล้วก้มมองเข็มกลัดหยกกับแผ่นสัญญาเหล็กดำบนเคาน์เตอร์
ที่จริงแล้ว เหตุผลที่เขายอมเพิ่มราคา ไม่ใช่เพราะถูกท่าทางน่าสงสารของเวินอวี่ยู่ทำให้ใจอ่อนแม้แต่น้อย
เข็มกลัดหยกชิ้นนี้ แค่ซ่อมแซมสักหน่อยก็ขายได้สบาย ๆ สี่สิบหินวิญญาณ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแผ่นสัญญาณสืบทอดตระกูลเวินชิ้นนี้ นี่คือกุญแจแดนลับที่ผู้บำเพ็ญระดับหยวนอิงทิ้งไว้! อยู่ในมือคนอื่นก็เป็นแค่เศษเหล็ก แต่สำหรับเขา มันคือวาสนาอันยิ่งใหญ่
เอาของสองชิ้นนี้มาคิดรวมกันที่สามสิบหินวิญญาณ เขากำไรเห็น ๆ ไม่มีทางขาดทุน
“แผ่นสัญญากับเข็มกลัดหยก รวมกันสามสิบหินวิญญาณ”
ลู่เซวียนเลื่อนหินวิญญาณสามสิบเม็ดไปตรงหน้า
เวินอวี่ยู่ทั้งตกใจทั้งดีใจ รีบกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณท่านเจ้าร้าน!”
【ยินดีด้วย ผู้ครองร่างทำธุรกรรมสำเร็จ! ยอดซื้อขาย 30 หินวิญญาณ ได้รับเงินคืนเป็นพลังบำเพ็ญ +30!】
【ได้รับม้วนร้อยทรัพย์ ×2 แผ่น!】
ดวงตาลู่เซวียนเป็นประกาย
ไม่คิดว่าแผ่นสัญญาณลับชิ้นนี้จะนับเป็นธุรกรรมแยก ได้รางวัลเพิ่มเป็นสองเท่าเลย!
ตอนนี้เขาสะสมม้วนร้อยทรัพย์ได้ครบสิบแผ่นพอดี วิชาฟื้นฟูซ่อมแซมอยู่ในมือแล้ว!