“...แหวะ ๆ ลู่เซวียน ในหัวเจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่”
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ลู่เซวียนรีบส่ายหน้า พยายามข่มความคิดฟุ้งซ่านชวนเคลิบเคลิ้มในใจลงไป
“เอาละ ๆ มาทำธุระกันดีกว่า”
เขาสูดหายใจลึก เปิดแผงร้านของระบบ แล้วมองไปยังตัวเลือกที่เห็นมานับครั้งไม่ถ้วน
【เคล็ดซ่อมแซมของวิเศษ (ระดับธรรมดา): ใช้ม้วนร้อยทรัพย์เพียง 10 แผ่นเพื่อแลก เมื่อเรียนรู้แล้วจะซ่อมอาวุธวิญญาณที่ชำรุดได้อย่างสมบูรณ์ ฟื้นคืนสภาพใหม่เอี่ยม!】
ลู่เซวียนจ้องตัวอักษรแถวนั้นอยู่สามวินาที ก่อนกดแลก
【ใช้ม้วนร้อยทรัพย์ 10 แผ่น】
【เคล็ดซ่อมแซมของวิเศษเปิดใช้งานแล้ว! กำลังถ่ายทอดประสบการณ์วิชา...】
กระแสข้อมูลมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่สมองในชั่วพริบตา
ลวดลายการหล่ออาวุธนับไม่ถ้วน เทคนิคควบคุมอุณหภูมิวิญญาณ เคล็ดลับซ่อมแซมอาวุธวิญญาณที่ชำรุด วิธีเติมแกนวิญญาณ...
ข้อมูลทั้งหมดถูกยัดเยียดเข้ามาอย่างหนักหน่วง จนขมับของลู่เซวียนเต้นตุบ ๆ เส้นเลือดบนหน้าผากปูดขึ้นมา
เขาพยุงตัวไว้กับเคาน์เตอร์ พักอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะยืนได้มั่นคง
เมื่อแรงกระแทกนั้นจางหายไป เขาหลับตาสัมผัสสิ่งที่อยู่ในสมอง แล้วพบว่าเคล็ดซ่อมแซมนี้แตกต่างจากที่คิดไว้โดยสิ้นเชิง
มันไม่ใช่การซ่อมแซมแบบง่าย ๆ ชนิด “กดปุ่มเดียว แสงขาวกวาดผ่าน แล้วกลับมาดีเหมือนเดิม” แต่เป็นชุดวิชาซ่อมแซมอาวุธที่สมบูรณ์ทั้งชุด
จะตรวจสอบสาเหตุที่อาวุธวิญญาณเสียหายได้อย่างไร จะเติมลายพลังวิญญาณที่ขาดได้อย่างไร จะหลอมวัสดุโลหะขึ้นใหม่ได้อย่างไร จะทำให้แกนวิญญาณที่เสียหายกลับมาทำงานได้อย่างไร...
พูดอีกอย่างก็คือ เขาต้องลงมือซ่อมด้วยตัวเอง
“...ที่แท้ก็แค่ยัดความรู้เรื่องการซ่อมแซมอาวุธทั้งชุดใส่หัวข้าสินะ” ลู่เซวียนนวดขมับ “ข้านึกว่าจะกดปุ่มเดียวแล้วเสร็จเสียอีก”