เปิดกิจการจนถึงยามพลบค่ำ ลู่เซวียนส่งลูกค้าคนสุดท้ายออกไป ก่อนทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง
พักอยู่ครู่หนึ่งแล้วตรวจบัญชี วันนี้ขายอาวุธวิญญาณออกไปทั้งหมดสิบเจ็ดชิ้น รับซื้อของเก่ามาสิบห้าชิ้น ระหว่างนั้นยังได้ยาวิญญาณมาอีกหลายต้น
เขาเรียกแผงสถานะขึ้นมากวาดตามอง
เพียงวันเดียว ม้วนร้อยทรัพย์ก็สะสมได้ถึงสามสิบสองใบ
แม้ตอนนี้จะมีบัตรม้วนร้อยทรัพย์อยู่ในมือมากมาย แต่เขาก็ยังไม่รีบร้อนแลกของอย่างอื่น
เพราะเขามีเป้าหมายในแผงร้านของระบบอยู่แล้ว
ยาสร้างฐาน!
ใช้บัตรม้วนร้อยทรัพย์หนึ่งร้อยใบก็แลกได้!
สาเหตุหลักเป็นเพราะพลังบำเพ็ญของเขาเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป วันนี้กิจการรุ่งเรืองถึงเพียงนี้ พลังวิญญาณในตันเถียนก็เพิ่มขึ้นอีกก้อนใหญ่
หากเป็นไปตามความเร็วนี้ อีกไม่นานเขาก็ต้องเผชิญปัญหาเรื่องสร้างฐาน
ผู้บำเพ็ญคนอื่นต้องขัดเกลาตัวเองอีกสามถึงห้าปีกว่าจะทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างฐานได้ ส่วนเขาแม้ไม่จำเป็นต้องรอนานขนาดนั้น แต่ก็ต้องเตรียมยาสร้างฐานไว้ล่วงหน้า
อย่าให้ถึงตอนที่พลังบำเพ็ญพร้อมแล้ว แต่กลับไม่ได้เตรียมยาสร้างฐานไว้ เช่นนั้นคงน่าอับอายแย่
ปิดแผงสถานะแล้ว ลู่เซวียนลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ปิดประตูร้าน ก่อนมุ่งหน้าไปยังถนนตะวันออก
ร้านของเวินอวี่ยู่ยังไม่เก็บร้าน หม้อบนเตาหน้าร้านกำลังเดือดปุด ๆ พ่นไอร้อนออกมา
นางกำลังก้มเก็บชามตะเกียบ ข้างกายมีหญิงวัยกลางคนอีกคนช่วยเช็ดโต๊ะ มือไม้คล่องแคล่วว่องไว
“ท่านเจ้าร้านลู่มาแล้วหรือ” เวินอวี่ยู่ได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้น มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย “หาที่นั่งพักก่อนเถิด ข้าจะทำบะหมี่ให้เจ้ากินเดี๋ยวนี้”