ลู่เซวียนถูกคำพูดของนางทำให้หัวเราะออกมา “เจ้ามาก่อน ก็เอาหินวิญญาณออกมาก่อนสิ”
หลิวหงล้วน “……”
นางเม้มปาก นิ้วมือลูบชุดคลุมวิญญาณอีกสองครั้ง
เห็นชัดว่าอยากได้แทบแย่ แต่ปากยังแข็งอยู่ “แล้วนางทำไมไม่ต้องเอาหินวิญญาณออกมาล่ะ”
“ใครบอกว่านางไม่ต้องจ่ายหินวิญญาณ”
ลู่เซวียนกลอกตาใส่นาง “เจ้าคิดว่าข้าดูเหมือนคนโง่ที่ยอมเสียเงินเปล่าหรือไง นางจ่ายหินวิญญาณซื้อจริง ๆ นะ!”
หลิวหงล้วนไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด “นางจะซื้อไหวได้อย่างไร หินวิญญาณที่ได้จากการขายผลแดงเพลิงคราวก่อน นางเอาไปทุ่มกับการบำเพ็ญหมดแล้ว!”
“นางเพิ่งเก็บสมุนไพรวิญญาณมาได้อีกต้น”
หลิวหงล้วนเผยอปาก ก่อนจะพบว่าตนไม่มีอะไรจะโต้แย้ง
แม่สาวน้อยคนนั้นโชคดีเกินไปจริง ๆ
แต่นางรีบวกกลับเข้าประเด็นเดิม ดึงชุดคลุมวิญญาณถามว่า “แล้วตัวนี้ราคาเท่าไร”
ลู่เซวียนบอกราคาอย่างไม่ใส่ใจ “ก็แค่หินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อน”
“ท่านปล้นกันชัด ๆ!” หลิวหงล้วนเบิกตากว้าง เกือบโยนชุดคลุมวิญญาณกลับไปแขวนบนผนัง “นี่มันก็แค่ชุดคลุมวิญญาณชั้นต่ำ แต่ท่านกลับขายราคาเท่าอาวุธวิญญาณระดับกลาง!”
“เจ้าเข้าใจอะไร นี่คือซีรีส์เทียนกง ผลงานสั่งทำพิเศษจากปรมาจารย์หล่ออาวุธ!”
ลู่เซวียนเดินเข้าไป ใช้นิ้วชี้ลายปักซ่อนเร้นตรงคอเสื้อ “ดูฝีเข็มนี่สิ ทรงเข้ารูปตรงเอวนี่ แล้วก็สัมผัสของเนื้อผ้าแบบนี้ ในตลาดเจ้าหาตัวที่สองได้หรือไม่ แค่การออกแบบก็คุ้มราคาแล้ว”
หลิวหงล้วนมองตามปลายนิ้วเขา ก่อนจะยังปากแข็ง “ต่อให้สวยแค่ไหน มันก็เป็นแค่ชุดคลุมวิญญาณ จะเอาไปใช้แทนกระบี่บินได้หรือไร…”
