บทที่ 036 น้องสาวของนางเอกหงส์ดำ 36 หนีเซวียนรับรู้ได้ถึงความไม่พอใจในถ้อยคำของอีกฝ่าย จึงก้มหน้าทำตัวสงบเสงี่ยมราวกับนกกระทา เธอไม่ได้เป็นฝ่ายอยากอยู่กับเผ่ยโม่เสียหน่อย
คุณนายเผ่ยรออยู่ครู่ใหญ่ แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบสักคำ พอมองสาวน้อยฝั่งตรงข้ามที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็แทบจะโกรธจนหัวเราะออกมา
“สรุปแล้ว เธอไม่คิดจะพูดอะไรสักหน่อยเลยหรือ? นิสัยแบบเธอทำยังไงให้อาโม่ชอบได้?”
เมื่อถูกถาม หนีเซวียนก็ยอมตอบในที่สุด เธอส่ายหน้าอย่างจริงใจ
คุณนายเผ่ยถึงกับพูดไม่ออก ด้วยมารยาทที่ได้รับการอบรมมาอย่างดี ทำให้เธอพูดจาให้ร้ายไปกว่านี้ไม่ได้
“พูดตามตรง ฉันไม่ค่อยชอบเธอ แล้วท่าทางแบบนี้ก็ไม่เหมาะจะเป็นสะใภ้ตระกูลเผ่ยด้วย”
หนีเซวียนพยักหน้าเห็นด้วย “ถ้าอย่างนั้น คุณป้าช่วยให้เผ่ยโม่ยกเลิกงานแต่งได้ไหมคะ?”
หากคุณนายเผ่ยทำให้พวกเขาเลิกกันได้ เธอก็อาจจะอยู่ในโลกนี้ต่อได้อีกสักพัก
“เธอ!”
คุณนายเผ่ยสงสัยว่าเธอกำลังพูดเหน็บแนม แต่ทันทีที่เริ่มโมโห ก็สังเกตเห็นแววคาดหวังจาง ๆ ในดวงตาของอีกฝ่าย
“เธอไม่อยากแต่งงานกับเผ่ยโม่หรือ?”
หนีเซวียนกำลังจะตอบ แต่กลับถูกแขนใหญ่โอบไหล่ไว้เสียก่อน เผ่ยโม่พิงพนักโซฟาด้านหลังเธอ โน้มตัวเข้ามาครึ่งหนึ่งแล้วจ้องมองแม่ของตน ก่อนตอบแทนเธอว่า
“เธออยากแต่งสิ แน่นอนว่าเธออยากแต่งกับผม แม่ถามอะไรแปลก ๆ อยู่เรื่อยเลยนะครับ”
“แต่สีหน้าของเธอไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย”
พอเห็นเผ่ยโม่ คุณนายเผ่ยก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที จึงไม่คิดรักษาความสง่างามอีกต่อไป เธอกลอกตาใส่และพูดอย่างไม่ไว้หน้า