หากถามว่าทำไมฉู่หลิงหลานถึงลงมือกับหนีเซวียนและลูก ก็คงต้องเริ่มเล่าจาก “ความฝัน” ของนาง
นางเป็นคนที่ได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ชีวิตครึ่งแรกเปี่ยมด้วยเกียรติยศ อีกครึ่งกลับล่องลอยไร้หลักแหล่ง
นางเป็นสตรีสูงศักดิ์เช่นเดียวกับซือถูจิ้งมาโดยตลอด และคิดว่าอีกฝ่ายไร้ความสามารถเสียเหลือเกิน ส่วนตัวนางเอง แม้ชาติกำเนิดจะด้อยกว่าอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าอีกฝ่ายสักนิด
ดังนั้น เมื่อมีโอกาสได้กลับมาเกิดใหม่ นางจึงอยากวางแผนให้ตนเองได้ก้าวขึ้นสู่เส้นทางอันรุ่งโรจน์เช่นกัน
อาศัย “ความฝัน” ของตน นางจึงประสบความสำเร็จจนเข้าตาฮ่องเต้
ทว่าชาติก่อนนางอยู่แต่ในเรือนหลัง ความรู้จึงมีจำกัด นอกจากเรื่องของตนเองและเหตุการณ์ใหญ่ที่ส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง ก็มีเพียงข่าวลือที่แยกไม่ออกว่าจริงหรือเท็จ นางจึงทำได้แค่กล่าวอ้างว่าเป็น “ความฝัน” ไม่กล้ายืนยันอย่างหนักแน่น
ถึงอย่างไร ข่าวลือบางครั้งก็ทำร้ายผู้คนได้ไม่น้อย
อย่างเช่น เรื่องที่ว่าฮ่องเต้รักใคร่ซือถูจิ้งอย่างลึกซึ้ง ต่อให้นางเป็นบุตรสาวของกบฏซือถูเจิง พระองค์ก็ยังแต่งตั้งนางเป็นฮองเฮา ช่างเป็นความรักที่ลึกซึ้งเพียงใด...
หรืออย่างเรื่องที่ว่าฮ่องเต้มีนิสัยโหดเหี้ยม ชื่นชอบการเข่นฆ่า ทั้งหมดเป็นเพราะทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และถูกกบฏกดขี่ จึงจำต้องเสแสร้งปกปิดตัวตน
หลังจากกำจัดกบฏทั้งหมดแล้ว พระองค์ก็ยิ่งใช้วิธีการโหดร้ายกว่าเดิม ทั้งหมดเป็นเพราะถูกกบฏยั่วยุเกินไป...
อย่างไรเสีย เมื่อประวัติศาสตร์ถูกเขียนขึ้นโดยผู้ชนะ ก็ย่อมมีผู้ถือพู่กันคอยแก้ต่างให้ผู้ชนะเสมอ