"ปัง!"
ไช่เจียจวิ้นกระแทกของในมือลงพื้นอย่างแรง หน้าจอแตกกระจายทันที
"อ๊าา—!" เขาร้องออกมาด้วยเสียงต่ำที่แทบกลั้นไม่อยู่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ความอิจฉาและความแค้นแทบจะกลืนกินเขา
เสียงนี้ดังขึ้นเกือบจะพร้อมกับเสียงฉู่เหวินหย่วนทุบโทรศัพท์ในห้องซ้อมข้าง ๆ และจมหายไปกับความแค้นของแต่ละคน
ไช่เจียจวิ้นจ้องเทรนด์ "ฉินฟาน เซเลบพรีเซนเตอร์" บนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างไม่วางตา รูปโฆษณาของฉินฟานรูปนั้นแทงตาจนเจ็บ
เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวตลกโดยสิ้นเชิง
เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เขาเพิ่งรวบรวม "ข่าวดำ" ของฉินฟานได้เต็มกระเป๋า ให้พูดให้ถูกคือรูปหน้าตาแตกที่ถ่ายมุมโหด ๆ
เตรียมจะฉวยกระแส "สิบวินาทีบนจอ" ปล่อยข่าวดำชุดใหญ่ ให้แอคเคาต์กึ่งตายชื่อ "ผู้พิพากษาวงการบันเทิง" ของตัวเองได้กระแสไปด้วย
ตอนนี้ฉินฟานร้อนแรงมาก แต่กระแสเกือบทั้งหมดถูกแบ่งไปโดยแฟนคลับ "ฟานสิงเหวยโจว" กับหัวหน้าตัวดำชื่อ "ฉันชอบกินขี้ผัด"
ฝ่ายหนึ่งปั้นเทพ อีกฝ่ายผลิตสติ๊กเกอร์ เข้ากันได้ราวกับคน ๆ เดียวควบคุม
เขาหิวมานาน อยากเข้ามากอบโกยบ้าง
ผลลัพธ์ล่ะ?
ข่าวดียังไม่ได้ส่งออกไป อีกฝ่ายก็ประกาศเป็นเซเลบพรีเซนเตอร์สินค้าอุปโภคบริโภคระดับแนวหน้าซะแล้ว
จะไปดำยังไง?
จะบอกว่าเขาทรัพยากรไม่ดี?
จะบอกว่าเขาไม่มีอนาคต?
ตอนนี้จะปล่อยรูปแตก ๆ ออกไป มีแต่จะโดนแฟนคลับฉินฟานที่เพิ่มขึ้นพรวดพราดไล่ด่าไปจนถึงรุ่นปู่ย่า
ไช่เจียจวิ้นยิ่งคิดยิ่งโมโห กำลังจะยกเท้าเตะของที่พื้นอีก แต่เตะไปครึ่งทาง กลับชะงักค้าง