ดวงตาคู่นั้นสว่างวับราวกับมีหลอดไฟเล็ก ๆ สองดวงติดอยู่ข้างใน
ส่วนคนที่ผู้กำกับเฉินกำชับกำชาเป็นสิบ ๆ รอบต้องดูแลอย่างดีอย่างเจี๊ยกนั่น แท้จริงแล้วกลับเป็นช่างภาพของงานถ่ายโฆษณาครั้งนี้?
โลกใบนี้ ช่างดูยากจะเข้าใจขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ
หลี่เจี๋ยก็เป็นคนฉลาดหลักแหลม พอเห็นสถานการณ์แบบนี้ ความสงสัยในใจเรื่อง "คำสั่งที่ทรุดตัวลงมาจากสำนักงานใหญ่" ก็กระจ่างขึ้นมาเจ็ดแปดส่วนทันที
รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอยิ่งจริงใจมากขึ้น
"ที่แท้ฉินฟานและช่างภาพพิเศษของเราในครั้งนี้ก็รู้จักกันนี่เอง" เธอยิ้มพลางพูดประนีประนอม "แบบนั้นก็ดีมากเลย การถ่ายทำจะได้เข้าขากันมากขึ้น"
เธอพูดพลางนำทางฉินฟานเดินไปยังโซนถ่ายทำ
"มา ๆ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก" หลี่เจี๋ยชี้ไปที่เจียงเวิ่นอวี๋ น้ำเสียงสุภาพจนเสียวอู๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยังรู้สึกว่าเกินไปหน่อย "คนนี้แหละคือช่างภาพของเราในครั้งนี้ ฟานสิงเหวยโจว เจี๊ยกนั่นไง"
เจียงเวิ่นอวี๋วางกล้องลง พยักหน้าให้ฉินฟาน ถือว่าเป็นการทักทาย
เสียงของเธอผ่านหน้ากากออกมา ฟังดูอู้อี้ไปหน่อย แต่ยังคงกระชับชัดเจน
"เตรียมตัวพร้อมหรือยัง? ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ ช่างแต่งหน้าอยู่รอตรงนั้น"
"ได้" ฉินฟานตอบรับ ก่อนจะเดินตามพนักงานไปยังห้องแต่งหน้าอย่างว่าง่าย
เสียวอู๋ยืนอยู่ที่เดิม มองทุกอย่างที่ดำเนินไปอย่างลื่นไหล รู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนคนนอก
เขาค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้หลี่เจี๋ย แล้วถามเสียงเบา "หัวหน้าหลี่... เอ่อ เจี๊ยกนั่นเป็นช่างภาพจริง ๆ เหรอ? ระดับมืออาชีพเลย?