"มาแล้ว ๆ !"
อู๋หนานกรี๊ดขึ้นมา ดึงเธอกลับมาจากภวังค์ความคิด
รถตู้ป้ายดำหลายคันจอดเทียบหน้าทางเข้าฐานถ่ายทำ ประตูเปิดออก เหล่าเด็กฝึกเดินลงจากรถทีละคน
เสียงกรี๊ดหน้าทางเข้าดังกระหึ่มไม่ขาดสาย
"อ๊ากกก ซินเฉิง! แม่อยู่นี่!" อู๋หนานกระโดดขึ้นลงกับที่
"เหวินหย่วน! มองทางนี้สิ!" หยางอวี่เฉินชูป้ายเชียร์โบกพลาง หน้าขึ้นสีแดงจัด
เจียงเวิ่นอวี๋ไม่ได้ขยับเขยื้อน
สายตาของเธอสอดส่ายผ่านฝูงชน เริ่มมองหา
แล้วเธอก็เห็นเขา
เด็กหนุ่มสวมเสื้อยืดขาวกับกางเกงดำเรียบง่ายที่สุด ไม่ได้แต่งหน้า ทรงผมใช้มือขยุ้มส่ง ๆ สองทีก็ถือเป็นสไตล์
ลงจากรถมาคนเดียว ไม่มีผู้ช่วย ไม่มีใครห้อมล้อม
ทว่าแค่ยืนอยู่ตรงนั้น เด็กฝึกคนอื่นที่แต่งตัวเต็มที่รอบข้างก็กลายเป็นแค่ฉากหลังไปทันที
ไหล่กว้างขายาว แนวกรามคมสัน ดวงตาหางตาชี้ขึ้นเล็กน้อยคู่นั้นกวาดมองฝูงชนด้วยท่าทีห่างเหินเหมือนไม่ได้ใส่ใจ
ราวกับสัตว์ป่าที่ไม่มีใครเคยทำให้เชื่องได้
ฉินฟาน
ชาติที่แล้วด่าเขาอยู่หลังจอมาตั้งหกปี เจียงเวิ่นอวี๋ก็ต้องยอมรับ—ใบหน้านี้ เกิดมาเพื่อหน้ากล้องจริง ๆ
มิน่าฉู่เหวินหย่วนถึงอิจฉาจนคลั่ง
[ติ๊ง! ตรวจพบตัวละครเป้าหมาย ฉินฟาน! ภารกิจมือใหม่: ถ่ายภาพแย่ ๆ ของฉินฟาน เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ!]
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัว
เจียงเวิ่นอวี๋สูดลมหายใจลึก ยกมือถือขึ้น
ในจอภาพ เด็กหนุ่มกำลังก้มหน้าจัดสายสะพายเป้ แสงแดดสาดลงบนขนตาที่ปรือลง ภาพเงียบสงบราวกับภาพนิ่งในหนังสักเฟรม
นิ้วของเจียงเวิ่นอวี๋ขยับเล็กน้อย
วินาทีต่อมา เธอย่อตัวลงต่ำเล็กน้อย ยกแขนขึ้นในมุมที่พลิกแพลงอย่างยิ่ง เอียงกล้องขึ้นสี่สิบห้าองศา เล็งไปที่บริเวณคางสองชั้นของฉินฟาน
จังหวะ
เธอนับถอยหลังในใจ
ชั่วขณะที่ฉินฟานเงยหน้าขึ้น แววตายังไม่ทันปรับโฟกัส ริมฝีปากอ้าเล็กน้อย สีหน้าอยู่ ณ จุดกึ่งกลางที่ควบคุมไม่อยู่—
"แชะ"
ภาพถ่ายแย่ ๆ แบบเงยหน้าที่เรียกได้ว่าหายนะระดับสุด ๆ ถูกเก็บเข้ากรุอย่างสมบูรณ์
[ระบบ: ……]
เงียบไปสามวิเต็ม ๆ
[ระบบ: โฮสต์ทำไมถึงคล่องแบบนี้??]
เจียงเวิ่นอวี๋วางมือถือลง สะบัดข้อมือคลายเมื่อย
"ถ่ายรูปแย่ ๆ ให้เขามาหกปี หลับตายังรู้เลยว่าจังหวะไหนเขาหน้าพังสุด"
ก็แค่ความจำของกล้ามเนื้อ
[ระบบ: ……ภารกิจสำเร็จ กำลังแจกรางวัล: เทคนิคการถ่ายภาพขั้นพื้นฐาน!]
กระแสข้อมูลสายหนึ่งหลั่งไหลเข้าสมอง รูรับแสง, ความเร็วชัตเตอร์, การจัดองค์ประกอบ, แสงและเงา…
ความรู้ระดับมืออาชีพมหาศาลถูกอัดฉีดเข้ามาอย่างรุนแรง
มือที่ถือโทรศัพท์ของเธอมั่นคงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โลกตรงหน้าก็เปลี่ยนตามไปด้วย
ฝุ่นผงเล็ก ๆ ที่ลอยในอากาศ แสงที่ส่องลอดช่องใบไม้ แนวเส้นลึกของสถาปัตยกรรม… ทุกสิ่งทุกอย่างในสายตาเธอถูกแยกส่วนกลายเป็นองค์ประกอบของภาพโดยอัตโนมัติ
ส่วนฉินฟาน คือจุดดึงดูดสายตาเพียงหนึ่งเดียวในภาพ
เขากำลังหันข้างให้เจ้าหน้าที่ดูบัตรประจำตัว
แสงยามเช้าสาดมาจากด้านหลัง อาบไล้รอบตัวเขาด้วยโครงสีทอง ขนบนศีรษะแยกเส้นชัดเจน เส้นกรอบข้างหน้าลื่นไหล ลูกกระเดือกขยับเล็กน้อยเพราะพูด
ลมหายใจของเจียงเวิ่นอวี๋แผ่วเบาลงไปครึ่งจังหวะ
แสงนี้ มุมนี้ บรรยากาศนี้—
ถ้าไม่ถ่ายภาพเทพ ๆ ออกมาสักรูป คงผิดต่อฟ้าที่ให้เธอกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เธอไม่ลังเลอีกแล้ว
"ฉินฟาน!"
เสียงหญิงสาวใสกังวานเสียงหนึ่ง ทะลุผ่านเสียงกรี๊ดทั้งหมดตรงหน้าประตู
ฉินฟานที่กำลังจะก้าวเข้าประตูชะงักเท้า
เขาหันกลับมา หว่างคิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังตั้งใจฟังว่าตัวเองหูฝาดหรือเปล่า
สายตามองผ่านฝูงชน ตกลงไปที่หญิงสาวที่ถือโทรศัพท์อยู่ตรงขอบ ๆ คนนั้น
วันแรกของการถ่ายทำ หน้าประตูเต็มไปด้วยชื่อของคนอื่น
ไม่เคยมีใครเรียกชื่อเขามาก่อน
เขามองเด็กสาวคนนั้น—เลนส์กล้องจ่อตรงมาที่เขา แววตาเจิดจ้า เปี่ยมด้วยความเร่าร้อนและเด็ดเดี่ยวแบบที่เขาไม่เข้าใจ
ฉินฟานนิ่งไปสองวิ
เส้นริมฝีปากที่เคยตึงคลายออกชั่วขณะ มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ
ไม่ถึงกับแรงกล้า แต่ก็จริงใจมากพอ
แสงย้อนคลี่อยู่ข้างหลังเขา ชั่วขณะที่เด็กหนุ่มหันกลับมานั้น แสงอรุณร่างเขาทั้งตัวให้กลายเป็นภาพหยุดนิ่งเฟรมหนึ่ง
หัวใจของเจียงเวิ่นอวี๋เต้นผิดจังหวะไปหนึ่งที
แต่มือเธอมั่นคงดั่งแผ่นศิลา
"แชะ"
ชัตเตอร์ตกลง หยุดไว้ชั่วนิรันดร์
รูปนี้ เพียงพอที่จะทำให้ทั้งอินเทอร์เน็ตเดือดเป็นไฟ
……
กลับถึงบ้าน เจียงเวิ่นอวี๋ไม่แม้แต่จะเหลือบมองรูปแย่ ๆ ที่หน้าพังชนิดสะเทือนฟ้าดินนั่น รีบเอารูปเทพแสงย้อนลงคอม
เปิดโปรแกรมแต่งรูป อาศัยประสบการณ์จากชาติก่อน ปรับแต่งแสงเงาเล็กน้อย เพิ่มความคมชัดให้รายละเอียด
ไม่กี่นาทีต่อมา รูประดับคุณภาพทะลุกรอบที่จะติดเทรนด์ได้ทันที ก็ออกมาสด ๆ ร้อน ๆ
เธอเปิดเวยปั๋ว สร้างแอคเคานต์แรก
ไอดี: [ชั้นชอบกินขี้ผัด]
รูปโปรไฟล์: รูปหายนะคางสองชั้นเงยหน้าของฉินฟาน
เรียบร้อย
ออกจากระบบ ลงทะเบียนบัญชีที่สอง
เธอคิดครู่หนึ่ง ตั้งใจพิมพ์ข้อความหนึ่งออกมา
ไอดี: [ฟานสิงเป็นนาวา — แฟนไซต์ส่วนตัวฉินฟาน]
ฟานสิง แปลว่าการบำเพ็ญเพียร ใช้คำว่าฟานเป็นนาม ใช้การกระทำเป็นหนทาง ข้ามผ่านทะเลดาราที่ขุ่นมัวนี้ไปให้เขา
รูปโปรไฟล์: แสงย้อนหันกลับมามอง
สองแอคเคานต์
หนึ่งดำหนึ่งแดง
หนึ่งนรก หนึ่งสวรรค์
เจียงเวิ่นอวี๋มองดูสองไอดีที่แตกต่างกันสุดขั้วบนหน้าจอ มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น
เจียงเวิ่นอวี๋เพิ่งจัดการสองบัญชีเวยปั๋วเสร็จ ในสมองก็ดังเสียงกลไกนั่นขึ้นมาอีกครั้ง
[ติ๊ง! ภารกิจใหม่ถูกเผยแพร่!]
[เนื้อหาภารกิจ: นำภาพถ่ายแย่ ๆ ของฉินฟานที่ถ่ายได้ไปเผยแพร่สู่สาธารณะ และรับยอดแชร์หนึ่งพันครั้งขึ้นไป]
[รางวัลภารกิจ: เงินสดหนึ่งแสนหยวน]
เจียงเวิ่นอวี๋มองรูปถ่ายหายนะคางสองชั้นเงยหน้านั่นบนจอคอม มุมปากกระตุก
แค่โพสต์ลงไป ก็ได้หนึ่งแสน
ตอนนี้เธอขาดเงินจริง ๆ
ชาติก่อนเธอหาเงินตามติดดารา กินแกลบเป็นเรื่องปกติ ตายกลับมาเกิดใหม่ กระเป๋าสะอาดยิ่งกว่าใบหน้าอีก
แต่รูปนี้…
[ระบบ: โฮสต์ รีบทำภารกิจให้เสร็จนะ ไม่งั้นอาจจะโดนลงโทษได้นะ~]
เจียงเวิ่นอวี๋พิงพนักเก้าอี้ ตอบอย่างเนิบ ๆ ว่า: "จะรีบร้อนอะไรไป ยังไงก็ต้องโพสต์"
เธอยืดเส้นยืดสาย น้ำเสียงหนักแน่น
"แต่ว่า ต้องรอหน่อย"
[ระบบ: รอ? รอทำไม? QAQ]
เจียงเวิ่นอวี๋ไม่สนใจมันอีก แต่คลิกเปิดกระดานสนทนาอย่างเป็นทางการของ "เปิดฉากแล้ว! หนุ่มน้อย!"
ในฟอรั่มมีกระทู้สูงเป็นตึกแล้ว โพสต์ที่ร้อนแรงที่สุดมีหัวข้อสีแดงเด่น
[วันนี้บันทึกเทปวันแรก รูปหลุดระหว่างทางร้อยหนุ่ม มาพนันกันว่าม้ามืดประจำปีใครจะเดบิวต์!]
เจ้าของกระทู้แปะรูปหลุดที่แฟนคลับแต่ละรายการถ่ายมาไว้เต็มเลย ส่วนคอมเมนต์รีเฟรชเร็วมาก
[ต้องพนันด้วยเรอะ? ฉู่เหวินหย่วนชัวร์ป้าบเลย! ลูกรักของซิงเหอเอนเตอร์เทนเมนต์ ฝีมือร้องเพลงนับว่าสุดยอดในหมู่เด็กฝึก หน้าตาก็ใสสะอาด]
[เห็นด้วย เพิ่งไปดูเวยปั๋วมา แฟนคลับเขาเริ่มระดมทุนกันแล้ว รวย มีเส้น มีคนนิยม เดบิวต์ลำดับสูงไม่มีพลาด]
[ความเห็นบนอย่าเปิดแชมเปญกันเร็วเกินไป หยานหงแห่งซิงเยว่ก็ไม่เบานะ เคยประกวดรายการอื่นมาก่อน มีฐานแฟนหมายเลขติดตัวมา ฝีมือครบเครื่อง]
[ซินเฉิงของชั้นก็น่ารักน้า! หม่ามี้เพียบ! หวังซินเฉิงสู้ ๆ !]
[ลั่วฉีฟานก็มีฝีมือมากเลยนะ! แถมนิสัยดีด้วย! แต่กับฉู่เหวินหย่วนนี่เหมือนสไตล์จะชนกันนะ!]
[จูจิ่นเหยียนก็เต้นเทพ นภารุ้งคราวนี้ก็ฝากความหวังไว้ที่เขา]
นิ้วของเจียงเวิ่นอวี๋เลื่อนผ่านหน้าจอ มีคอมเมนต์หนึ่งที่ดูไม่ค่อยจะปรองดองเด้งขึ้นมา
[พวกนายไม่ดูรูปเข้าแคมป์ที่ทางการปล่อยมั่งเลยเหรอ? บางคนถ่ายออกมาไม่เหลือเค้าคนเลย ช่างภาพรายการกับหนุ่มหล่อเป็นศัตรูกันรึไง?]
คอมเมนต์ถัดมาตามมาติด ๆ
[ขำหนักมาก พวกแฟนคลับรายการเด็กฝึกเพิ่งดูรายการออดิชั่นวันแรกหรือไง? ของปกติเลยจ้า]
[เด็กฝึกอิสระไม่มีแบ็คไม่มีสังกัดก็เงี้ย แค่ไม่ถ่ายให้นายดูสูงแค่เมตรห้าก็ดีเท่าไหร่แล้ว ยังจะหวังภาพเทพอีก? ไปนอนฝันเอาเถอะ]