Disclaimer:
1. นิยายบันเทิงที่ห่อหุ้มด้วยเปลือกของแฟนคลับสายถ่ายภาพ
2. ไม่มีคู่รัก
3. ฝันไปถึงไหนก็เขียนถึงนั่น
4. ไม่ได้ตามดารามาเป็นร้อยแปดปีแล้ว เขียนออกมาไม่ตรงกับความเป็นจริง
5. ดราม่าไร้สาระ
6. ไม่มีต้นแบบ
7. ไม่มีพล็อตเฉลยตัวตน
……
เจียงเวิ่นอวี๋แอนตี้ฉินฟานมาหกปี
หกปีมานี้ เธอด่าเวทีของเขา แคปภาพแย่ ๆ ของเขา ตัดต่อคลิปรวมข่าวฉาวของเขา แถมยังใช้รูปโปรไฟล์ที่เขียนว่า “ฉินฟานดังรึยัง” ไปทะเลาะกับคนอื่นเป็นร้อยรอบ
เธอคือนักรบตัวแม่ในแวดวงแฟนคลับสายแอนตี้ของฉินฟาน
ปากแซ่บ มือไว อึดถึกสู้การนอนดึกได้ไม่ต่างจากฝึกเซียน
จนกระทั่งวันที่ฉินฟานถูกล้างมลทิน
ความจริงเรื่องลั่วฉีฟานถอนตัวจากการประกวดเมื่อปีนั้นถูกขุดคุ้ยออกมาจนหมดจด
ฉู่เหวินหย่วนอิจฉาที่ลั่วฉีฟานได้รับความนิยมสูง เลยแอบเล่นตุกติกในห้องซ้อม ลั่วฉีฟานได้รับบาดเจ็บจนต้องถอนตัว แต่คำครหาทั้งหมดกลับถูกสาดใส่ฉินฟานเสียหมด
ฉินฟานถูกด่ามาหกปี
เจียงเวิ่นอวี๋ก็ด่ามาหกปี
เธอจ้องหลักฐานชุดนั้นบนหน้าจอ ภาพตรงหน้ากลายเป็นสีดำสนิท
“ฉันด่าผิดคนงั้นเหรอ?”
“ฉันด่าเหยื่อมาเป็นหกปีเลยนะ?”
“แถมฉันยังเคยช่วยเพิ่มยอดวิวให้ไอ้เวรฉู่เหวินหย่วนอีกเหรอ?”
วินาทีต่อมา สมองของเจียงเวิ่นอวี๋ช็อคไปวูบหนึ่ง ร่างทั้งร่างก็ทรุดลงไปกองกับพื้น
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอกลับมานั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง
หน้าจอมือถือสว่างวาบ
ทวิตเตอร์เทรนด์อันดับหนึ่ง
“เปิดฉากแล้ว! หนุ่มน้อย!” บันทึกเทปวันนี้ เหล่าเด็กฝึกนับร้อยรวมตัวกัน
เจียงเวิ่นอวี๋จ้องวันที่ตรงนั้น นิ้วค้างอยู่บนหน้าจอ ครึ่งค่อนวันก็ยังไม่ขยับ
เมื่อหกปีก่อน
วันที่ฉินฟานเพิ่งเข้าร่วมการประกวด
เธอยังไม่ได้เริ่มแอนตี้เขา
ลั่วฉีฟานเองก็ยังไม่ได้ถอนตัว
งูพิษอย่างฉู่เหวินหย่วน ยังสวมคราบของคนที่อ่อนโยนและขยันหมั่นเพียร อ่อยเหยื่อและขายสงสารหน้ากล้อง
เจียงเวิ่นอวี๋ดีดตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรง กอดมือถือไว้แน่นแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก
“เอาวะ”
“ฟ้าให้โอกาสฉัน คราวนี้ฉันจะเป็นคน”
“ฉินฟาน ฉันจะเป็นแฟนคลับให้”
“ฉันจะเป็นแฟนคลับสายถ่ายภาพให้”
“ใครกล้าแอนตี้นายอีกล่ะก็ ฉันจะด่ามันจนคิดทบทวนชีวิตตัวเองใหม่”
เธอเพิ่งพูดจบ ในหัวก็ดังเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นมาทันที
[ติ๊ง!]
[ตรวจพบว่าโฮสต์มีเจตนาโจมตีฉินฟานอย่างรุนแรง! ระบบบ่มเพาะแฟนคลับสายแอนตี้ขั้นเทพผูกมัดสำเร็จ!]
สีหน้าเจียงเวิ่นอวี๋ค้างแข็งไปทั้งแผ่น
[ระบบ: เป้าหมายสูงสุดคือทำให้จำนวนแฟนคลับสายแอนตี้ของฉินฟานขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโลก แอนตี้ฉินฟานจะได้รับรางวัลสุ่มเป็นสกิล เงิน ผลงาน หรือทรัพยากร~]
เจียงเวิ่นอวี๋: “?”
เจียงเวิ่นอวี๋: “แกเป็นบ้ารึไง?”
[ระบบ: …กรุณาโฮสต์สื่อสารอย่างสุภาพ!]
เจียงเวิ่นอวี๋คว้าหมอนขึ้นมาแล้วทุบเตียงแรง ๆ สองที
“ฉันเพิ่งสาบานไปว่าจะเป็นแฟนคลับเขา แล้วแกเพิ่งมาเนี่ยนะ?”
“นี่แกมาช้าไปรึเปล่า?”
[ระบบ: ไม่นะ จากการตัดสินตามไทม์ไลน์ ระบบนี้มาถึงก่อนเวลาด้วยซ้ำ! QAQ]
เจียงเวิ่นอวี๋หัวเราะทั้งที่ยังโมโห
“มาก่อนเวลาบ้าอะไร”
“ฉันไม่แอนตี้”
ระบบเงียบไปสองวินาที
[ระบบ: โฮสต์ไม่แอนตี้ แต่ยังไงก็ต้องมีคนแอนตี้เขาอยู่ดี]
มือของเจียงเวิ่นอวี๋หยุดชะงัก
เธอมองภาพหลุดการประกวดบนทวิตเตอร์ที่เลื่อนไปเรื่อย ๆ ในหัวก็ย้อนนึกถึงคำด่าทอถาโถมราวกับพายุในชาติก่อน
ฉินฟานถูกด่าว่ามีเส้นสาย
ฉินฟานถูกด่าว่าแย่งซีน
ฉินฟานถูกด่าว่าเป็นต้นเหตุให้ลั่วฉีฟานถอนตัว
ครึ่งค่อนโลกอินเทอร์เน็ตของหัวเซี่ยต่างด่าเขา ด่ามากระทั่งทุกครั้งที่เขาออกรายการ คอมเมนต์บนจอเต็มไปด้วยคำว่าไปให้พ้น
[ระบบ: ในรางวัลสุ่มอาจปรากฏข่าวฉาวที่เกี่ยวข้องกับฉู่เหวินหย่วน]
แววตาของเจียงเวิ่นอวี๋เย็นเยียบลง
“ฉู่เหวินหย่วน?”
[ระบบ: ใช่แล้ว~]
เจียงเวิ่นอวี๋กระโดดลงจากเตียง รองเท้าแตะยังใส่กลับด้าน ก็พุ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อคุ้ยหาเสื้อผ้า
“พูดตั้งแต่นี้สิ”
“ตกลง”
[ระบบ: ภารกิจมือใหม่ จงไปที่สถานที่บันทึกเทป “เปิดฉากแล้ว! หนุ่มน้อย!” และถ่ายภาพแย่ ๆ ของฉินฟาน หลังจากทำสำเร็จจะได้รับรางวัลเป็นเทคนิคการถ่ายภาพระดับพื้นฐาน]
การเคลื่อนไหวของเจียงเวิ่นอวี๋ชะงักไปเล็กน้อย
“ภาพแย่ ๆ?”
[ระบบ: โปรดปฏิบัติตามภารกิจ!]
เจียงเวิ่นอวี๋เหลือบมองมือถือความละเอียดต่ำเตี้ยของตัวเอง
ชาติก่อนเพื่อจะแอนตี้ฉินฟาน เธอฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายจนกลายเป็นเซียนจับภาพหน้าจอ
คนอื่นถ่ายรูปศิลปินออกมาสวย เธอถ่ายฉินฟานโดยเลือกมุมแปลก ๆ โดยเฉพาะ ตาปรือ สีหน้าเละ ก้าวขาเบี้ยว
วงการแฟนคลับสายแอนตี้ชมว่าเธอโปร
ตอนนี้คิด ๆ ดูแล้ว สมควรตบตัวเองให้สักสองฉาดจริง ๆ
เจียงเวิ่นอวี๋สะพายกระเป๋า ก่อนออกจากบ้านก็ถอยกลับมาอีกครั้ง หันไปจัดทรงผมหน้ากระจก
“เอาวะ ถ่ายก็ถ่าย!”
สถานที่บันทึกเทปอยู่ที่ฐานถ่ายทำภาพยนตร์เฉิงหนาน
ตอนเจียงเวิ่นอวี๋มาถึงหน้าประตู พระอาทิตย์เพิ่งจะขึ้น ประตูเหล็กยังไม่เปิด แต่หน้าประตูกลับมีสาว ๆ ยืนอยู่แล้วสี่ห้าคน
มีคนถือกล้อง มีคนถือป้ายเชียร์ ยังมีคนนั่งยอง ๆ แทะข้าวปั้นอยู่ข้างถนน
เจียงเวิ่นอวี๋ก้มลงมองมือเปล่าเปลือยของตัวเอง
พลาดแล้วไหมล่ะ
แฟนคลับสายถ่ายภาพออกจากบ้าน แต่ดันไม่ได้พกของเชียร์ศิลปินมาด้วย
เธอทำได้แค่ควักมือถือออกมา แล้วทำเป็นปรับกล้องอย่างมือโปร
สาวผมสั้นคนหนึ่งข้าง ๆ ขยับเข้ามาใกล้ แล้วถามด้วยรอยยิ้มว่า “น้องสาว เธอติ่งใครเหรอ?”
เจียงเวิ่นอวี๋เงยหน้าขึ้น
สาวผมสั้นสะพายกระเป๋าสะดุดตา บนกระเป๋าเต็มไปด้วยเข็มกลัดของตัวการ์ตูนสองมิติ สายคล้องกล้องแปะชื่อ ‘หวังซินเฉิง’ สามตัว
สาวผมรวบหางม้าอีกคนก็มองมา ในมือถือการ์ดรูปของฉู่เหวินหย่วน
เจียงเวิ่นอวี๋พูดว่า “ฉินฟาน”
อากาศเงียบไปชั่วพักหนึ่ง
สาวผมสั้นกระพริบตาปริบ ๆ “ใครนะ?”
สาวผมหางม้าเลื่อนดูภาพรายชื่อแล้วพูดว่า “ไม่เคยได้ยินเลย ค่ายไหนเหรอ?”
เจียงเวิ่นอวี๋ “เด็กฝึกอิสระ”
สาวผมสั้นยิ่งแปลกใจกว่าเดิม “เด็กฝึกอิสระก็มีแฟนคลับสายถ่ายภาพแล้วเหรอ?”
เจียงเวิ่นอวี๋ยกมือถือขึ้น น้ำเสียงหนักแน่นมาก
“ตอนนี้มีแล้ว”
สาวผมสั้นขำ “ฉันชื่ออู๋หนาน ถ่ายหวังซินเฉิงอยู่ เขาน่ารักมากเลยนะ วันนี้ต้องมีคนมารอรับเพียบแน่ ๆ”
สาวผมหางม้าก็ยิ้ม “ฉันหยางอวี่เฉิน แฟนคลับฉู่เหวินหย่วน นายรู้จักฉู่เหวินหย่วนใช่ไหม? สังกัดซิงเหอเอนเตอร์เทนเมนต์ หน้าตาดูสะอาดสะอ้าน ฝีมือก็ใช้ได้”
เจียงเวิ่นอวี๋ได้ยินชื่อฉู่เหวินหย่วนสามคำนี้ ท้องไส้ก็ปั่นป่วนขึ้นมาทันที
เธอมองการ์ดในมือของหยางอวี่เฉิน
ฉู่เหวินหย่วนบนการ์ดใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว ยิ้มอย่างอ่อนโยน
ชาติก่อนมีคนตั้งเท่าไหร่ที่ถูกใบหน้านี้หลอกให้ตายใจ
เจียงเวิ่นอวี๋กระตุกมุมปาก
“รู้จัก”
“เล่นเก่งมาก”
หยางอวี่เฉินฟังไม่ชัด “ว่าไงนะ?”
เจียงเวิ่นอวี๋ทำหน้าตาย “ทำการตลาดเก่งมาก”
หยางอวี่เฉินรีบพยักหน้าทันที “ใช่ ๆ ๆ เขาดูแลแฟนคลับดีมาก!”
เจียงเวิ่นอวี๋เบือนสายตาออกไป
ดูแลแฟนคลับดี?
เขาขนาดเพื่อนร่วมกลุ่มเด็กฝึกด้วยกันยังกล้าลงมือ
คนแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วต้องร่วงลงมาจากแท่นบูชา
ฟ้าค่อย ๆ สว่าง บรรยากาศหน้าประตูเริ่มร้อนระอุขึ้นมาแล้ว
อู๋หนานกับหยางอวี่เฉินคุยกันเรื่องลุคการแสดงรอบแรกของศิลปินแต่ละบ้าน เจียงเวิ่นอวี๋ไม่มีกะจิตกะใจจะฟัง
สายตาของเธอจับจ้องไปที่เงาร่างหนึ่งตรงมุม
อายุประมาณสามสิบ สวมหมวกแก๊ปปิดต่ำ รูปร่างค่อนข้างท้วม เลนส์ซูมยาวในมือเกือบจะเท่าพอ ๆ กับกล้องส่องทางไกล
เขาไม่พูดคุยกับแฟนคลับคนไหนเลย มือหนึ่งไถมือถือ อีกมือกวาดสายตามองไปรอบ ๆ แววตาเผยถึงความเจ้าเล่ห์และหัวการค้าอย่างมืออาชีพ
ไช่เจียจวิ้น
เล็บของเจียงเวิ่นอวี๋จิกเข้าไปในฝ่ามือ
ชาติก่อน ภาพแย่ ๆ ของฉินฟานที่ถาโถมในช่วงแรกที่เขาเดบิวต์ แปดในสิบส่วนมาจากฝีมือของคนคนนี้
เขาเหมือนหมาจิ้งจอกที่ได้กลิ่นคาวเลือด เลือกจังหวะที่สีหน้าเสียโดยเฉพาะ แล้วกดชัตเตอร์ ถ่ายเสร็จก็ขายให้ค่ายคู่แข่งและพวกนักปล่อยข่าวในราคาสูง
หมาล่าเนื้อของซิงเหอเอนเตอร์เทนเมนต์ กินผลประโยชน์จากการแอนตี้ฉินฟานมาหกปี รวยเละเทะ
เจียงเวิ่นอวี๋ดึงสายตากลับมา กำมือถือแน่น
จู่ ๆ เธอก็คิดอะไรบางอย่างออก
ใบหน้าของฉินฟาน กลิ่นอายดาราที่ไม่มีอะไรมาบดบังได้ ถึงแม้ไม่มีฉู่เหวินหย่วน มันก็ต้องขวางทางคนอื่นอยู่ดีไม่ช้าก็เร็ว
จะต้องมีคนมาแอนตี้เขา นี่คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เมื่อเป็นเช่นนั้น——
แล้วทำไมต้องปล่อยให้คนถ่อยอย่างไช่เจียจวิ้นมากำหนดวิธีการ “แอนตี้ฉินฟาน” ด้วยล่ะ?
จะแอนตี้ เธอจะเป็นคนแอนตี้เอง
แอนตี้อะไร เธอเป็นคนกำหนด จะแอนตี้ยังไง เธอเป็นคนตัดสิน จุดเดือดของกระแส เธอเป็นคนควบคุม
ถ้าเธอจะเป็นโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดให้ฉินฟาน ก็ต้องคว้าคมดาบที่แหลมที่สุดนั่นมาก่อน