เจียงเวิ่นอวี๋เหลือบมองข้อความนั้น ก่อนจะปัดออก ลบทิ้ง แล้วบล็อก หนึ่งชุดการกระทำลื่นไหลราวกับน้ำ ไหลริน ไม่แม้แต่จะเสียเวลาพิมพ์ตอบกลับแม้แต่ตัวอักษรเดียว
เธอปิดคอมพิวเตอร์ มองดูข้อความแจ้งเงินเข้าบัญชีหนึ่งแสนหยวนในมือถือ แล้วเริ่มคิดคำนวณในใจ
ช่างจะทำงานให้ดี ต้อง sharpen เครื่องมือก่อนเสมอ
การเป็นสาวแฟนไซต์ โดยเฉพาะสาวแฟนไซต์ที่อยากได้ทั้งภาพเทพและภาพแย่ระดับตำนาน อุปกรณ์คือด่านแรก
ชาติก่อนเธอยากจน ทำได้แค่ใช้มือถือถ่ายรูปกับสกรีนช็อตจากคลิป ต่อให้จะตัดต่อภาพก็ยังเสียเวลานาน
ชาตินี้มีเงินทุนแล้ว จะให้ลำบากแบบนั้นอีกไม่ได้
เธอกัดฟัน ตัดสินใจใช้เงินก้อนนี้ให้คุ้มค่าที่สุด
ในเมืองศูนย์กลางร้านขายอุปกรณ์ถ่ายภาพ เจียงเวิ่นอวี๋สวมเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์สีซีด เดินผ่านตู้โชว์กระจกราคาแพงหลายสิบตู้ ดูไม่ต่างจากนักเรียนที่หลงเข้าไปในร้านแบรนด์หรู
พนักงานหนุ่มสายตาคมกริบคนหนึ่งเดินเข้ามา สายตากวาดมองเธออย่างรวดเร็ว ความกระตือรือร้นในอาชีพลดลงไปทันทีสามส่วน
"สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง ดูอะไรดีคะ ใช้เองหรือจะซื้อเป็นของขวัญ งบประมาณเท่าไหร่คะ?"
"ใช้เอง ถ่ายคน" เจียงเวิ่นอวี๋ตอบ
พนักงานยิ้มทันที ชี้ไปที่กล้องเรียงรายอยู่แถวหนึ่งอย่างช่ำชอง
"ถ้าอย่างนั้นตรงนี้เหมาะเลยค่ะ รุ่นยอดนิยมที่สุดตอนนี้ กล้องคอมแพคสำหรับมือใหม่ อัตราคุ้มค่าสูงมาก เหมาะกับนักเรียนและผู้เล่นใหม่มาก แค่สามถึงสี่พันก็ได้ชุดเลนส์ดีๆ มาแล้วค่ะ"
เจียงเวิ่นอวี๋หยิบกล้องตัวหนึ่งขึ้นมาทดลอง
หลังจากทักษะการถ่ายภาพขั้นต้นหลั่งไหลเข้าสู่สมอง ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเครื่องจักรเหล่านี้ชัดเจนขึ้นมาก
ช่วงชัตเตอร์แลค ความเร็วโฟกัส สัญญาณรบกวนในที่แสงน้อย...
แค่ถือไว้ในมือ เธอก็สัมผัสได้ว่า กล้องตัวนี้กับความต้องการของเธอนั้น ยังห่างกันราวกับข้ามแม่น้ำที่ไม่อาจข้ามได้
"โฟกัสช้าไปหน่อย" เธอวางกล้องตัวนั้นลง แล้วหยิบอีกตัวขึ้นมา "ตัวนี้ความเร็วถ่ายต่อเนื่องไม่พอ จับจังหวะไม่ได้"
รอยยิ้มบนใบหน้าพนักงานเริ่มแข็งทื่อ น้ำเสียงเริ่มมีเชิงดูถูก "คุณผู้หญิง กล้องในราคาระดับนี้ สมรรถนะเทียบกับรากล้องอาชีพไม่ได้หรอกค่ะ ราคาเท่าไหร่คุณภาพเท่านั้นแหละ"
เจียงเวิ่นอวี๋ไม่พูดอะไร สายตากวาดผ่านเขาไป จ้องไปที่กล้องฟูลเฟรมสีดำตัวหนึ่งบนชั้นจัดแสดงสูงสุด
กล้องตัวนั้นถูกจัดแสดงเดี่ยวๆ ใต้สปอตไลต์ เส้นสายตัวเครื่องลื่นไหลและแข็งแกร่ง แผ่ความรู้สึกเป็นมืออาชีพระดับราชา ราคาไม่ธรรมดา
เธอยกมือชี้
"ฉันเอาเครื่องนั้น"
พนักงานมองตามนิ้วเธอไป สีหน้าเปลี่ยนเป็นพิกล ราวกับกำลังมองคนนอกวงการที่คิดฝันกลางวัน แทบจะหัวเราะออกมา
"คุณผู้หญิง แน่ใจเหรอคะ ตัวนั้นเป็นรุ่นเรือธงของเจียหลาน ชื่อเทพราตรี ตัวเครื่องอย่างเดียวห้าหมื่น และเลนส์ที่ใช้กับมันได้ต้องเป็นเลนส์ระดับท็อป วงแหวนแดง ตัวไหนก็แพงทั้งนั้น... มือใหม่อย่างคุณเล่นไม่ไหวหรอก" นัยคือ คุณซื้อไม่ไหว และใช้ไม่เป็น
เจียงเวิ่นอวี๋ขัดขึ้น เสียงเรียบแต่ไม่ให้โต้แย้ง
"เอาเครื่องนี้ละกัน แล้วเพิ่มเลนส์ 70-200 อีกตัว รูดบัตร"
เธอหยิบการ์ดใบนั้นที่เพิ่งได้เงินโบนัสหนึ่งแสนหยวนมาออกจากกระเป๋าเป้สีซีด ท่าทางคล่องแคล่วไร้ความลังเล ราวกับกำลังซื้อน้ำขวดเดียว
ปากพนักงานอ้าเล็กน้อย คำพูดทั้งหมดที่เตรียมไว้จะห้ามปรามติดค้างอยู่ที่ลำคอ ใบหน้าแดงก่ำ
เขามองใบหน้าอ่อนเยาว์และนิ่งสงบเกินไปของเจียงเวิ่นอวี๋ แล้วมองการ์ดออมทรัพย์ธรรมดาๆ ที่เธอยื่นให้ ในที่สุดก็รู้ตัวว่าตัวเองพลาดไป
นี่มันนักเรียนที่ไหนกัน นี่มันเจ้าพ่อตัวจริงที่มาสัมผัสชีวิตชัดๆ!
จนกระทั่งเจียงเวิ่นอวี๋ถือกระเป๋ากล้องใหม่เอี่ยมเดินออกจากร้าน พนักงานคนนั้นยังยืนงงอยู่ที่เดิม นานทีเดียวกว่าจะตั้งสติได้ แล้วหันไปบอกเพื่อนร่วมงานด้วยความตกใจ
เว้ย พวกเด็กไฮโซรุ่นใหม่เนี่ย มาสัมผัสชีวิตกันขนาดนี้เลยเหรอ ใส่เสื้อผ้าเก่ากว่าฉันอีก แต่ใช้เงินสุดๆ กว่าเจ้านายอีก!
เจียงเวิ่นอวี๋กลับถึงบ้าน วางกล้องตัวใหม่อย่างระมัดระวังบนโต๊ะ ราวกับกำลังดูแลสมบัติล้ำค่า แสงในดวงตาสว่างกว่าไฟในห้อง
เธอกำลังจะเปิดคู่มืออ่าน ในหัว เสียงหุ่นยนต์คุ้นเคยก็ดังขึ้นมาอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง
[ติ๊ง! ภารกิจใหม่!]
เสียงหุ่นยนต์นั้นดังขึ้นในหัวของเจียงเวิ่นอวี๋ ด้วยความดีใจจนแทบรอไม่ไหว
[เนื้อหาภารกิจ: ไปที่กองถ่ายรอบประเมินแรกของรายการ "เดบิวต์เถอะ! หนุ่มน้อย!" ถ่ายภาพใบ้หวยหน้างานของฉินฟาน]
[สถานที่: โรงยิมเมืองตะวันออก]
[เวลา: ก่อนเจ็ดโมงเช้าวันเสาร์นี้]
[รางวัล: เงินสดสองแสนหยวน สิทธิ์ใช้โรงงานผลิตของแฟนคลับตามออเดอร์ถาวร]
เจียงเวิ่นอวี๋มองดูแผงภารกิจ นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ
สิทธิ์ใช้โรงงานผลิตของแฟนคลับ...
รางวัลนี้ ทำให้เธอตื่นเต้นยิ่งกว่าเงินสองแสนอีก
ชาติก่อนตอนเป็นแฟนคลับ สิ่งที่เธออิจฉาที่สุดคือเหล่าแฟนไซต์ใหญ่ๆ ที่สามารถสั่งทำของที่ระลึกสวยๆ ได้ตามใจชอบ ส่วนเธอทำได้แค่ใช้พลังใจและไฟแรง ต่อให้ตัดต่อรูปก็ยังช้ากว่าคนอื่น
เธอมองดูยอดเงินในบัญชี
เหลือเงินทุนเริ่มต้นอยู่ห้าหมื่นกว่า ถ้าจะไปที่กองถ่าย ของแฟนคลับคือสิ่งจำเป็นขาดไม่ได้
เจียงเวิ่นอวี๋ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เปิดเว็บสั่งทำของที่ระลึกเจ้าเก่าที่เธอเฝ้าจ้องมานานในชาติก่อน ใช้บัญชีชื่อ [ฟานสิงเหวยโจว] ส่งรูปเทพย้อนแสงรูปนั้นให้แชทกับพนักงาน
"สวัสดีค่ะ ฉันอยากสั่งทำของแฟนคลับชุดหนึ่ง เอาเป็นกระเป๋าการ์ด เข็มกลัดโลหะ แล้วก็กระเป๋าผ้าใบ สี..."
เธอหยุดคิดเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์สีลงไป
"สีฟ้าคราม"
นั่นคือสีประจำตัวของฉินฟานในชาติก่อน สีเหมือนท้องฟ้าใสและทะเลลึก บริสุทธิ์และหม่นเศร้า ดูไม่ต่างจากตัวเขาเอง
ต่อมา เพราะแฟนคลับของฉู่เหวินหย่วนบอกว่าสีประจำตัวของพวกเขาคือสีฟ้าอ่อน สีทั้งสองใกล้เคียงกันเกินไป
รวมกับข่าวลือด้านลบที่ถาโถมเข้ามาไม่ขาด แฟนคลับของฉินฟานก็พ่ายแพ้ถอยร่นทีละก้าว ถูกบังคับให้เปลี่ยนสีประจำตัวเป็นสีแดงฉูดฉาด
เจียงเวิ่นอวี๋นึกถึงทะเลไฟสีฟ้าที่ถูกบังคับให้ดับลง สายตากระพริบสองทีอย่างไม่เป็นธรรมชาติ
เรื่องนี้ก็มีส่วนจาก "ฝีมือ" ของเธอเองด้วย
แต่ชาตินี้ เธอจะจุดไฟสีฟ้านี้ขึ้นมาใหม่เพื่อเขาให้ได้
"รบกวนทำแบบเร่งด่วนด้วยค่ะ ต้องได้รับก่อนวันศุกร์"
พนักงานตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว ค่าเร่งด่วนและค่าตามสเปก รวมแล้วหักไปสองกว่าหมื่น
มองดูยอดเงินที่หดหายไปทันตา เจียงเวิ่นอวี๋กลับไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย
เงินที่เหลือ เธอซื้อชุดกีฬาสวมใส่สบายทนทานมาหลายชุดกับรองเท้าที่เดินสบายคู่หนึ่ง เพราะการเป็นสาวแฟนไซต์เป็นงานที่ต้องใช้แรงกายพอสมควร
...
เช้าวันเสาร์หกโมง ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสว่างรำไร
หน้าโรงยิมเมืองตะวันออกมีผู้คนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว คึกคักกว่าเมื่อคราวที่เจียงเวิ่นอวี๋มาครั้งก่อนมาก
แฟนคลับแต่ละกลุ่มถือป้ายและไฟบอร์ด แบ่งอาณาเขตอย่างชัดเจน อากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความตื่นเต้นของการใกล้จะเปิดศึก
เจียงเวิ่นอวี๋สะพายกระเป๋ากล้องใบใหญ่ มือยังถือถุงกระดาษอีกใบที่หนักอึ้ง ดูแล้วไม่เข้ากับฝูงชนเท่าไหร่
เธอเพิ่งหามุมดีๆ ที่มีวิวโล่งได้ ก็มีสาวๆ วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ สีหน้าเต็มไปด้วยการลองเชิงอย่างระมัดระวัง
"สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อย... คุณเป็นแฟนคลับของฉินฟานเหมือนกันใช่ไหมคะ?"