ชีวิตการฝึกทหารนั้นน่าเบื่อและซ้ำซาก
สิ่งเดียวที่พอจะปลอบประโลมในชีวิตแสนน่าเบื่อนี้ได้ ก็คือตอนพักในแต่ละวัน ที่ได้แชตกับเฉินชิงชิงสักพัก
วันที่ 1 กันยายน
สวี่เย่: "ครูฝึกแม่งโคตรห่วย เมื่อวานให้แบกน้ำ วันนี้ให้เป็นหัวหน้ากองร้อย ทั้งที่เห็น ๆ ว่ามีหมอนั่นอยากเป็น แล้วให้ฉันเป็นทำไม?"
เฉินชิงชิง: "อาจเป็นเพราะในสายตาเขา นายค่อนข้างเยี่ยมก็ได้นะ"
สวี่เย่: "แล้วในสายตาเธอล่ะ?"
เฉินชิงชิง: "นายก็เป็นแค่ไอ้หมูโง่"
วันที่ 2 กันยายน
สวี่เย่: "วันนี้เริ่มเดินสวนสนามแล้ว ฉันคุมแรงไม่ค่อยดี เตะก้นคนข้างหน้าตลอดเลย"
เฉินชิงชิง: "งั้นคนข้างหน้านายคงเกลียดนายน่าดู"
สวี่เย่: "ไม่เป็นไร เขาเป็นลูกชายสุดที่รักของฉันเอง"
เฉินชิงชิง: "พวกนายต้องฝึกตอนกลางคืนไหม?"
สวี่เย่: "ก็แค่โชว์ความสามารถ เล่นเกม พวกเธอก็คงเหมือนกันใช่ไหม?"
เฉินชิงชิง: "อืม"
เฉินชิงชิง: "ยังดีที่พวกเธอเก่งเรื่องการแสดง ฉันเลยนั่งดูอยู่ข้างล่างได้"
สวี่เย่: "เธอกลัวการแสดงต่อหน้าคนดู แล้วเรียนดนตรีไปทำไม?"
เฉินชิงชิง: "ไม่รู้สิ"
สวี่เย่: "ไม่เป็นไร ต่อไปเธอร้องให้ฉันฟังคนเดียวได้ ฉันเป็นคนดูให้"
วันที่ 3 กันยายน
เฉินชิงชิง: "วิ่งแล้วเหนื่อยจัง"
สวี่เย่: "ดื่มน้ำเยอะ ๆ"
เฉินชิงชิง: "ตอนนี้ฉันอยากนอนมากเลย"
สวี่เย่: "ฉันก็เหมือนกัน"
เฉินชิงชิง: "ห้ามพูดว่าด้วยกันอีกนะ!"
สวี่เย่: "……"
วันที่ 4 กันยายน
สวี่เย่: "วันที่ 12 จะไปเดินป่าฝึก วันที่ 13 เช้าสิ้นสุดฝึกทหาร วันที่ 14 ตรงกับวันหยุดพอดี ฉันไปหาเธอนะ"
เฉินชิงชิง: "อืม"
สวี่เย่: "เราไปทำอะไรกันดี?"