ตั้งแต่ปลายเดือนที่แล้ว ธุรกิจของร้านเหล้าก็ดีขึ้นกว่าตอนสวี่เย่เพิ่งมาทำงานใหม่ ๆ มาก
วันนี้ก็เหมือนเดิม
ตั้งแต่สองทุ่มเป็นต้นมา ลูกค้าก็ทยอยเข้าร้านมาเป็นระลอก ๆ สวี่เย่กับโจวอิงงานยุ่งจนตัวเป็นเกลียว โชคดีว่าหลังสี่ทุ่มครึ่ง ลูกค้าในร้านก็เริ่มนิ่งแล้ว ระหว่างที่สวี่เย่กำลังจะหาจังหวะพักหายใจ ฉินจื้อเหว่ยก็เดินเข้ามาจากข้างนอก
“พี่เหว่ย ไอ้เหี้ยนี่แกมาได้ไงวะ”
ฉินจื้อเหว่ยพูดอย่างจนใจ “ฉันมาเป็นลูกค้า ไม่ได้เหรอ เอาเบียร์เย็นมาให้ก่อนขวดนึง”
สวี่เย่บอก “ในตู้เย็นมี แกไปหยิบเองดิ”
“แกเป็นเด็กเสิร์ฟ ฉันเป็นลูกค้า เข้าใจมั้ยว่าลูกค้าคือพระเจ้า”
สวี่เย่ยื่นมือไปคล้องคอฉินจื้อเหว่ย แล้วออกแรงดึงจนหัวฉินจื้อเหว่ยเข้าไปอยู่ใต้รักแร้ตัวเอง “เอ้า เห่ามาดิ เห่ามาอีกดิ!”
โจวอิงเห็นท่าทางพวกเขาก็รู้ทันทีว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังหยอกล้อกัน เธอก็เดินไปที่ตู้เย็นหยิบเบียร์เย็นมาขวดหนึ่งแล้วยื่นให้ฉินจื้อเหว่ย
ฉินจื้อเหว่ยเขิน ๆ พูดขอบคุณ พอโจวอิงเดินไปแล้ว ฉินจื้อเหว่ยก็รีบลดเสียงถามทันที “ไหนวะ แม่เฒ่าของแก”
วันแรกที่สวี่เย่มาหางานทำ เขาเคยบอกฉินจื้อเหว่ยว่าแม่เฒ่าเจ้าของร้านสวยมาก เรื่องนี้ฉินจื้อเหว่ยจำขึ้นใจมาตลอด
เขาอยากมาดูตั้งแต่แรกแล้วว่า ‘นมใหญ่ เอวคอด สะโพกงอน หน้าตาดี เสียงหวาน ขายาว’ ที่สวี่เย่เคยบอก มันจริงรึเปล่า
สวี่เย่หัวเราะ “แม่อยู่ร้านมาตลอดหลายวันก่อน เพิ่งวันนี้แหละที่ไม่อยู่ นี่แสดงว่าแกมันไม่มีวาสนา”