เจียงฉู่ไม่มีแม้แต่โอกาสจะส่งเสียงร้อง แขนข้างหนึ่งของเซี่ยจิงก็พาดผ่านมาด้านหลังเอวของเธอ สกัดเธอไว้ราวกับคานเหล็กและรั้งเธอเข้ามาในอ้อมกอดจนตัวลอย
มือทั้งสองของเธอผลักอกเขาด้วยสัญชาตญาณ ใต้ฝ่ามือคือเสื้อกล้ามสีเทาเข้มที่ชุ่มเล็กน้อยด้วยหยาดเหงื่อ ภายใต้เนื้อผ้าคือกล้ามเนื้ออกที่แข็งราวกับแผ่นศิลา
"รอ..."
เธอเปล่งเสียงออกมาได้เพียงคำเดียว ก่อนที่มือใหญ่จะจับท้ายทอยเอาไว้
นิ้วเรียวยาวทรงพลังห้านิ้วเสียบเข้าไปในเปียผมที่เริ่มหลวมเล็กน้อย ฝ่ามือแนบชิดกับกระดูกรองศีรษะของเธอ และบังคับให้ใบหน้าของเธอแหงนขึ้นโดยไร้ข้อโต้แย้ง
ดวงตาของเจียงฉู่เบิกโพลงขึ้นในทันใด
แล้วเขาก็ก้มลงมาจูบ
มันแฝงไว้ด้วยโทสะบางประการ
วินาทีที่ริมฝีปากของชายหนุ่มกดลงมา เจียงฉู่ก็รู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายคาบคอหอยไว้
ริมฝีปากของเขาร้อน แห้ง และสาก ในปากมีอุณหภูมิที่สูงขึ้นเล็กน้อยหลังจากการออกกำลังกาย
เขาไม่ให้แม้แต่เวลาหายใจกับเธอ—เริ่มระรานกลีบปากของเธอ และผลักริมฝีปากที่แยกออกเล็กน้อยของเธอให้อ้าเปิดกว้างขึ้นด้วยแรงที่เกือบจะบ้าคลั่ง
เจียงฉู่ส่งเสียงครางในลำคอ
ลิ้นของชายหนุ่มดันผ่านแนวฟัน กวาดไปทั่วเพดานปาก ทั้งสาก ทั้งร้อนแรง ช่างก้าวร้าวรุนแรงเหลือเกิน
เขาจูบได้ทั้งลึกทั้งหนัก แนวทางที่เขาจูบนั้นราวกับจะประกาศสิทธิ์ที่ใครก็สั่นคลอนไม่ได้
ลมหายใจของทั้งสองคลุเคล้าเข้าด้วยกัน
เซี่ยจิงเอียงศีรษะเล็กน้อย เปลี่ยนองศาและดันจูบนั้นให้ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม
เจียงฉู่ถูกบังคับให้แอ่นตัวไปด้านหลัง รับรู้ได้ว่าชายหนุ่มอมริมฝีปากล่างของเธอเอาไว้ แล้วยังกัดเบา ๆ อีกครั้ง
เธอสูดลมหายใจ และผลักอกเขาโดยสัญชาตญาณ
เซี่ยจิงไม่ขยับเลยแม้สักนิด กลับรั้งเธอเข้ามาใกล้กว่าเดิม และยังล้วงผ่านช่องว่างของเข็มขัดนิรภัยแล้วบีบเอวของเธอเบา ๆ
ใต้ฝ่ามือของเขา เอวที่บางและงดงามนั้นเป็นดั่งก้อนหิมะที่กำลังจะละลายแต่ไม่ยอมละลาย เต้นสะท้านขึ้นลงตามทุกจังหวะลมหายใจที่สับสนของเธอ
สายน้ำใส ๆ แตกกระจายกลางอากาศ
เจียงฉู่หอบหายใจแรง ๆ
ริมฝีปากของเธอบวมแดงขึ้นมาจาง ๆ หลังถูกจูบ และมีรอยฟันเล็ก ๆ ตรงริมฝีปากล่างซึ่งถูกฟันของเขากัดทิ้งไว้