โจวเสี่ยวเหวินพึมพำขึ้นมา "ก็ต่างหูที่เธอใส่เมื่อวานนั่นไง เป็นไปได้ยังไงกัน?!"
พวกเธอต่างจากเว่ยจิ่ง เพราะไวต่อเครื่องประดับมากกว่า รู้ดีว่ามันเป็นของใหม่ ไม่เคยเห็นเจียงฉู่ใส่มาก่อน
แต่ว่า——
หลายล้าน?!
ดอลลาร์สหรัฐ?!
หลิวหยวนหยวนอ้าปากค้าง "นั่นเพชรแท้เหรอ? ไม่ใช่สิ ฉันนึกว่า... ถึงจะเป็นของจริง ก็น่าจะหลักหมื่นหยวนเอง..."
"ไม่จริงน่า" โจวเสี่ยวเหวินพูดด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ "เว่ยจิ่งให้เธองั้นเหรอ?!"
พวกเธอเคยเห็นปอร์เช่ของเว่ยจิ่ง รถคันนั้นราวหนึ่งล้านหกเจ็ดแสน ในสายตาทุกคนถือเป็นรถหรูของจริงแล้ว
แต่...
รถของเว่ยจิ่งเองยังไม่ถึงสองล้าน แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่เขาจะซื้อเครื่องประดับมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ให้แฟนสาว?!
หรือว่า——
เจียงฉู่ไม่สนใจที่เว่ยจิ่งพัวพันกับคุณหนูตระกูลเซี่ย ก็เพราะเธอเองก็เกาะกิ่งไม้สูงได้แล้ว?!
-
แสงอาทิตย์ต้นฤดูใบไม้ร่วงส่องทะลุผ่านใบหนาของต้นเพลนริมถนนสองข้างทาง โปรยประกายสีทองระยิบระยับบนเส้นทางร่มรื่น
เจียงฉู่สะพายกระเป๋าผ้าใบเฉียงไหล่ เดินสบาย ๆ มุ่งหน้าไปยังตึกเรียน
ทันใดนั้นมีคนเดินมาจากสวนใกล้ ๆ พอเห็นเธอแต่ไกลก็ตะโกนเรียกชื่อเธอ
เธอหันไปมอง
หลินอวี่เวยกับเพื่อนอีกสองคนเดินอาด ๆ เข้ามาหา
เจียงฉู่แอบหยิบมือถือขึ้นมา เปิดเครื่องบันทึกเสียง
"เจียงฉู่!"
หลินอวี่เวยยังคงสวมชุดกระโปรงสั่งตัด ใส่รองเท้าส้นสูง แต่งหน้าจัดเต็ม และสะพายกระเป๋าแบรนด์เนม
"เธอดังในเน็ตอีกแล้ว มีความสุขมากใช่ไหม?"