มายบัคขับทะยานสู่ย่านใจกลางที่คึกคักที่สุดทางตะวันออก ตึกระฟ้าสูงเสียดฟ้าราวกับป่าเหล็กกล้า สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเที่ยงเป็นประกายโลหะเย็นเยียบ
สำนักงานใหญ่เทียนอวี้กรุ๊ปตั้งตระหง่านกลางป่าตึกนั้น
เป็นตึกแฝดทรงล้ำยุค ห่อหุ้มด้วยผนังกระจกสีน้ำเงินเข้ม เปรียบประหนึ่งดาบยักษ์สีฟ้าคู่เคียงที่ชี้ตรงเสียดแทงเมฆา
เบื้องล่างมีสระน้ำกระจกกว้างใหญ่โอบล้อม หลอมเงาของอาคารกับท้องฟ้าเข้าด้วยกัน
รอบสระมีพรรณไม้ตัดแต่งอย่างดีกับประติมากรรมโลหะสีเงิน บรรดาพนักงานออฟฟิศในชุดหรูหราเร่งฝีเท้าเดินผ่านทางเดินยกระดับกลางอากาศที่เชื่อมลานหน้ากับโถงทางเข้า
เซี่ยชิงหยางรีบเข้าไปในตึก มุ่งตรงขึ้นชั้นบนสุด
แต่พอก้าวออกจากลิฟต์ได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกเลขานุการฝ่ายธุรการสองคนเข้ามาขวางไว้อย่างสุภาพ
"คุณหนูใหญ่ ขออภัยด้วยนะคะ"
คนหนึ่งโค้งตัวเล็กน้อย "ตอนนี้ท่านประธานอยู่ระหว่างการประชุมรายงานภายในระดับสูง กำชับไว้ไม่ให้ใครรบกวนค่ะ"
เซี่ยชิงหยางกลั้นโทสะที่พวยพุ่งอยู่ในอกไว้สุดแรง นิ้วมือที่กุมกระเป๋าแบรนด์เนมบีบแน่นขึ้นช้าๆ
ในฐานะลูกสาวตระกูลใหญ่ที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี เธอไม่มีทางอาละวาดกลางบริษัท หรือพยายามฝ่าเข้าไปโดยพลการแน่
"ในนั้นมีใครเข้าร่วมประชุมบ้าง"
เซี่ยชิงหยางสูดลมหายใจลึก พยายามประคองเสียงให้ราบเรียบและเหมาะสมที่สุด
"ผู้ช่วยของท่านประธานกับผู้บริหารระดับสูงน่ะค่ะ" เลขาตอบพลางยิ้ม โดยไม่แจกแจงชื่อ
"ได้ งั้นฉันรอก็ได้"
เซี่ยชิงหยางหมุนตัวเดินไปยังโซนพักผ่อนวีไอพีกว้างขวางหรูหราชั้นบนสุด นั่งลงบนโซฟาหนังแท้
แสงแดดส่องผ่านกระจกหน้าต่างสูงใหญ่ท่วมท้นเข้ามา แต่กลับไม่มีความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย