เขากระตุกคอเสื้อกล้าม เผยให้เห็นแผงอกกระชับ ซึ่งมีรอยข่วนเล็ก ๆ จาง ๆ อยู่หลายรอย นั่นคือผลงานชิ้นเอกเมื่อครู่ที่แมวน้อยบางตัวไม่อาจห้ามใจตนเอง
เซี่ยจิงยกมือขึ้นกดไว้ที่หัวเข่าของหญิงสาว "จะให้ฉันออกไปจริง ๆ หรือ?"
"...ก็ใช่!" เจียงฉู่รู้สึกร้อนผ่าวที่แก้มจนแทบจะทอดไข่ได้
เธอยื่นเท้าขาวนุ่มออกมา เตะไปที่แขนของชายหนุ่มอย่างลองเชิง "รีบออกไปเถอะ ไม่งั้นน้ำจะเย็นหมดแล้วนะ"
เซี่ยจิงยื่นแขนยาวออกไป จับเท้าเล็ก ๆ ที่ซุกซนนั่นไว้ได้อย่างแม่นยำ
ฝ่ามือสากที่ร้อนระอุทำให้เจียงฉู่ตกใจจนอยากจะดึงกลับโดยไม่รู้ตัว แต่ถูกเขาจับไว้แน่นในอุ้งมือ
นิ้วมือของชายหนุ่มลูบไล้บนหลังเท้าที่เนียนละเอียดอย่างพอดีไม่หนักไม่เบา
เธอสูดลมหายใจเข้าเบา ๆ
"ดูเหมือนว่า..."
เซี่ยจิงมองด้วยดวงตาสีดำสนิทที่มืดหม่นลงเล็กน้อย กวาดตามองผ่านริมฝีปากที่บวมแดงของเธอ "เธอมีแรงกายดีจริง ๆ"
เจียงฉู่กัดริมฝีปากล่าง "อย่ามารบกวนกันอีกเลยนะ..."
เมื่อเห็นว่าเด็กสาวกำลังจะโกรธจริง ๆ แล้ว เซี่ยจิงจึงหัวเราะต่ำอย่างยอมจำนน แล้วปล่อยมืออย่างว่าง่าย
"ก็ได้" เขาลุกขึ้นยืน มองจากที่สูงแล้วลูบผมยาวที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยของเธอ "ฉันไปห้องข้าง ๆ นะ"
จนกระทั่งประตูกระจกฝ้าของห้องน้ำถูกปิดลงเบา ๆ และได้ยินเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นค่อย ๆ ห่างออกไป เจียงฉู่จึงแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
ร่างทั้งร่างของเธอเลื่อนลงไปในอ่างอาบน้ำอุ่น กล้ามเนื้อที่ตึงเครียดทั่วร่างได้ผ่อนคลายในอ้อมกอดของน้ำร้อนในที่สุด
เมื่อเธออาบน้ำเสร็จ เปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าไหมเดินกลับไปที่ห้องนอนหลัก เซี่ยจิงก็เอนหลังพิงหัวเตียงอยู่แล้ว