สายลมยามค่ำคืนที่เจือไอเย็นพัดผ่านสวน
เจียงฉู่เดินไปตามทางเดินหินที่คดเคี้ยว
พุ่มไม้สองข้างทางถูกตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบ ต้นหลัวฮวาที่กำลังบานส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ด้านหน้าเป็นทะเลสาบเทียมที่มีแสงระยิบระยับ
แสงไฟสะท้อนบนผิวน้ำ แตกกระจายเป็นประกายสีเงิน รูปคลื่นไหวเอนตามสายลมอ่อนๆ
เธอพกเสื้อคลุมมาด้วย สวมชุดซ้อม มวยผมเป็นจุก ระหว่างเดินก็ปรับลำโพงบลูทูธเล็กในมือไปด้วย
แล้วเปิดเพลงบรรเลงที่มีจังหวะนุ่มนวล แฝงด้วยสัมผัสบางเบาราวกับอยู่ในห้วงฝัน
เสียงดนตรีไหลลื่นในสวนที่เงียบสงัด
เจียงฉู่ยืนอยู่ข้างต้นกุ้ยฮวา หลับตาลง เมื่อจังหวะแรกของเสียงเพลงดังขึ้น ร่างกายของเธอก็ยืดขยายออกอย่างอ่อนโยนราวกับกลุ่มควันเบาบาง
การเคลื่อนไหวของเธอเบามาก อ่อนมาก แต่ก็แฝงไว้ด้วยความแข็งแกร่งและพลัง
แขนเรียวยาวของหญิงสาวตวัดเป็นโค้งอันงดงาม เอวบางพลิ้วไหว ร่างทั้งร่างหมุนคว้างอยู่ท่ามกลางเงาไม้
ราวกับเทพธิดาแห่งป่าที่ออกมาจากค่ำคืนนี้ ทุกย่างก้าวล้วนเหยียบลงบนจังหวะของแสงระยิบระยับ งดงามเกินจะหายใจ
หลังจากเต้นเพลงด้นสดแบบโมเดิร์นไปหลายเพลง เจียงฉู่ก็ค่อยๆ ผ่อนจังหวะลง เอนตัวบนม้านั่งแล้วเปิดมือถือ เตรียมเปลี่ยนเพลง
เหงื่อเม็ดเล็กๆ ไหลลงมาตามลำคอขาวผ่อง สะท้อนแสงจันทร์เป็นประกายนวล