หนิงฉางถิงก้มมอง จึงเห็นว่าเป็นจื่อซี บุตรสาวคนเล็กของฉุนหยวน
“ท่านตา ข้าหลบอยู่ใต้ชายเสื้อคลุมของท่านได้หรือไม่?” เด็กหญิงเจ้าเล่ห์เอียงศีรษะถาม “ข้ากำลังเล่นซ่อนหากับท่านยายอยู่”
“ย่อมได้” หนิงฉางถิงเลิกชายเสื้อคลุมออก พลางส่งสัญญาณให้นางเข้าไป
จื่อซีหลบเข้าไปด้านใน ระหว่างรอชาจิ่วตามมาถึง นางก็ชวนหนิงฉางถิงสนทนา
“ท่านตาชอบท่านแม่ที่สุดหรือเจ้าคะ?” นางถาม
หนิงฉางถิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ไม่ใช่”
จื่อซีประหลาดใจเล็กน้อย “เช่นนั้นก็เป็นท่านน้าฉุนรุ่ยหรือเจ้าคะ?”
“ก็ไม่ใช่”
“ท่านลุงใหญ่? ท่านลุงรอง? ท่านลุงเล็ก?” นางไล่ถามทีละคน
“ไม่ใช่ทั้งนั้น”
ชาจิ่วตามมาถึงแล้ว สีหน้าดูขุ่นเคืองอยู่บ้าง “จื่อซี? ซ่งจื่อซี? ออกมาเดี๋ยวนี้!”
เด็กน้อยผู้นี้ถึงกับกล้าแกะเกี๊ยวนำโชคที่นางใช้เวลาทั้งบ่ายทำทีละลูก เพื่อหาทองแดงที่ซ่อนอยู่ข้างใน!
น่าชังนัก!
“แล้วท่านชอบใครที่สุดหรือเจ้าคะ?” จื่อซียังคงถามอย่างเอ้อระเหย
“ข้าชอบท่านยายของเจ้าที่สุด”
หนิงฉางถิงยิ้ม ก่อนเปิดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นเด็กน้อยตัวแสบที่ซ่อนอยู่ด้านล่าง แล้วกล่าวกับชาจิ่วว่า “นางอยู่ตรงนี้”
จื่อซี “……”
ชาจิ่วกัดฟัน “ซ่งจื่อซี!”
วันคืนผ่านไปอย่างครึกครื้น
ชั่วชีวิตของหนิงฉางถิงได้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี สร้างคุณูปการแก่บ้านเมืองไว้ไม่น้อย องค์รัชทายาทในวันวาน ซึ่งก็คือฮ่องเต้ในปัจจุบัน ยังอดกล่าวชมไม่ได้ว่า “สมควรได้รับการบูชาในศาลบรรพชนหลวง”
เขากับชาจิ่วรักใคร่กันยาวนาน ไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งแม้สักครั้ง สุดท้ายจากโลกนี้ไปเมื่ออายุ 95 ปี
ชาจิ่วติดตามเขาจากไป แล้วหลุดพ้นจากโลกใบเล็ก
“ติ๊ง—ศาลบรรพชนหลวงมาอีกแล้ว~” เสียงระบบที่ห่างหายไปนานดังขึ้น
“ค่าความชื่นชอบของหนิงฉางถิงถึง 100 คะแนน สามีของท่านบรรลุเกียรติยศการได้รับการบูชาในศาลบรรพชนหลวง ภารกิจสืบทอดทายาทเสร็จสิ้น คะแนนประเมินภารกิจโดยรวมของผู้เข้าพักอยู่ในระดับเอสเอสเอส คะแนนสะสมสามารถนำไปใช้ในโลกถัดไปได้”
“โปรดเตรียมตัว การเคลื่อนย้ายไปยังโลกถัดไปจะเริ่มขึ้นในอีกไม่นาน”
“ไม่มีวันพักหรือ?”
“ช่วงนี้หยุดชดเชย”
โลกเบื้องหน้าชาจิ่วพร่าเลือนอีกครั้ง