ยามเสิ่นฉื่อซู่เพิ่งตั้งครรภ์ นางเดิมทีคิดจะกำจัดเด็กในครรภ์
ทว่าเวลานั้นเซียวเหวินเกอได้พึ่งพาผู้มีอำนาจ หอบเงินกลับบ้านมาหนึ่งหีบ ทั้งยังย้ายที่พักไปอยู่คฤหาสน์หลังเล็กชานเมือง
ใบหน้าเขาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มทะเยอทะยาน «ฉื่อซู่ อีกไม่นานพวกเราก็จะได้เลื่อนขั้นมีอำนาจแล้ว วางใจเถิด ผู้สูงศักดิ์ท่านนั้นรับปากว่าจะมอบตำแหน่งที่สูงกว่าจวนโหวให้ข้า ถึงยามนั้นเจ้าก็จะได้เป็นฮูหยินผู้มีบรรดาศักดิ์อันสูงส่ง!»
เมื่อเสิ่นฉื่อซู่ได้เห็นเสื้อผ้าหอมกรุ่น อาหารเลิศรสที่ห่างหายไปนาน คฤหาสน์หรูหราและเงินทอง นางก็เริ่มหวั่นไหวอีกครั้ง
นางจึงบอกเซียวเหวินเกอตามตรงว่าตนตั้งครรภ์
เป็นดังคาด เซียวเหวินเกอดีกับนางยิ่งกว่าเดิม ทั้งยังซื้อบ่าวคนหนึ่งกลับมา ไม่ปล่อยให้นางต้องนั่งยองซักผ้าข้างบ่อน้ำ หรือทำอาหารหน้าเตาไฟอีกต่อไป
แม้แม่ค้าผู้แซ่เซียวจะยังคงด่าทอเสิ่นฉื่อซู่อยู่บ้าง แต่เห็นแก่บุตรชายและหลานชาย ในที่สุดนางก็สงบปากสงบคำลงมาก
เสิ่นฉื่อซู่คิดว่าชีวิตสุขสบายกำลังจะมาถึงแล้ว ใครจะรู้ว่านางออกไปเลือกเครื่องประดับเพียงครู่เดียว พอกลับมากลับพบว่าทหารทางการบุกมายึดบ้าน!
ทหารทางการนำแถบผนึกไปติดไว้บนประตูใหญ่ของคฤหาสน์ กวาดตามองทุกคนรอบหนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงเข้มว่า «กบฏเซียวเหวินเกอสมคบคิดกับซ่งอ๋องก่อกบฏ บัดนี้ถูกประหารชีวิตแล้ว ทางการจะยึดทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดในนามของเขา และจับกุมสตรีในบ้าน หากผู้ใดแจ้งเบาะแส ทางการมีรางวัลให้!»
เสิ่นฉื่อซู่ซึ่งปะปนอยู่กลางฝูงชนหวาดกลัวจนจิตใจปั่นป่วน ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ที่แท้ความมั่งคั่งของเซียวเหวินเกอล้วนได้มาจากการก่อกบฏ!
ยามนี้เขาพ่ายแพ้แล้ว ยังจะลากนางให้พลอยเดือดร้อนไปด้วยอีก!
เสิ่นฉื่อซู่ถอยหลังไปสองก้าวอย่างอ่อนแรง แม่ค้าผู้แซ่เซียวที่ยืนข้างกายได้ยินว่าบุตรชายตายแล้ว ก็เกือบกรีดร้องออกมาทันที พลางถามทหารทางการว่า «บุตรชายข้าเขา—อื้อ!»