ระบบ: “แน่นอน มียาฟื้นฟู ส่วนประกอบคือยางไม้กับหุ่นกลนาโนที่มีฤทธิ์กระตุ้น สามารถซ่อมแซมบาดแผลได้อย่างตรงจุด แต่ต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน”
“แลกมา”
จู่ ๆ ขวดยาขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของชาจิ่ว
นางอ้างว่าจะกลับตำหนักบรรทม แล้วถ่ายยาลงในขวดกระเบื้องสีขาวธรรมดา
เมื่อกลับมายังท้องพระโรง นางก็นำขวดกระเบื้องออกมา
“ฝ่าบาท เมื่อครั้งหม่อมฉันอายุสิบขวบ ได้พบหมอพเนจรผู้หนึ่งที่แคว้นอารักขาเหนือ เขามอบยาวิเศษขวดหนึ่งให้หม่อมฉัน ไม่ทราบว่าฝ่าบาทจะทรงลองหรือไม่เพคะ” ชาจิ่วกล่าวปดโดยไม่แม้แต่จะหน้าแดง
อวี่เหวินหยวนมิได้สงสัย รับขวดกระเบื้องมาแล้วก็เตรียมเทยาลงบนบาดแผล
หมอหลวงลังเลอยู่บ้าง “ยังไม่ทราบว่ายาวิเศษของหมอพเนจรผู้นั้นมีส่วนประกอบใด หากใช้กับบาดแผลโดยไม่ไตร่ตรอง เกรงว่าจะเกิดแผลเน่าเปื่อยพ่ะย่ะค่ะ”
ชาจิ่วกล่าว “หม่อมฉันเคยใช้ยานี้แล้ว ไม่มีปัญหาเพคะ”
อวี่เหวินหยวนมองชาจิ่วลึกซึ้งครู่หนึ่ง ก่อนเทยาลงบนบาดแผลโดยไม่ลังเล
“เจิ้นเชื่อใจพระสนมเจา”
หมอหลวงยิ้มเจื่อน ดูท่าตนคงกลายเป็นคนคิดร้ายไปเสียเปล่า
ยาฟื้นฟูมีประสิทธิภาพวิเศษจริง ๆ ทันทีที่สัมผัสบาดแผล ก็เกิดเป็นเยื่อปกคลุมชั้นหนึ่งคล้ายผิวหนังเทียม ห้ามเลือดได้ในพริบตา
ไม่รู้ว่าเป็นเพียงความรู้สึกไปเองหรือไม่ อวี่เหวินหยวนถึงกับรู้สึกว่าอาการเจ็บทุเลาลงมาก
ชาจิ่วกำลังรู้สึกยินดี ทว่าจู่ ๆ ก็เกิดความเคลื่อนไหวผิดปกติขึ้นในท้อง
แย่แล้ว นางเกรงว่าจะคลอดก่อนกำหนด
“ใครก็ได้! รีบไปตามหมอตำแยมา พระสนมเจากำลังจะคลอดแล้ว!”
“เครื่องนอน! น้ำร้อน! กรรไกร! ตรวจสิ่งของเหล่านี้อีกครั้ง!”
“น้ำแกงโสมอุ่นหรือยัง?”
ผู้คนในตำหนักหย่งเล่อต่างยุ่งวุ่นวายแต่ไม่สับสน แยกย้ายกันทำหน้าที่ เตรียมพร้อมสำหรับการคลอดของชาจิ่ว
บุรุษเข้าไปในห้องคลอดไม่ได้ อวี่เหวินหยวนจึงทำได้เพียงรออยู่ด้านนอกตำหนักบรรทม คิ้วของเขาขมวดแน่น เดินวนไปมาอย่างกระวนกระวาย
จางลู่ยกเก้าอี้มาให้ แล้วปลอบว่า “ฝ่าบาท ประทับนั่งรอเถิด การคลอดของสตรี หากเร็วก็ใช้เวลาหลายชั่วยาม หากช้าก็อาจยาวนานถึงหนึ่งวันหนึ่งคืน ฝ่าบาทอย่าประทับยืนจนเหนื่อยล้าเลยพ่ะย่ะค่ะ”