บทความแนวชวนตะลึงที่บัญชีการตลาดชื่อ “คนในวงการบันเทิง” เขียนขึ้น พูดถึงประเด็นหลัก ๆ อยู่สามข้อ
ข้อแรกคือภาพลักษณ์ไม่ตรงกับบท
ผู้เขียนยกบทบาทหลายเรื่องที่หวังเหลียนฮวาเคยแสดงมาวิเคราะห์ เช่น หญิงชราที่หนีภัยในยุคโบราณ แม่เฒ่าที่สูญเสียสติ และหญิงชราปากร้าย จากนั้นก็สรุปความคิดเห็นของตัวเองออกมาหลายข้อ โดยมองว่าตัวละครเหล่านี้มีจุดร่วมคือ “น่าสงสาร ปากร้าย เป็นคนระดับล่าง” อะไรทำนองนั้น
เขาคิดว่าการแสดงบทบาทแบบนี้ได้ดีเกี่ยวข้องกับบุคลิกและหน้าตาของหวังเหลียนฮวาอย่างมาก แต่บุคลิกและหน้าตาแบบนี้ไม่เหมาะกับบทเจ้าหน้าที่ชุมชนเลยสักนิด
ข้อสองคือข้อกังขาเรื่องฝีมือการแสดง
ผู้เขียนยอมรับว่าหวังเหลียนฮวาแสดงเก่งจริง อย่างไรเสียถ้าไม่มีฝีมือก็คงไม่ได้เข้าชิงรางวัลและคว้ารางวัลมา บทบาทที่โด่งดังเป็นเครื่องพิสูจน์เรื่องนี้ เขาไม่ได้ปฏิเสธ
แต่ลองคิดกลับกันดูสิ มีบทไหนบ้างที่ต้องใช้ฝีมือการแสดงแบบ “สมจริงติดดิน”? เรื่อง “อู๋เนี่ยน” ไม่ต้องพูดถึงเลย เป็นวิญญาณพระชั้นสูงจากเมื่อ 600 ปีก่อนที่มีความยึดมั่นอยู่ในใจ ส่วนแม่ม่ายร้องไห้เรียกคนตายต้องแสดงพลังระเบิดอารมณ์ภายในไม่กี่นาที ขณะที่บทแม่เฒ่าที่สูญเสียสติก็พูดถึงสภาพของผู้สูงอายุหลังล้มป่วย
การแสดงของตัวละครเหล่านี้ล้วนเป็นแบบ “แสดงออกมาเต็มที่”
แต่บทหัวหน้าคณะกรรมการชุมชนเป็นตัวละครในชีวิตประจำวัน จะว่าอย่างไรดีนะ บทแบบนี้แสดงออกมาไม่ได้หรอก ยกตัวอย่างง่าย ๆ ดาราดังหลายคนพอแสดงเป็นคนธรรมดาแล้วผู้ชมกลับไม่อิน เพราะอะไรน่ะหรือ? ก็เพราะสภาพของ “คนธรรมดาทั่วไป” มันแสดงออกมาไม่ได้ยังไงล่ะ
ข้อสามคือข้อกังขาเรื่องประสบการณ์ ละครเรื่องนี้เป็น “งานสร้างสรรค์ที่เน้นประเด็นความเป็นจริง” มูลค่าของมัน คนที่เข้าใจก็เข้าใจ ส่วนคนที่ไม่เข้าใจก็ไปค้นดูในอินเทอร์เน็ตเองได้
ก่อนหน้านี้หวังเหลียนฮวาเคยแสดงละครสั้นมาหลายเรื่อง ทั้งยังร่วมถ่ายทำละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ แต่ได้ยินว่าเธอเข้าวงการมาไม่ถึง 4 เดือนด้วยซ้ำ? เธอไม่มีประสบการณ์กับ “ละครจริงจัง” เลยสักนิด แล้วมีสิทธิ์อะไรถึงได้บทนางเอกละครเรื่องสำคัญแบบลงมาจากฟ้า? หรือมีใครหนุนหลังอยู่?