โจวปู้ทงตกใจจนก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น คลานกระเสือกกระสนถอยหลัง ศีรษะโขกเข้ากับมุมเตาเสียงดังโป๊ก เจ็บจนเขาเบ้ปากแยกเขี้ยว
ศีรษะในตู้เย็นลืมตานอนอยู่ พอถูกปลุกให้ตื่น เปลือกตาก็กะพริบวูบหนึ่ง
“โจวปู้ทง นายเสียงดังชะมัด” ศีรษะของอาเหิงลอยออกมาจากตู้เย็น ร่างในชุดกระโปรงสีขาวก็ไม่รู้โผล่มาจากไหน ก่อนจะมาต่อเข้ากับศีรษะ “ข้างนอกร้อนเกินไป ข้างในนี้เย็นสบายดี”
โจวปู้ทงกุมท้ายทอย ส่งเสียงซี๊ดซ้าด น้ำตาแทบไหล “เธอเป็นผีทั้งที ยังกลัวร้อนด้วยเหรอ?”
อาเหิงตอบอย่างมีเหตุผล “ก็เพราะเป็นผีนี่แหละถึงกลัวร้อน นายเคยเห็นผีตัวไหนมีไออุ่นบ้างล่ะ?”
โจวปู้ทงพูดไม่ออก
วันรุ่งขึ้น เขาแปะกระดาษไว้บนประตูตู้เย็นว่า “ข้างในมีผีสาว เปิดด้วยความระมัดระวัง”
……
อาเหิงสนใจ “กล่องดำ” ที่ส่องแสงได้ในห้องนั่งเล่นเป็นพิเศษ
เธอเห็นโจวปู้ทงกดเจ้าก้อนสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ไปมา แล้วในกล่องก็มีคนพูด มีคนขยับ มีคนร้องเพลง ดูน่าอัศจรรย์สุด ๆ
ตอนโจวปู้ทงไม่อยู่บ้าน เธอก็ลองกดตามบ้าง
แต่เธอไม่รู้ว่าปุ่มไหนใช้เปิดปิด จึงกดมั่วไปหมด จู่ ๆ โทรทัศน์ก็สว่างขึ้น แล้วเปลี่ยนช่องรัว ๆ บางครั้งภาพก็กลายเป็นซ่าลายหิมะ ก่อนจะเปลี่ยนไปเจอหนังสยองขวัญ ในจอมีเสียงคำรามน่ากลัวดังขึ้น แล้วผีหน้าสีเขียวเขี้ยวงอกตัวหนึ่งก็กระโจนออกมา
อาเหิงตกใจจนพุ่งวาบเข้าไปหลบใต้โซฟา