วันสัมภาษณ์ หวังเหลียนฮวาตื่นแต่เช้า
หลังล้างหน้าล้างตาในห้วงมิติ เธอก็ยืนพินิจตัวเองอย่างละเอียดอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ
จะว่าไปก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะช่วงนี้ดูแลผิวได้ผลหรือเปล่า เธอรู้สึกว่าดวงตาดูสดใสขึ้น ใบหน้าก็ดูเรียบเนียนขึ้นนิดหน่อย เธอขยับเข้าไปใกล้กระจกเพื่อมองให้ชัด แล้วยกมือแตะดู ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือแค่คิดไปเอง
ยังมีเวลาเหลือ เธอจึงแปะแผ่นมาสก์หน้าไว้ รอประมาณ 15 นาทีแล้วค่อยลอกออก จากนั้นตบหน้าเบา ๆ ให้ทั่วทุกจุด แล้วใช้ผ้าขนหนูอุ่นประคบดวงตา สุดท้ายเปลี่ยนไปใส่ชุดที่ไล้จิ้งฟางตัดให้ ก่อนส่องกระจกดูอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรไม่เหมาะสมก็ออกจากบ้าน
สถานที่สัมภาษณ์ครั้งนี้เป็นฐานถ่ายทำภาพยนตร์และโทรทัศน์ของเซียงกั่งที่ตั้งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ขับรถไปชั่วโมงกว่า ๆ จิวเพ่ย์ขับรถตู้เก่า ๆ ของเขามารับเธอ
ระหว่างทางจิวเพ่ย์พูดมากกว่าปกติ เขาถามอยู่หลายครั้งว่าเธอท่องบทได้ขึ้นใจหรือยัง ทั้งยังซ้อมบทกับเธอ แล้วบอกว่ามีคนแย่งบทนี้กันไม่น้อย ในจำนวนนั้นยังมีนักแสดงดังอยู่หลายคน
หวังเหลียนฮวามองท่าทางของเขาแล้วอดขำไม่ได้ “นายจะตื่นเต้นอะไร?”
จิวเพ่ย์หัวเราะแหะ ๆ แล้วตอบตรง ๆ ว่า “ผมตื่นเต้นแทนคุณน่ะสิ บทนี้ไม่ใช่แค่บทสมทบรับเชิญธรรมดา แต่เป็นบทสมทบในละครโทรทัศน์จริง ๆ แถมยังมีฉากเยอะด้วย ถ้าคุณได้บทนี้ ก็จะกลายเป็นนักแสดงละครโทรทัศน์อย่างเต็มตัวเลยนะ”
เมื่อมาถึงฐานถ่ายทำ จิวเพ่ย์หาที่จอดรถแล้วพาหวังเหลียนฮวาเดินเข้าไปด้านใน
สถานที่สัมภาษณ์อยู่ในสตูดิโอถ่ายทำขนาดใหญ่ หน้าประตูมีคนรออยู่ไม่น้อย แต่ละคนดูมีฝีมือ บางคนยังพาผู้ช่วยมาด้วยหนึ่งหรือสองคน ดูเป็นมืออาชีพมาก