หลังจากนั้น อู๋เหลียนฮวาก็ไม่ได้ตำหนิแม่คนนี้หรือสั่งสอนเด็ก
เธอแนะนำเหมยซินให้รู้จักกับเจ้าของสถานีบริการชุมชนคนหนึ่งที่เธอรู้จัก เจ้าของอนุญาตให้เหมยซินช่วยจัดสินค้าในช่วงกลางวัน พอลูกเลิกเรียนก็ให้ตรงไปที่สถานีบริการ จัดเก้าอี้พลาสติกกับม้านั่งตัวเล็กไว้ให้ นั่งทำการบ้านอยู่ตรงมุม
อู๋เหลียนฮวายังไปเกลี้ยกล่อมคุณตาคุณยายเกษียณอายุหลายคนที่ลูกหลานไม่ได้อยู่ด้วย และมักเล่นหมากรุกกันในหมู่บ้าน บอกว่าเหมยซินเป็นเด็กฉลาดแต่ไม่มีใครคอยดูแล ขอให้พวกเขาผลัดกันไปที่สถานีบริการเพื่อ “ตรวจการบ้าน” ให้เด็ก
พอผู้สูงอายุได้ยิน ทุกคนต่างก็ยินดี บางคนยังควักเงินซื้อแบบฝึกหัดให้ด้วย เด็กคนนั้นถูกกลุ่มคุณปู่คุณย่ารุม “เอาใจใส่” ทุกวัน จนไม่เก็บตัวอีกแล้ว การบ้านก็ทำไม่ทันเสียที แถมยังไม่กล้าดื้ออีกด้วย
อู๋เหลียนฮวาให้เด็กเอาความรู้ที่เรียนมาไปช่วยจดบัญชีง่าย ๆ เหมยซินเพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่าลูกชายคำนวณเก่งขนาดนี้ แถมยังช่วยเธอจัดสินค้าได้ละเอียดรอบคอบ พอแม่ลูกได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันและทำงานร่วมกันทุกวัน พวกเขาก็ทะเลาะกันน้อยลง ค่อย ๆ กลายเป็นเพื่อนร่วมรบที่ยืนเคียงข้างกัน
เมื่อจำนวนตอนของละครเรื่อง 《ใต้ดาวแดง ท่ามกลางสายลมวสันต์》 เพิ่มขึ้น กระแสความนิยมไม่ได้ลดลงเลย กลับยิ่งมีแนวโน้มว่าจะดังขึ้นเรื่อย ๆ
ตีหนึ่ง ฟู่จั๋วยังคงกำลังตัดต่อวิดีโอ ตรงหน้าเธอมีจอภาพอยู่สองจอ จอหนึ่งกำลังฉายสองตอนแรกของ 《ใต้ดาวแดง ท่ามกลางสายลมวสันต์》 ส่วนอีกจอเป็นบทวิดีโอที่เธอกำลังเขียน