จิวเพ่ยเตือนเธอว่า “อย่ารับมุก เดี๋ยวจะใช้เวลาเกินกำหนด”
อ้วนลิ่งฮวาละสายตากลับมา แล้วเดินไปตามเส้นทางที่จิวเพ่ยซ้อมให้ล่วงหน้า เหยียบโลโก้สีทองบนพรมแดงไปด้วย
พอเดินมาถึงฉากหลังของแบรนด์ ช่างภาพก็ยกกล้องขึ้นตะโกน “ทางนี้! มองกล้อง!” อ้วนลิ่งฮวารีบจัดท่าตามที่จิวเพ่ยสอน มือซ้ายวางแตะข้างเอวเบา ๆ มือขวาปล่อยลงอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วเอียงหน้าเล็กน้อย
แสงแฟลชสว่างวาบรัว ๆ เธอเหลือบเห็นจิวเพ่ยยืนอยู่ทางขวาของฉากหลัง กำลังจับตาดูชายกระโปรงของเธอ กลัวว่าลมจะพัดเปิดขึ้นมา ชุดกี่เพ้าที่เธอสวมผ่าข้างอย่างมิดชิด สูงเหนือเข่าเพียงเล็กน้อย แต่ช่วงนี้นครเซี่ยงไฮ้ตอนกลางคืนลมแรงได้ง่าย จิวเพ่ยจึงป้องกันไว้ก่อน
ถ่ายภาพได้ราวสิบวินาที ช่างภาพก็เปลี่ยนมุม จิวเพ่ยก้าวเข้ามาอย่างฉับพลัน อาศัยจังหวะช่วยจัดปกเสื้อกี่เพา กระซิบว่า “ขยับไปทางซ้ายครึ่งก้าว เลี่ยงโฆษณารถข้าง ๆ”
อ้วนลิ่งฮวาทำตาม แล้วบังเอิญเห็นแฟนคลับคนหนึ่งนอกแผงกั้นกำลังก้มเก็บป้ายเชียร์ที่ถูกลมพัดตก รอบตัวมีคนอยู่เยอะ เธอเผลอตะโกนว่า “ระวัง!” เสียงถูกไมโครโฟนรับเข้าไป จิวเพ่ยแตะหลังเธอเบา ๆ ก่อนรีบวิ่งไปช่วย
อ้วนลิ่งฮวารีบยิ้ม แล้วเดินต่อไปข้างหน้า
พิธีกรประกาศเสียงดังว่า “คนที่กำลังเดินมาหาเราต่อไปนี้ คือม้ามืดแห่งปี! เธอเข้าชิงรางวัลในค่ำคืนลูกกวาดทองคำครั้งนี้พร้อมกันถึงสองผลงาน ทั้งผู้พลิกเกมและสัตว์ร้ายในเมือง ขอเสียงปรบมือต้อนรับ—ดาวรุ่งผู้เปี่ยมศักยภาพที่มีผลงานละครถึงสองเรื่อง อ้วนลิ่งฮวา!”