วันที่ 14 เดือนแปด หลิวซานเหนียงได้รับของขวัญเทศกาลที่อ้วนลิ่งฮวานำมามอบให้ด้วยตัวเอง เป็นหมูแดดเดียวติดมันสลับเนื้อชิ้นใหญ่ เหล้าชั้นดี 2 ชั่ง และขนมไหว้พระจันทร์ไส้เนื้อจากร้านเหลียนเซียงฟาง 1 กล่อง
หลิวซานเหนียงมองของเหล่านั้นจนตาค้าง
เธอมองอ้วนลิ่งฮวา พูดตะกุกตะกักว่า “นี่...นี่มันแพงเกินไปแล้ว...”
อ้วนลิ่งฮวายิ้มพลางบอกว่า “เป็นของขวัญเทศกาลไหว้พระจันทร์ รับไว้เถอะ ขอให้พวกเธอฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์อย่างราบรื่น ไม่มีเรื่องต้องห้าม สุขภาพแข็งแรงกันทุกคน”
หลิวซานเหนียงรับของไปวางไว้ข้าง ๆ แล้วคว้าแขนอ้วนลิ่งฮวา “ยังอยากเรียนอะไรอีกไหม? ฉันสอนท่าเด็ด ๆ ให้เพิ่มอีกสักสองสามท่า! ไปตอนนี้เลยไหม?”
อ้วนลิ่งฮวาทั้งขำทั้งจนใจ รีบดึงแขนกลับแล้วบอกว่า “คราวนี้ไม่เรียนหรอก ฉันตั้งใจเอาของขวัญเทศกาลมาให้โดยเฉพาะ”
หลิวซานเหนียงมองเธอ ขอบตาแดงเรื่อ “พี่สะใภ้เหลียนฮวา...” เธอขยี้จมูกแล้วพูดว่า “รอฉันแป๊บหนึ่งนะ” พูดจบก็หันหลังเดินเข้าบ้าน
อ้วนลิ่งฮวาเห็นเธอเดินออกจากบ้านแล้วตรงไปที่ครัว จากนั้นก็ถือกระบุงใบเล็กออกมา พอเดินเข้ามาใกล้ อ้วนลิ่งฮวาจึงเห็นว่าข้างในมีไข่ไก่ฟองเล็ก ๆ อยู่หลายฟอง