ดันเจี้ยนประเภทแข่งขัน หากไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าสามารถฆ่าคนได้ ก็ห้ามผู้รอดชีวิตลงมือทำร้ายกันเด็ดขาด
กฎข้อนี้ ชาติก่อนก็ถูกค้นพบในเวลาไม่นานเช่นกัน
ไม่มีใครคิดว่าอวี่เจาจะเรียกกำลังเสริมมาตรง ๆ แบบนี้
เต่าน้อยแปลกใจเล็กน้อยที่ตัวเองถูกเรียกหา
แต่สิ่งที่ทำให้มันประหลาดใจยิ่งกว่าคือคำเรียกขานที่ผู้รอดชีวิตคนนี้ใช้เรียกมัน
มันหน้าแดงขึ้นมาทันที
ยากจะบอกเหมือนกันว่ามองเห็นได้อย่างไรว่าหน้าเต่ากำลังแดง
แต่มองออกง่ายมากว่ามันชอบใจสุด ๆ
“โธ่ ฉันยังไม่ใช่ด็อกเตอร์เต่าหรอกนะ ถึงฉันจะฉลาดมากจริง ๆ ก็เถอะ อืม... เรียกฉันว่านักศึกษาเต่าก็ได้ อ้อ ใช่แล้ว... ขอฉันดูก่อน พนักงานอัญเชิญเครื่องประดับคนนี้ทำลายความยุติธรรมในการแข่งขัน หักห้าสิบคะแนน!”
เต่าน้อยหักคะแนนพนักงานอัญเชิญเครื่องประดับอย่างร่าเริง ไม่รีรอแม้แต่น้อย
บนจอแสดงผลขนาดใหญ่ เดิมทีพนักงานอัญเชิญเครื่องประดับก็อยู่อันดับสุดท้ายอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งรั้งท้ายอย่างแน่นอน คะแนนจากศูนย์กลายเป็นติดลบห้าสิบ
สีหน้าเขาซีดเผือด ตะโกนเสียงดังว่าไม่ยุติธรรม แต่เต่าน้อยคร้านจะฟัง เพียงโบกขาหน้าอย่างส่ง ๆ ก็พัดเขากลับไปข้างโต๊ะของตัวเอง เสาแสงพุ่งขึ้นมา กักขังเขาไว้ข้างในอย่างมิดชิด
ผู้คนเห็นเพียงเขากรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย จ้องเขม็งไปทางอวี่เจาพลางพ่นน้ำลายอย่างคลุ้มคลั่ง แต่กลับไม่ได้ยินแม้แต่คำเดียวที่เขาพูด
เขาต้องตาย
เรื่องนี้แน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย