พอเต่าน้อยพูดจบ เบื้องหน้าผู้รอดชีวิตทุกคนก็ปรากฏชามใบใหญ่แปดใบ
ในแต่ละชามมีภาพถ่ายวางอยู่ ไม่ใช่วัตถุดิบ
บนภาพถ่ายมีข้อความสั้น ๆ เพียงไม่กี่คำ
กฎที่แท้จริงก็ปรากฏขึ้นบนจอแสงตามมา
【จำกัดเวลา 30 นาที โปรดไขปริศนาจากคำใบ้ในชาม เพื่อเปิดเผยความจริงที่แท้จริงและปรุงน้ำซุปให้สำเร็จ】
【ยิ่งปรุงน้ำซุปสำเร็จมากเท่าไร ก๋วยเตี๋ยวน้ำขั้นสุดท้ายก็จะยิ่งสมบูรณ์แบบมากขึ้นเท่านั้น】
เหล่าผู้รอดชีวิตยังไม่ทันได้ตั้งตัว จากดันเจี้ยนทำอาหารดี ๆ กลายเป็นดันเจี้ยนไขปริศนา ก็ถูกกฎข้อนี้ทำเอาหมดกำลังใจเสียแล้ว
ปริศนาแปดข้อ ภายในสามสิบนาที
เฉลี่ยแล้วแต่ละข้อมีเวลาให้แค่สามนาทีเท่านั้น!
นี่มันจะเล่นกันยังไง?
ขณะที่พวกเขากำลังหมดกำลังใจ อวี่เจากลับไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว
เธอกวาดตามองปริศนาเหล่านั้นเพียงแวบเดียว
【คุกกี้หนึ่งชิ้น: ขังตัวเองไว้ในห้องใต้ดิน จนกระทั่งอดตาย】
【เสียงร้องไห้ในป่า: เขากำลังเดินอยู่ในป่า จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังขึ้น】
【อาหารจานมืด: พอเธอเห็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง】
……
ดีมาก ทั้งหมดเป็นโจทย์ซุปที่เธอจำได้ขึ้นใจ
อวี่เจาไม่ต้องเสียเวลาคิดวิเคราะห์ด้วยซ้ำ พิมพ์คำตอบลงไปได้ทันที
ไขโจทย์ซุปครบแปดข้อ ใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีครึ่ง
เต่าน้อยตกตะลึงไปแล้ว
มันเบิกตากว้าง จ้องมองชามใบใหญ่บนโต๊ะของอวี่เจาที่หายไปอย่างรวดเร็ว สมองน้อย ๆ ว่างเปล่าไปหมด