ทะลุฟากเกิดในยุคอวกาศ สามีของฉันคือตัวละครรอง

ตอนที่ 5 ระดับ S งั้นรึ?

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

อาบน้ำเสร็จ เชิ่นเยว่ไม่รอแม้แต่วินาทีเดียวก็รีบไปล้างตัวให้สะอาด ทันทีที่คราบไขมันดำถูกชะล้างออก ผิวที่สะอาดสาดกลับส่องประกายเป็นมันเงาอย่างมีสุขภาพดี ขาวขึ้นกว่าเดิมหลายเฉด

สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เชิ่นเยว่มองภาพในกระจก ใบหน้าคมชัดเคร่งรูปทรง คิ้วและดวงตาลึกล้ำ หางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย แนวกรามที่เคยยังอวบอิ่มแบบวัยหนุ่มตอนนี้เด่นชัดและคมกริบ

เชิ่นเยว่หลงเหม่อไปแวบหนึ่ง มือเอื้อมขึ้นไปจับคางตัวเองโดยไม่รู้ตัว — ดูเหมือนว่า… จะดูดีขึ้นจริง ๆ สินะ?

“เหม่ออะไรน่ะ” เสียงของเชิ่นเจาดังขึ้นจากทางเข้าประตูกระชากใจ เสียงหวาดกลัวปะปนรอยยิ้มเล่น ๆ “เอ หรือว่าจะตกใจในความหล่อของตัวเอง?”

เชิ่นเยว่สติกลับมาได้ แก้มจนถึงใบหูแดงระเรื่อ รีบกวาดผ้าเช็ดตัวมาซับหน้าไปมาอย่างไม่เป็นท่า “พี่เจา! เ จ้านี่ ทำไมไม่เคาะประตูก่อนฟะ!”

“เคาะแล้ว แกไม่ได้ยิน”

เชิ่นเจาเอนตัวพิงขอบประตู กอดอก สายตากวาดสำรวจเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แววพึงพอใจพาดผ่านดวงตา “อืม ผลดีกว่าที่คิดไว้อีก

เส้นลำเลียงพลังขยายกว้างขึ้นอย่างน้อยสามส่วนสิบ แกนพลังวิเศษก็แน่นหนาขึ้นเยอะ”

เชิ่นเยว่งงงงวย รีบหลับตานิ่งและหมุนเวียนพลังวิเศษภายในร่างทันที

กระแสอุ่นที่ปกติมักติดขัดไม่ราบรื่น ตอนนี้ไหลราวกับลำธารลงคลอง วิ่งไปตามเส้นลำเลียงพลังอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีจุดตันเลยสักนิด

เขาเผลอตวัดความคิด ในอุ้งมือก็แทรกวงลมเล็ก ๆ พุ่งขึ้นมา สีไม่ใช่เทาจาง ๆ เหมือนแต่ก่อน แต่เป็นขาวปนน้ำเงิน ความเย็นฉ่ำพุ่งเข้าใส่จนไอน้ำร้อนในห้องอาบน้ำกระจายหายไปในพริบตา

“ว้าว…” เชิ่นเยว่จ้องวงลมเล็ก ๆ ในอุ้งมือ ดวงตาเป็นประกายทันที “จ จริง ๆ ด้วย ฟื้นฟูขึ้นจริง ๆ!”

เชิ่นเจายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย นาน ๆ ทีจะไม่แซะเขา ได้แต่หันหลังเดินออกไป เสียงเบาหวิวตกค้างมา

“เลิกพูดมาก ยาที่พี่เจาฉันปรุงขึ้น จะไปเป็นของธรรมดาได้ยังไง?”

เธอหยุดคิ้วสั้น ๆ แล้วเสริมประโยคโดยไม่หันหลังกลับ “รีบล้างตัวให้สะอาดแล้วออกมากินข้าว

อ้อ — เปิดพัดลมระบายอากาศห้องอาบน้ำด้วย กลิ่นนั่นแทบจะเอาชีวิตพี่ออก”

เชิ่นเยว่: “…พี่เจาเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วฟะ!”

เชิ่นเยว่ตื่นเต้นมองวงลมเล็ก ๆ ในอุ้งมือหมุนวนไปมาหลายรอบ ก่อนจะเต้นระบำรอบปลายนิ้วอย่างคล่องแคล่ว แล้วค่อย ๆ กระจายหายไป

เขาสลายพลังวิเศษ ความเย็นที่ตกค้างในอุ้งมือทำให้ร่างกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที แต่แค่ความตื่นเต้นที่พุ่งขึ้นมา ความกังวลอีกชั้นหนึ่งก็ตามตื้อลงมาทันที

เขาสามสองก้าวรีบไล่ตามออกมาจากห้องอาบน้ำ เชิ่นเจาเดินมาถึงโต๊ะอาหารแล้ว กำลังจัดวางชามช้อนอย่างใจเย็น

เชิ่นเยว่ยืนอยู่ข้างหลัง น้ำเสียงรีบร้อน “พี่เจา ยาของพี่… ต้นทุนเป็นยังไงฟะ? วัตถุดิบหายากไหม?”

เชิ่นเจาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง “ยังไง อยากผลิตเป็นล็อต?”

“ไม่ใช่ ผมหมายถึง —”

เชิ่นเยว่ลดเสียงลง เอียงตัวเข้ามาใกล้ “ฤทธิ์ยาของพี่แรงเกินไป ผมจากระดับ A ขั้นสุดยอดขึ้นมาถึงระดับ S เส้นลำเลียงพลังขยายสามส่วนสิบ แถมแกนพลังวิเศษยังแน่นขึ้นอีก

ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป พวกสมาพันธรัฐคงบ้าตายกันพอดี”

พูดพร้อมหน้าขมวด น้ำเสียงกลับกังวลขึ้นจริง ๆ

“แกรู้จักนิสัยของสถาบันวิจัยพวกนั้นในสมาพันธรัฐดี ถ้าพวกเขาเล็งมาที่พี่ ไม่ว่าทางตรงหรือทางเลี้ยวก็พร้อมลงมือทั้งนั้น

ตอนนั้นไม่ต้องพูดถึงการปกป้องตำรับยา ชีวิตของพี่เองยังอาจมีปัญหาได้เลย”

ตะเกียบที่คีบผักของเชิ่นเจาหยุดค้าง เธอเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง แววยิ้มในดวงตาหายไปบางส่วน เผยสีหน้าจริงจังขึ้นมาเล็กน้อย

เธอเงียบคิดอึดใจ วางตะเกียบลง หันตัวพิงขอบโต๊ะ เงยหน้ามองน้องชายที่สูงกว่าเธอพอควร น้ำเสียงไม่เร่งร้อน

“ใครบอกว่าจะเอาไปขาย? ฉันไม่ได้โง่”

เชิ่นเยว่งงทันที

“ตำรับยาฉันเก็บไว้แน่นอน ในขั้นตอนเติมเท็คนิคหลอกเข้าไปเจ็ดขั้น แม้คนอื่นขโมยของค้างชิ้นไปได้ก็ย้อนอนุมานกลับไม่ได้”

เชิ่นเจากอดอก สีหน้าเรียบนิ่ง “แผนของฉันคือ เจือสารต้นกำเนิดลงไปให้เหลือความเข้มข้นเพียงหนึ่งส่วนสิบ ผสมวัตถุดิบช่วยอื่นลงไป ทำเป็นน้ำยา

— ผลลัพธ์คงมีเพียงหนึ่งในร้อยของครั้งที่แกแช่น้ำยาครั้งนี้ แต่จุดเด่นคืออ่อนโยนและคงเส้นคงวา เหมาะกับการใช้ต่อเนื่องระยะยาว ช่วยให้ผู้มีพลังวิเศษขยายเส้นลำเลียงพลังทีละขั้น โดยจะไม่มีอาการขับพิษรุนแรงแบบคืนนี้”

เธอหยุดคิ้วสั้น ๆ หลับตาลง น้ำเสียงเรียบเฉยลงอีก

“ล็อตนี้ฉันจะแบ่งให้เฉพาะกองทัพ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะให้ทุกคน

เลือกคนที่ไว้ใจได้ ยืนฝ่ายเดียวกับเราได้แน่นอน ให้เป็นลำดับแรก ส่วนคนอื่น — รอเขาแสดงความจริงใจออกมาก่อนค่อยว่ากัน”

เชิ่นเยว่ฟังแล้วตั้งตัวไม่ทัน แต่แล้วก็เข้าใจความหมายของพี่สาวทันที

เธอตั้งใจใช้ยานี้เป็นตัวเดิมพัน ค่อย ๆ สร้างเครือข่ายคนของตัวเองในกองทัพ

ไม่ยึดโยงโอ่อวด ไม่แพร่งพราย แต่ค่อย ๆ สั่งสมรากฐานอย่างช้า ๆ มั่นคง

หินก้อนโตในใจเขาเบาลงได้บ้าง แต่แล้วก็นึกเรื่องอื่นขึ้นมาได้ รีบเสริมประโยคทันควัน “แล้วผมล่ะฟะ? เรื่องพลังวิเศษผมเพิ่มขึ้นเมื่อกี้ —”

“ปิดไว้”

เชิ่นเจาตัดบทเขา สายตามองตรงมา น้ำเสียงไม่ยอมให้โต้แย้ง “ออกไปว่าเอายาทาปรับสภาพร่างกายเพื่อทำให้ผิวขาวของฉันเท่านั้น พลังวิเศษไม่เปลี่ยน

ก่อนคืนนี้แกเป็นระดับ A จากนี้ไปเบื้องหน้าสูงสุดค่อย ๆ ขยับไปแค่ระดับ A ขั้นสุดยอด ห้ามกระโดดขึ้นระดับ S ในครั้งเดียวเด็ดขาด”

เธอยกมือขึ้นตบหน้าผากเขาเบา ๆ “แกโผล่เร็วเท่าไหร่ ยิ่งเป็นเป้าให้คนอื่นจ้องง่ายเท่านั้น\น

เสียงเงียบจึงจะร่ำรวย เข้าใจไหม?”

เชิ่นเยว่ยกมือกุมหน้าผาก ขบฟันขู่เบา ๆ แต่ก็พยักหน้ายอมอย่างว่าง่าย “เข้าใจแล้วเข้าใจแล้ว ช่วงนี้ผมจะไม่ออกมาโชว์ฝีมือก็แล้วกัน”

เชิ่นเจาจึงหยิบตะเกียบขึ้นมาใหม่ ตักเนื้อสัตว์อสูรวางลงในชามเขา น้ำเสียงกลับไปเป็นเฉื่อยชาไม่แยแสแบบเดิม

“ได้แล้ว นั่งกินข้าว น้ำยาแช่ใช้เลือดลมแกไปเยอะ เสริมซะหน่อย”

เชิ่นเยว่นั่งลง ก้มหน้าตักข้าวสองสามคำ เงยหน้าขึ้นมาดวงตากลับเป็นประกาย แอบซ่อนความดีใจเอาใจชิงเอาเปรียบเล็กน้อย

“พี่เจา ไม่ได้ให้พี่เขยแช่ แต่ให้ผมก่อน เห็นได้ชัดว่าในใจพี่ ผมอยู่อันดับหนึ่ง…

ฮิ ๆ ผมหล่อและมีเสน่ห์ขึ้นกว่าเดิมใช่ไหม คราวนี้พี่เขยยิ่งสู้ผมไม่ได้แล้ว”

เชิ่นเจาซุปเข้าคอแทบขาดหายใจ เงยหน้าขึ้นมาขมวดคิ้วมองเขาเต็ม ๆ

“พอเถอะ ฝั่งพี่เขยแกก็อย่าพูดความจริงนะ บอกไปว่าใช้ยาทำให้ผิวขาวเหมือนกัน ส่วนเรื่องหล่อไม่หล่อฉันไม่รู้ แต่เหม็นจริง ๆ

รีบกินข้าว กินเสร็จเช็ดห้องอาบน้ำให้สามรอบ”

เชิ่นเยว่: “…”

แต่มุมปากเขาก็ยังกดยิ้มไม่อยู่ ก้มหน้าตักข้าวไปพร้อมกับลมหายใจที่โล่งเบาสบายขึ้น

ลมยามค่ำจากนอกหน้าต่างห่อหุ้มกลิ่นหอมของต้นไม้ใบหญ้าต้นฤดูร้อนซึมผ่านรอยแยกของหน้าต่างที่เปิดค้างไว้เข้ามา พัดให้ชามซุปบนโต๊ะระเหิดไอน้ำขาวจาง

พี่น้องนั่งเผชิญหน้ากันคนละฟากโต๊ะอาหาร ไม่มีใครพูดถึงเรื่องรำคาญใจเหล่านั้นอีก มีแต่เสียงชามช้อนกระทบเบา ๆ ดังขึ้นเป็นระยะในห้องที่เงียบสงบ

เชิ่นเจาก้มหน้าดื่มซุป หางตาเหลือบเห็นคิ้วของน้องชายที่ค่อย ๆ คลายตึงเครียดลงขณะก้มหน้าตักข้าว มุมปากก็เบืองขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

— เจ้าเด็กนั่น วันนี้พี่วางใจได้บ้างแล้วสินะ

อีกไม่กี่วันนี้ เธอต้องลองดูว่าจะจัดการผู้หญิงหลักอย่างไรดี” , "glossary_new": [ {"src": "联邦", "dst": "สมาพันธรัฐ", "type": "Organization"}, {"src": "军部", "dst": "กองทัพ", "type": "Organization"}, {"src": "研究院", "dst": "สถาบันวิจัย", "type": "Organization"}, {"src": "异能", "dst": "พลังวิเศษ", "type": "Concept"}, {"src": "经脉", "dst": "เส้นลำเลียงพลัง", "type": "Concept"}, {"src": "药浴", "dst": "น้ำยาแช่", "type": "Item"}, {"src": "原液", "dst": "สารต้นกำเนิด", "type": "Item"}, {"src": "美白药剂", "dst": "ยาทำให้ผิวขาว", "type": "Item"}, {"src": "兽肉", "dst": "เนื้อสัตว์อสูร", "type": "Item"}, {"src": "女主", "dst": "ผู้หญิงหลัก", "type": "Unknown Gender Character

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป