ราตรีค่อย ๆ ล่วงลึก
ภายในห้องนอนใหญ่ยังมีไออุ่นชวนวาบหวามหลงเหลืออยู่ในอากาศ ผสมกับกลิ่นสบู่อาบน้ำจาง ๆ จนอบอวลไปด้วยบรรยากาศเย้ายวนชวนให้เคลิบเคลิ้ม
ฉู่หว่านหนิงใช้ทั้งแขนและขาเกี่ยวรัดหลินฝานไว้แน่น แก้มแนบชิดกับอกของเขา หางตายังมีคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งดี
เห็นได้ชัดว่าเธอเหนื่อยแทบหมดแรง
หลินฝานเอนหลังพิงหัวเตียงนุ่ม มือหนึ่งเล่นเส้นผมสลวยที่ฉู่หว่านหนิงปล่อยสยายไว้ข้างหมอน ส่วนอีกมือกรีดผ่านอากาศเบา ๆ
แผงระบบสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ติ๊ง! แต้มอารมณ์คงเหลือของโฮสต์ในปัจจุบัน: 1,250 แต้ม!】
เมื่อเห็นยอดแต้มทะลุหลักพัน มุมปากของหลินฝานก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจ
มื้อค่ำใต้แสงเทียนคืนนี้ บวกกับบทเรียนหนักหน่วงที่เขามอบให้ แต้มอารมณ์ที่ฉู่หว่านหนิงมอบให้แทบจะหลั่งไหลไม่ขาดสาย ราวกับน้ำที่เปิดประตูเขื่อน
ตั้งแต่ความอับอายและขัดขืนในตอนแรก ไปจนถึงการตกอยู่ในห้วงอารมณ์และความสุขสุดขีดในภายหลัง ทุกระลอกอารมณ์ล้วนแปรเปลี่ยนเป็นรางวัลอย่างแม่นยำ
“ระบบ เปิดสุ่มรางวัลทองคำ” หลินฝานท่องในใจ
สิ้นเสียง ยอดแต้มบนแผงระบบก็ถูกหักไป 1,000 แต้มทันที
ถัดมา หีบสมบัติเสมือนจริงที่เปล่งประกายสีทองเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นกลางสายตา
บนผิวหีบสลักลวดลายเก่าแก่ซับซ้อน มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงระยิบระยับแผ่กระจายออกไปรอบด้านดุจระลอกคลื่น
“ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับรางวัลระดับทองคำ: วิชาประเมินสมบัติล้ำค่าระดับเทพ!”