ในที่สุดก็ถึงคิวของถงฮว่า
ทหารเงือกผิวสีน้ำเงินทั้งตัวถือกระจกโบราณส่องดูถงฮว่าแล้วยื่นหินสีเขียวให้เธอหนึ่งก้อน
ดวงตาแห่งการพินิจของถงฮว่ามองเห็นข้อมูลของหิน: ตราผ่านทางพระราชวังเงือก
[ตราผ่านทางพระราชวังเงือก: หลักฐานที่ใช้เข้าออกพระราชวังเงือก]
ถงฮว่ารู้สึกเหมือนตัวเองทะลุผ่านแผ่นฟิล์มบาง ๆ
เมื่อพวกเขาเข้าไปในประตูใหญ่แล้ว พวกเงือกก็ไม่สนใจอีกว่าจะไปไหน
“แยกกันสำรวจ ติดต่อกันทางกลุ่ม” กินปลาไม่กินก้างทิ้งประโยคนี้ไว้แล้วเลือกทิศทางไปสำรวจเอง
ถงฮว่ายังไม่รีบเข้าไปลึก เดินเล่นไปเรื่อย ๆ คริสตัลสีชมพู คริสตัลสีฟ้า หยกซิงซู เบี้ยอู่กวง ไข่มุกจื่อจี๋ตง ทับทิมมีอยู่เต็มผนังและพื้น บางอย่างเป็นไอเทมธรรมดา บางอย่างเป็นวัสดุพิเศษ
[ทับทิม: วัสดุพิเศษ ใส่ในงานตีเหล็กและแปรธาตุได้]
[หยกซิงซู: วัสดุพิเศษ ใส่ในการอัปเกรดได้]
การอัปเกรดยานพาหนะกำลังขาดวัสดุพิเศษหนึ่งอย่าง หยกซิงซูตรงกับคำอธิบายเลย
ถงฮว่าตื่นเต้นกับวัสดุพิเศษมาก แต่ก็ไม่ถึงกับใจกว้างพอที่จะแอบงัดของพวกนี้ต่อหน้าพวกมัน นั่นก็โง่เกินไปแล้ว
— ไม่คิดเลยว่าจะมีคนโง่จริง ๆ
ชายคนหนึ่งที่ห่อหุ้มร่างกายมิดชิดกำลังถือชะแลงงัดอย่างขะมักเขม้นอยู่ที่มุมตึก
ในจังหวะที่อัญมณีถูกงัดออกมา พ่อมดเงือกที่ถือคฑายาวปรากฏตัวขึ้นไม่ไกลจากเขาราวกับรู้ล่วงหน้ามานานแล้ว
[พ่อมดเงือก: เลเวล 40, เลือด: 40000]
ชายคนนั้นกำลังจะหยิบสมบัติแล้วหนีไป หันหน้ามาเห็นเงือกทีไม่รู้จ้องมองเขามานานแค่ไหนก็สะดุ้งสุดตัว ทำหน้าเจื่อน ๆ แล้วกดอัญมณีกลับเข้าไป แต่ก็ติดกลับเข้าที่เดิมไม่ได้เลย
