ถงฮว่าค่อนข้างประหลาดใจ เงยหน้ามองชื่อของอีกฝ่าย — สังหารเทพ
ยังไม่แน่ใจว่าข่าวจริงหรือไม่ แต่ท่าทีแบบ 'หนึ่งแลกหนึ่ง' นี้ทำให้รู้สึกสบายใจ
เงือกสองตัวแรกแลกชางหลีเสร็จก็จากไป ถงฮว่าก้าวไปข้างหน้า หยิบอาหารวางบนโต๊ะ
เจ้าของแผงเป็นเงือกหนังเทาหางดำ ใบหน้าเย็นชา รอยแผลเป็นพาดจากสันคิ้วซ้ายลงมาถึงโหนกแก้ม ต่างจากเงือกผมยาวหยักศกทั่วไป ตัวนี้ไว้ผมเกรียน
มันหยิบกระดาษแผ่นหนึ่ง — บนกระดาษวัสดุไม่ทราบชนิดเขียนข้อความไว้หลายบรรทัด เจ้าของแผงชี้ไปที่มันแล้วพูดกับถงฮว่า: “#￥%……&*”,
[กระดาษที่เขียนด้วยอักษรเงือก]
ดวงตาแห่งการพินิจไม่สามารถแสดงผลอักษรเงือกได้
ถงฮว่า: อา ทนไม่ไหวแล้ว นี่มันความทุกข์ของคนอ่านไม่ออกชัดๆ เลยใช่ไหม
เธอเห็นชัดๆ ว่าเงือกสองตัวก่อนหน้าเอาอาหารมาแลกชางหลี ทำไมพอถึงตาเธอกลับไม่ได้?
ถงฮว่าไม่เข้าใจ ได้แต่ทำใจแข็งเดินหน้าหยิบอาหารอื่นออกมาเพิ่ม
เจ้าของแผงมองการกระทำของถงฮว่าอย่างเงียบๆ ไม่ขัดจังหวะ
หลังจากถงฮว่าหยิบซาชิมิธรรมดาออกมา 500 ชิ้น เจ้าของแผงก็ยื่นชางหลี 10 เม็ดให้เธอ
ถงฮว่าไม่แน่ใจว่า 10 เม็ดจะพอซื้อคู่มือภาษาหมื่นเผ่าพันธุ์ได้ไหม แต่อาหารของเธอเหลือน้อยแล้ว จะเอาเงินเก็บจนหมดตัวไม่ได้
เก็บชางหลีแล้ว ถงฮว่าก็หันหลังเดินจากไป โดยไม่เห็นแววตาตกตะลึงของเงือกผมหางม้าสูงที่อยู่ข้างหลัง
— อาหารของนางมากขนาดนี้? ต้องใช้มากขนาดนี้ถึงจะแลกเงินเงือกได้หรือ?
-
ถงฮว่ารีบกลับไปที่กระท่อมแมงกะพรุน เรียกเจ้าของร้าน ชี้ไปที่ 'คู่มือภาษาหมื่นเผ่าพันธุ์ แบบทั่วไป' อีกครั้ง เธอยื่นมือออกมา บนฝ่ามือมีชางหลีเม็ดกลมโตอิ่มเอิบ 10 เม็ดวางอยู่